اول از همه، «ما» چه کسانی هستیم؟ در این مورد، کلمه «ما» به خواهران در مسیح اشاره دارد—یعنی آن زنانی که به عیسی مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود اعتماد کرده‌اند.
آن دسته از ما که خداوند را می‌شناسیم، می‌خواهیم از او اطاعت کنیم. (ما اغلب او را ناامید می‌کنیم اما نمی خواهیم که این کار را بکنیم.) یک راه خوب برای شروع، اطاعت از خداوند در چیزهای کوچک است. متی ۲۵ و لوقا ۱۹ نشان می‌دهند که اگر در مسائل کوچک از او اطاعت نکنیم، خداوند عیسی به ما زیاد اعتماد نخواهد کرد. پوشاندن سر «کوچک» است فقط به این معنا که انجام آن آسان است. ما دلیلی نداریم که فکر کنیم اهمیت آن کم است.
پاسخ به این سؤال این است: زیرا به ما گفته شده است که چنین کنیم.
چه کسی به ما گفت؟
خداوند عیسی، از طریق پولس رسول. اگر اول قرنتیان ۱۱، به ویژه ۱۶ آیه اول را بخوانید، در مورد این قانون شکی نخواهید داشت. پولس، که تحت الهام روح‌القدس می‌نوشت، می‌گوید که ما نباید دعا یا نبوت کنیم مگر اینکه سرهای خود را بپوشانیم. برادران، از سوی دیگر، نباید در چنین مواقعی سرهای خود را بپوشانند.
در مورد نبوت چطور؟ واضح است که خواهران اجازه نبوت دارند—اما نه در یک جلسه کلیسا و نه زمانی که مردان حضور دارند. ما نباید در این گردهمایی‌ها با صدای بلند دعا کنیم. به اول قرنتیان ۱۴:۳۴-۳۵ و اول تیموتائوس ۲:۱۱-۱۲ مراجعه کنید. (کلمات یونانی ترجمه شده به «نبوت کردن» و «نبوت» همیشه به معنای پیش‌بینی نیستند. به نقل از یک نویسنده قدیمی‌تر:
«این بیان حقیقت است، نه پیش‌گویی.»)
قانون واضح است. دلیل آن نیز همینطور.
چرا؟
چرا باید هنگام دعا کلاه یا سایر پوشش‌های سر را بپوشیم؟ این مسئله اقتدار است.
ما مسئول نیستیم!
مردان سر ما هستند و مسیح سر آنهاست. بنابراین وقتی سرهای خود را می‌پوشانیم، اقتدار مردان و همچنین اقتدار مسیح را نشان می‌دهیم. آیه سوم اول قرنتیان ۱۱ این را توضیح می‌دهد. (اما شما واقعاً باید کل فصل را با دقت بخوانید تا ایده را درک کنید.)
پوشش سر نمادی از اقتدار است، اقتدار انسان و خدا. ما آن را می‌پوشیم
«به خاطر فرشتگان» (اول قرنتیان ۱۱:۱۰)
همانطور که در آیه ۱۰ به ما گفته شده است. فرشتگان ما را تماشا می‌کنند! آنها جماعت—کل گروه ایمانداران، در سراسر جهان—را تماشا می‌کنند. آنها به دنبال نظمی هستند که در خلقت می‌بینند. به اول قرنتیان ۴:۹ و اول پطرس ۱:۱۰-۱۲ مراجعه کنید. ما برای اولین بار در مورد این نظم در پیدایش ۲:۲۱-۲۴ و ۳:۱۶ می‌خوانیم. پولس در اول قرنتیان ۱۱:۳، ۸ به آن اشاره می‌کند.
ما نمی‌توانیم در مورد سرپرستی، اقتدار و پوشش سر بدون صحبت در مورد موهای بلند بحث کنیم.
باید هر دو را داشته باشیم؟
بله. همانطور که موهای بلند برای مرد شرم‌آور است، موهای کوتاه نیز برای زن شرم‌آور است. فصلی که ما در حال بررسی آن بودیم، این را می‌گوید. موهای ما افتخار ماست. باید بلند باشد و هنگام دعا باید پوشیده باشد. اگرچه مو مانند حجاب است (آیه ۱۵)، اما پوششی نیست که در آیه ۵ ذکر شده است. کلمه «همچنین» (آیه ۶) این را تأیید می‌کند.
آیا این قانون فقط برای گردهمایی‌های جماعت است یا شامل دعای خصوصی نیز می‌شود؟
اول قرنتیان ۱۱ و اول تیموتائوس ۲ را بخوانید. در مورد آن دعا کنید و از خدا حکمت بخواهید، همانطور که یعقوب رسول در کتاب خود توصیه کرد. حالا، شما چه فکر می‌کنید؟
آیا همه اینها قدیمی نیست؟
بله. یا، دقیق‌تر بگویم، فراتر از مد است. ما نیز باید چنین باشیم.
ایده «اطاعت» (یا فرمانبرداری) زنان از مردان، حداقل بگویم، ناخوشایند است! اما مسیحیت واقعی هرگز محبوب نبوده است.
دنیا از آن متنفر است.
دنیا خداوند عیسی را به قتل رساند.
من هیچ چیزی را که زنان را تحقیر کند دوست ندارم.
من هم همینطور. خدا به زنان خاصی احترام می‌گذارد. مریم، مادر خداوند ما، گفت که همه او را «مبارک» خواهند خواند. او اما سریعاً اعتبار را به «قادر مطلق» داد که «کارهای بزرگی برای من انجام داده است.»
مورد مریم دیگر و خواهرش مارتا جالب است. خداوند عیسی مریم را ستایش می‌کند زیرا او به او گوش داد. او مارتا را به خاطر نگرانی بیش از حد در مورد کارهای خانه‌اش به آرامی سرزنش می‌کند. ما در مورد آن در لوقا ۱۰:۳۸-۴۲ می‌خوانیم. اگرچه به ما گفته شده است که در خانه‌هایمان کوشا باشیم (تیطس ۲:۵)، اما نباید با آشپزی و نظافت حواس‌مان پرت شود. برخی افراد فکر می‌کنند که مسیحیت زنان را در آشپزخانه نگه می‌دارد در حالی که مردان آموزه یاد می‌گیرند. این در کتاب مقدس نیست!
کتاب مقدس در مورد کارهای خانه به یک خواهر چه می‌گوید؟ به او گفته شده است که در مسائل کاملاً خانگی «حکومت کند» (اول تیموتائوس ۵:۱۴). وقتی اول قرنتیان ۱۰:۳۱-۳۳، اول و دوم تیموتائوس، تیطس و رساله‌های پطرس را می‌خوانم، این تصور را دارم که ما باید در هر کاری که داریم سخت کار کنیم، اما فقط برای اینکه بتوانیم کار مهم را انجام دهیم: احترام به خداوند خود. ما باید از شوهران خود مراقبت کنیم و فرزندان خود را در ایمان آموزش دهیم؛ سپس مردم دنیوی خواهند دید که خانه‌های ایمانداران چقدر متفاوت است.
شاید خواهر ایده‌آل ترکیبی از مارتا و مریم باشد. مارتا عملی در یوحنا ۱۱ در نوری متفاوت ظاهر می‌شود. هر دو خواهر مقصر هستند که به خداوند می‌گویند، در واقع، بازدید او خیلی دیر است—اما ایمان مارتا به نظر می‌رسد برابر با ایمان خواهرش باشد.
خداوند عیسی هرگز زنان را به طور کلی و هیچ یک را به طور خاص تحقیر نکرد. رسولان نیز چنین نکردند. آیا زنی را که در حال زنا دستگیر شد به یاد می‌آورید؟ آیا در مورد لیدیا و جلسه دعای او خوانده‌اید؟ در مورد زن سامری چطور؟ یوحنا، فصل‌های ۴ و ۸ و اعمال رسولان ۱۶ را بخوانید.
در مورد خواهران مجرد چطور؟
درست است که بسیاری از توصیه‌های کتاب مقدس به کسانی که ازدواج کرده‌اند، خطاب شده است. این احتمالاً به این دلیل است که بیشتر بزرگسالان ازدواج کرده‌اند.
با این حال، بیوه‌ها و زنان مجرد، امروزه در برخی گروه‌ها اکثریت را تشکیل می‌دهند. رفتار آنها در برابر خداوند نباید با رفتار زنان متأهل متفاوت باشد تا آنجا که به احترام به او مربوط می‌شود. آنها نیز خوشحالند که موهای بلند و پوشش سر دارند که سرپرستی نهایی خداوند خود را نشان می‌دهد، کسی که همه ما به او احترام می‌گذاریم.
جالب است که همه زنانی که در کتاب مقدس نام برده شده‌اند، به عنوان افراد مستقل رفتار می‌شوند. ما حتی نمی‌دانیم که برخی از آنها ازدواج کرده بودند یا خیر. برخی از نمونه‌ها مارتا، سه نفر از مریمها، لیدیا و بیشتر زنانی که در رساله‌های پولس نام برده شده‌اند، هستند.
در آن زمان زنان شغل نداشتند، مگر نه؟
برخی از زنان کتاب مقدس، مانند لیدیا، به نظر می‌رسیدند که خودشان امرار معاش می‌کردند. برخی، اگرچه ازدواج کرده بودند، مسئولیت‌های مهم دیگری داشتند؛ به خریدار ملک در امثال ۳۱:۱۶ و (هزار سال بعد) پریسیلا در اعمال رسولان ۱۸:۲۴-۲۶ توجه کنید. (همچنین به اعمال رسولان ۱۸:۱-۳، ۱۸؛ رومیان ۱۶:۳؛ اول قرنتیان ۱۶:۱۹ و دوم تیموتائوس ۴:۱۹ مراجعه کنید.)
پریسیلا باید خواهر پرمشغله‌ای بوده باشد. او در مورد خداوند خود چیزهای زیادی آموخت—در حالی که چادر می‌ساخت. او، با شوهرش، «راه خدا را دقیق‌تر» برای آپولس آشکار کرد—حتی با اینکه او قبلاً «در کتاب مقدس قدرتمند» و همچنین جدی و آموزش‌دیده بود! پریسیلا همچنین وقت پیدا کرد که پولس را به عنوان مهمان خانه داشته باشد. من تعجب می‌کنم که آیا او و آکیلا فرزند داشتند.
شنیدم که دستورالعمل در مورد مو و پوشش سر فقط برای مسیحیانی بود که در قرن اول در قرنتس زندگی می‌کردند.
من هم این را شنیده‌ام. افرادی که این را می‌گویند معمولاً به شما می‌گویند که این به چیزی مربوط می‌شد که زنان بی‌اخلاق نمی‌پوشیدند و زنان بافضیلت می‌پوشیدند. مسیحیانی که این چیزها را می‌گویند معمولاً تقریباً هر چیز دیگری را در رساله‌های قرنتیان می‌پذیرند، حتی ممنوعیت موهای بلند برای مردان! این پذیرش انتخابی اما، گاهی اوقات توصیه در اول قرنتیان ۱۴:۳۴، ۳۵ را مستثنی می‌کند زیرا کسی گفت که در قرن اول، برخی زنان سرکش بودند و حتی در طول جلسات کلیسا به شوهران خود (که جدا از همسرانشان نشسته بودند) صدا می‌زدند.
تمام آنچه ما واقعاً در مورد دوران رسولان می‌دانیم در کتاب مقدس است. نویسندگان خارج از کتاب مقدس در قرن اول نادر بودند و نوشته‌های موجود آنها هنوز نادرتر است. چند نفر می‌توانستند بخوانند و بنویسند؟ چه کسی می‌توانست از پوست و جوهر استفاده کند؟ از آن میان، چند نفر حتی به مسیحیان اشاره می‌کنند؟ از آنهایی که اشاره می‌کنند، چند نفر قابل اعتماد هستند؟ حتی مورخان محترم، که امروز می‌نویسند، اسناد بسیار کمی غیر از کتاب مقدس دارند که بتوانند در مورد اعمال قرن اول به طور کلی و کمتر در مورد مسیحیان به طور خاص مشورت کنند.
آیا پولس رسول نامه خود را محدود کرد؟ آیا گفت که فقط برای مسیحیان قرنتس است؟ آیا گفت که فقط برای آن زمان بود؟ خیر. او گفت که این به جماعت خدا در قرنتس است با همه کسانی که در هر مکان «نام خداوند ما عیسی مسیح را می‌خوانند.» اینگونه او نامه خود را آغاز می‌کند! اول قرنتیان ۱:۱-۳ را بخوانید. همچنین به اول قرنتیان ۱۱:۱۶ و ۱۴:۳۷، ۳۸ مراجعه کنید.
پس این مسئله اطاعت است؟ بله، اما بیشتر از این است.
این تمایز زیبا بین مردان و زنان فراتر از پوشش‌های اجباری و سوالات کلیشه‌ای مانند «چقدر بلند، بلند است؟» می‌رود. تقسیم بشریت به دو بخش مکمل هزاران سال پیش به طلوع این سیاره بازمی‌گردد، زمانی که خالق الهی همه موجودات ذی‌شعور را به نر و ماده تقسیم کرد. حتی در آن زمان، در بنیان جهان، او ما، جماعت، را به عنوان عروس خود می‌خواست. او همه ما را برای روز ارائه آماده می‌کند.
