سؤال: معنی اعمال ۱۹:۶ و اعمال ۸:۱۵-۱۷ چیست؟ آیا امروز باید بر شخصی دست بگذاریم تا او روح‌القدس را دریافت کند؟ چگونه یک مسیحی امروز می‌تواند روح‌القدس را دریافت کند؟ آموزه‌های تعمید و دست‌گذاری چیست؟
و هنگامی که پولس دست‌های خود را بر آنها گذاشت، روح‌القدس بر آنها آمد و آنها به زبان‌ها سخن گفتند و نبوت کردند. —اعمال ۱۹:۶ NKJV[پطرس و یوحنا]، هنگامی که پایین آمدند، برای آنها دعا کردند تا روح‌القدس را دریافت کنند. زیرا هنوز بر هیچ یک از آنها نیامده بود. آنها فقط به نام خداوند عیسی تعمید یافته بودند. سپس دست‌های خود را بر آنها گذاشتند و آنها روح‌القدس را دریافت کردند. —اعمال ۸:۱۵-۱۷
پاسخ: شاید بهتر باشد به این سؤالات به ترتیب کمی متفاوت نگاه کنیم. برای این منظور، بیایید نگاهی کوتاه اما جامع‌تر به این موضوع دریافت روح‌القدس بیندازیم.
چهار بار در اعمال رسولان می‌خوانیم که مردم روح‌القدس را دریافت کردند. در ابتدای اعمال ۲، روح‌القدس بر ۱۲۰ نفری که در یک اتاق بالا در اورشلیم جمع شده بودند، آمد، همانطور که خداوند عیسی به آنها فرمان داده بود، منتظر آمدن او بودند. در پایان اعمال ۱۰، روح‌القدس بر دوستان و خویشاوندان کرنلیوس آمد، که جمع شده بودند و با قلب‌های مؤمن به پطرس که مسیح را به آنها موعظه می‌کرد، گوش می‌دادند. هیچ دست‌گذاری یا کمک انسانی درگیر نبود. روح‌القدس خداست. او یک شخص الهی است، از هر نظر با خدای پدر و خداوند ما عیسی مسیح برابر است.
در دو موردی که سؤال‌کننده ما ذکر کرد، رسولان دست‌های خود را بر ایمانداران گذاشتند، که روح‌القدس را دریافت کردند. اینها موقعیت‌های خاصی بودند و هیچ فرمان یا دستوری به ما داده نشده است که امروز این کار را انجام دهیم. در واقع، ما امروز رسولانی نداریم که دست‌گذاری را مانند آنچه در این فصول انجام دادند، انجام دهند. مهم است که توجه داشته باشیم که تقلید از آنچه از خداست بدون هیچ دستورالعملی از او برای انجام این کار، عواقب بسیار جدی دارد، همانطور که در هر دو این فصول می‌بینیم.
برای صدها سال یهودیان با سامریان (یوحنا ۴:۹) که از زمان پیدایش خود در ۲ پادشاهان ۱۷ بت‌پرستی کافرانه را با پرستش خدای حقیقی مخلوط کرده بودند، هیچ ارتباطی نداشتند. خدا چنین پرستشی را قبول نکرد. او این را در بسیاری از قسمت‌های کلام خود روشن ساخت. اکنون فیلیپ به سامره رفته بود و مسیح را به آنها موعظه کرده بود. بسیاری ایمان آوردند و تعمید یافتند، و از نظر انسانی، خطر تشکیل یک کلیسای مستقل سامری وجود داشت. برای جلوگیری از این، رسولان پطرس و یوحنا را به سامره فرستادند تا با دست‌گذاری بر این ایمانداران جدید، همبستگی خود را با آنها نشان دهند. این عمل در کتاب مقدس نشان‌دهنده همذات‌پنداری با کسی یا چیزی است. رسولان همچنین دعا کردند که این سامریان ایماندار روح‌القدس را دریافت کنند. ایمانداران یهودی و ایمانداران سامری در مسیح یکی بودند.
سیمون، که یک جادوگر بود، ادعای ایمان کرد و حتی تعمید یافت. او می‌خواست توانایی دست‌گذاری بر مردم و باعث شدن دریافت روح‌القدس را بخرد. سیمون اهمیت آنچه رسولان انجام داده بودند را کاملاً اشتباه فهمیده بود. مانند بسیاری از مردم امروز، او اهمیت کاملاً اشتباهی به دست‌گذاری داده بود، فکر می‌کرد که این یک قدرت برای اعطای روح‌القدس است. او آماده بود تا برای داشتن چنین قدرتی پول بپردازد، که از این طریق نشان می‌داد قلبش اصلاً با خدا درست نیست.
تماس پولس سال‌ها بعد با برخی از شاگردان در افسس، درس‌های مشابهی برای ما دارد. برای رسول عجیب بود که این مردان هنگام ایمان آوردن و تعمید یافتن، روح‌القدس را دریافت نکرده بودند. اعتراف آنها به او در مورد آنچه ایمان آورده بودند، نشان می‌داد که آنها اصلاً مسیحی نبودند. آنها به آنچه یحیی تعمیددهنده، پیشرو خداوند عیسی، موعظه کرده بود، ایمان آورده بودند، اما نشنیده بودند که آن کسی که یوحنا موعظه کرده بود که می‌آید، واقعاً آمده است. این شاگردان چیزی از آمدن روح‌القدس نمی‌دانستند و حتی از اینکه روح‌القدس کیست، بی‌خبر بودند.
هنگامی که پولس در مورد خداوند عیسی به آنها گفت، آنها این را پذیرفتند و به نام او تعمید یافتند. آنها اکنون واقعاً مسیحی بودند و پولس می‌توانست خود را با آنها همذات‌پنداری کند و دست‌های خود را بر آنها بگذارد. روح‌القدس بر آنها آمد، همانطور که بر سامریان که خداوند را در اعمال ۸ پذیرفته بودند، آمده بود.
در اعمال ۱۹ می‌بینیم که پولس به همان اندازه که پطرس و یوحنا و بقیه کسانی که قبل از مصلوب شدن با خداوند راه رفته بودند، واقعاً یک رسول بود. همچنین، کلام تعلیم می‌دهد که ما نمی‌توانیم با افرادی که ممکن است ایمانداران صادق به کسی یا چیزی باشند اما خداوند عیسی و کاری را که او در جلجتا به عنوان اساس ایمانشان انجام داد، نپذیرفته‌اند، رفاقت کنیم.
سال‌ها بعد پولس نامه‌ای به ایمانداران در افسس نوشت. بدیهی است، آنچه ما در اعمال ۱۹ به آن نگاه کردیم، چیزی استثنایی بود، زیرا راه عادی که ایمانداران امروز روح‌القدس را دریافت می‌کنند، اصلاً با دست‌گذاری نیست. در افسسیان ۱:۱۳-۱۴ می‌خوانیم: «در او [مسیح] شما نیز اعتماد کردید، پس از آنکه کلام حقیقت، انجیل نجات خود را شنیدید؛ در او نیز، پس از ایمان آوردن، با روح‌القدس وعده داده شده مهر شدید، که ضامن میراث ماست تا رستگاری ملک خریداری شده، برای ستایش جلال او.» توجه کنید، «پس از ایمان آوردن، با روح‌القدس مهر شدید.» اینگونه یک مسیحی روح‌القدس را دریافت می‌کند. هنگامی که او انجیل را می‌شنود و ایمان می‌آورد، به مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود اعتماد می‌کند، روح‌القدس را دریافت می‌کند. دست‌گذاری لازم نیست، و نه دعا.
دریافت روح‌القدس نتیجه طبیعی قرار دادن ایمان در مسیح است. خدا روح را می‌دهد. این چیزی نیست که انسان بتواند انجام دهد. نه سیمون جادوگر و نه هیچ مرد یا زن دیگری نمی‌تواند روح‌القدس را اعطا کند. روح‌القدس خداست. ما نمی‌توانیم او را به کسی بدهیم. او حاکم است. خداوند عیسی گفت که روح با ما و در ما خواهد بود (یوحنا ۱۴:۱۷). او می‌آید تا در ما ساکن شود هنگامی که نجات می‌یابیم و او برای همیشه با ما خواهد ماند. او ما را مهر می‌کند، به این معنی که حضور او در ماست که ما را به عنوان متعلق به خدا مشخص می‌کند. نه تنها این، بلکه مهر روح‌القدس تضمین خداست برای تمام آنچه او وعده داده است که در آینده به ما بدهد – میراث ما. یک روز به زودی، ما اعتماد داریم، به جلال برده خواهیم شد و تمام آنچه خدا به ما وعده داده است را دریافت خواهیم کرد.
یک یادداشت کوتاه در مورد عبارت «تعلیم تعمیدها، دست‌گذاری» که در عبرانیان ۶:۲ یافت می‌شود. برخی ترجمه‌ها قسمت اول این را «تعلیم شستشوها» ترجمه می‌کنند. نویسنده عبرانیان در آیات ۱ و ۲ این فصل به دنبال این بود که خوانندگان خود را از مشغولیت به چیزهایی که مشخصه یهودیت بود، دور کند. این چیزها هنوز ذهن برخی را مشغول می‌کرد در حالی که آنها باید از این «شیر» به گوشت، یا «غذای جامد»، چیزهای بالاتر که مشخصه مسیحیت است، رشد می‌کردند (به ۱ قرنتیان ۳:۲، عبرانیان ۵:۱۲-۱۴ مراجعه کنید).
شستشوهای زیادی در آیین‌های یهودی وجود داشت. کاهنان باید هنگام ورود به کهانت خود به طور آیینی شسته می‌شدند، آنها باید دست‌ها و پاها را هنگام عبور بین حوض و قربانگاه قربانی سوختنی می‌شستند، و موارد دیگر. این شستشوها یا تعمیدها به یک آیین خالی تبدیل شده بودند. همچنین دست‌گذاری، که بخشی از بسیاری از مراسم بود و هنگام آوردن قربانی حیوانی توسط شخص لازم بود. بسیاری از مسیحیان به آیین‌ها، مراسم، نوازندگان و انواع چیزهای دیگر که برای انسان طبیعی چشمگیر هستند، اهمیت زیادی می‌دهند. خداوند عیسی، از سوی دیگر، اشاره کرد که پدر پرستش‌کنندگانی را می‌جوید که او را در روح و حقیقت پرستش کنند (یوحنا ۴:۲۳-۲۴). باشد که ما آنچه او می‌خواهد را به او بدهیم!
