بدنهای فیزیکی ما ارزش و هدف دارند
سکه های رومی
منطقهای در شمال شرق انگلستان به خاطر ویرانههای دیوار هادریان معروف است که به نمایندگی از امپراتور روم هادریان در سالهای ۱۲۲-۱۲۸ پس از میلاد ساخته شد. در طول یک بازدید، من یک مجموعه بازتولید از سکههای رومی را با هزینه کمی خریداری کردم و آنها چندان مفید نبودهاند. در واقع، من فقط یک بار از آنها استفاده کردهام، و آن هم به عنوان یک کمک بصری برای مطالعه کتاب مقدس بود. در آن زمان ما متی ۲۲:۱۵-۲۲ را در مورد مسئله پرداخت مالیات به سزار مطالعه میکردیم. با این حال، سکههای رومی اصیل، که توسط باستانشناسان در حفاریهای خود از سکونتگاههای مختلف رومی کشف شدهاند، ارزش زیادی دارند و نمایشگاههای موزهای بسیار مفیدی را تشکیل میدهند!
«آنچه را که از آن سزار است به سزار بدهید»
این عبارت پاسخ خداوند عیسی به فریسیان و هیرودیان بود که از او در مورد قانونی بودن پرداخت مالیات سزار سؤال کردند (آیه ۲۱ ESV). خداوند از آنها خواسته بود که سکه مورد استفاده برای مالیات را به او نشان دهند و تصویر و کتیبه روی آن را شناسایی کنند. اینها متعلق به سزار بود! سکه رومی، یک دینار، مطمئناً در آن روزها برای اتباع امپراتوری ارزش داشت و هدف خود را برای تجارت و همچنین برای پرداخت مالیات انجام میداد. با این حال، نکتهای که خداوند در آن مناسبت بیان کرد این بود که دینار متعلق به سزار بود زیرا تصویر و کتیبه او را داشت. بنابراین، هر کس تحت حکومت او موظف بود آنچه را که حق او بود و برای او ارزش داشت، بازگرداند.
«آنچه را که از آن خداست به خدا بدهید»
هنگامی که خداوند این عبارت را به پاسخ خود در آیه ۲۱ اضافه کرد، او اشاره کرد که انسانها تصویر خدا را دارند. بنابراین هر کس باید خود را تابع او کند. این همچنین به این معنی است که بدنهای فیزیکی ما ارزشمند و هدفمند هستند.
خداوند هنگامی که آدم را آفرید، گفت: «انسان را به صورت خود، شبیه خود بسازیم. و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و بر تمام زمین و بر هر جنبندهای که بر زمین میجنبد، تسلط داشته باشند» (پیدایش ۱:۲۶). کتاب مقدس ادامه میدهد: «پس خدا انسان را به صورت خود آفرید، او را به صورت خدا آفرید؛ نر و ماده آنها را آفرید. و خدا آنها را برکت داد. و خدا به آنها گفت: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر کنید و آن را مطیع سازید، و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و بر هر موجود زندهای که بر زمین حرکت میکند، تسلط داشته باشید.» ... سپس خداوند خدا انسان را از خاک زمین ساخت و نفس حیات را در سوراخهای بینی او دمید، و انسان موجود زندهای شد» (پیدایش ۱:۲۷-۲۸، ۲:۷).
انسان اوج خلقت خدا بود. «او را کمی از فرشتگان پایینتر ساختی و او را با جلال و عزت تاجگذاری کردی. او را بر کارهای دستهای خود مسلط ساختی؛ همه چیز را زیر پاهای او قرار دادی، همه گوسفندان و گاوان، و همچنین حیوانات صحرا، پرندگان آسمان، و ماهیان دریا، هر آنچه از مسیرهای دریاها میگذرد» (مزامیر ۸:۵-۸). خدا انسان را به عنوان نماینده خود بر خلقت ارزش داد؛ و انسان برای هدف آوردن جلال به نام خدا آفریده شد. مزمورنویس افزود: «ای خداوند، پروردگار ما، نام تو در تمام زمین چقدر باشکوه است!» (آیه ۹). بنابراین، بدن فیزیکی انسان برای خدا ارزش زیادی دارد، و برای یک هدف خاص طراحی شده بود: تا جلال را به خدا، خالق همه چیز در جهان فیزیکی ما، بیاورد.
هر کس برای خدا ارزش دارد!
در اشعیا، خدا حقوق خود را بر ملتها تأیید کرد. او همچنین اعلام کرد که چگونه هر فرد از اسرائیل نجاتیافته را ارزش میدهد، و از «هر کس [از اسرائیل] که به نام من خوانده میشود، که من برای جلال خود آفریدم، که من شکل دادم و ساختم» (اشعیا ۴۳:۷) سخن گفت. هدف آنها آوردن جلال به خالق خود بود. به طرز شگفتانگیزی، خدا به بیان مشابهی در مورد حاکم غیریهودی، کوروش، ادامه داد و حتی وظیفه خدادادی او را توصیف کرد: «[کوروش] شبان من است، و او تمام هدف من را برآورده خواهد کرد ... برای مطیع کردن ملتها ... و برای باز کردن کمربندهای پادشاهان ... تا مردم بدانند، از طلوع خورشید و از غرب، که هیچ کس جز من نیست؛ من خداوند هستم، و دیگری نیست» (۴۴:۲۸–۴۵:۶).۱
ما برای خدا ارزش ویژهای داریم!
در مزمور ۱۳۹، داوود اعتراف کرد که خدای او – آن قادر مطلق – خالق او بود، که او را به عنوان یک فرد شخصاً ساخت. «تو اعضای درونی مرا شکل دادی؛ تو مرا در رحم مادرم بافتی. تو را ستایش میکنم، زیرا من به طرز ترسناک و شگفتانگیزی ساخته شدهام. کارهای تو شگفتانگیز است؛ روح من آن را به خوبی میداند. اسکلت من از تو پنهان نبود، هنگامی که من در خفا ساخته میشدم، به طرز پیچیدهای در اعماق زمین بافته میشدم. چشمان تو ماده بیشکل مرا دید؛ در کتاب تو نوشته شده بود، هر یک از آنها، روزهایی که برای من شکل گرفت، هنگامی که هنوز هیچ یک از آنها نبود» (آیات ۱۳-۱۶).
در عبارت «به طرز ترسناک و شگفتانگیزی ساخته شده»، ما نه تنها به خاص بودن و پیچیدگی بدنهایمان پی میبریم، بلکه به این نیز که هر فرد به طور منحصر به فرد توسط خدا ساخته شده است. از کلمات «در کتاب تو نوشته شده بود، هر یک از آنها، روزهایی که برای من شکل گرفت»، ما هدف خاص خدا را برای تعداد دقیق روزهای زندگی فردی خود، از لقاح تا آمدن خداوند یا تا مرگ، درک میکنیم! بنابراین، مانند داوود، ما اعتراف میکنیم: «افکار تو، ای خدا، چقدر برای من گرانبهاست! مجموع آنها چقدر عظیم است!» (آیه ۱۷).۲
بدن خداوند
هنگامی که مزمورنویس در مورد کتاب خدا نوشت (آیه ۱۶)، او توجه ما را به این جلب کرد که خداوند عیسی بدن خود را چگونه ارزش میداد و به هدف منحصر به فرد تجسم او. «هنگامی که مسیح به جهان آمد، گفت: «قربانیها و هدایا را نخواستی، اما بدنی برای من آماده کردی۳. ... اینک، من آمدهام تا اراده تو را، ای خدا، انجام دهم، همانطور که در طومار کتاب در مورد من نوشته شده است.» ... و به وسیله آن اراده ما از طریق تقدیم بدن عیسی مسیح یک بار برای همیشه تقدیس شدهایم» (عبرانیان ۱۰:۵،۷،۱۰).
برای اینکه قربانی کامل و یگانه برای گناه باشد، بدن خداوند به طور خاص با عمل روحالقدس، که بر مریم باکره آمد، آفریده شد (لوقا ۱:۳۵). خداوند پدر خود را در زندگی زمینی خود، که در قدرت روح زندگی میکرد، جلال داد (اعمال ۱۰:۳۸). سپس او اراده خدا را از طریق تقدیم بدن خود بدون لکه به خدا به پایان رساند (عبرانیان ۹:۱۴؛ یوحنا ۱۷:۴).
بدنهای فیزیکی ما
خداوند عیسی گفت: «غذای من این است که اراده فرستنده خود را انجام دهم و کار او را به پایان برسانم» (۴:۳۴). به همین ترتیب، ما ایمانداران باید بدنهای خود را به عنوان وسیلهای خدادادی برای انجام اراده او در زندگی خود ارزش دهیم. با این حال، در اول قرنتیان ۶ دو دلیل اضافی وجود دارد که چرا ما باید خدا را در بدنهای خود جلال دهیم. اول، بدنهای ما با بهای گزافی، خون گرانبهای مسیح، خریداری شدهاند (اول پطرس ۱:۱۹). بنابراین بدنهای ما اعضای مسیح شدهاند، و باید برای خداوند استفاده شوند (اول قرنتیان ۶:۱۳،۱۵،۱۷،۲۰). دوم، بدنهای ما معبد روحالقدس شدهاند، که خدا به ما داده است، و آنها متعلق به او هستند (آیات ۱۹-۲۰).
در نتیجه، اول قرنتیان ۶ توضیح میدهد که چگونه باید خدا را در بدنهای خود جلال دهیم:
- در تمام اعمال خود عادل باشیم (آیات ۱-۸)،
- اول پادشاهی خدا را بجوییم (آیات ۹-۱۰؛ همچنین متی ۶:۳۳؛ رومیان ۱۴:۱۷-۱۸)،
- آزادیهای مسیحی خود را به درستی استفاده کنیم (اول قرنتیان ۶:۱۱-۱۳، ۸:۱-۱۳)،
- اشتهای بدنی خود را برای غذا، نوشیدنی و تمایلات جنسی کنترل کنیم (آیه ۱۳، ۷:۲-۵)، و
- مراقب باشیم که کجا میرویم و چه کاری انجام میدهیم (۱۰:۲۲-۱۱:۱).
این فهرست به طور جامع تمام زمینههای زندگی ما را بر روی زمین پوشش میدهد – زندگی شخصی، خانوادگی، اجتماعی و کلیسایی ما. بیایید مانند پولس دعا کنیم که مسیح همیشه در بدنهای ما، چه با زندگی و چه با مرگ، مورد احترام قرار گیرد (فیلیپیان ۱:۲۰).
مسائل عملی
هر ایمانداری که آرزو دارد برای خداوند زندگی کند، یک درگیری درونی را تجربه میکند، که توسط پولس رسول در رومیان ۷:۲۲-۲۳ بیان شد: «من در وجود درونی خود از قانون خدا لذت میبرم، اما در اعضای [بدن] خود قانونی دیگر را میبینم که با قانون ذهن من میجنگد و مرا اسیر قانون گناهی میکند که در اعضای من ساکن است.» در رومیان ۶-۷ بدنهای ما به عنوان ظروفی در نظر گرفته میشوند که یا برده گناه هستند یا آزاد شده و به خدمت خدا تسلیم شدهاند.
فصل ۶ فرآیندی را توصیف میکند که هر ایمانداری میتواند وفاداری خود را از آنچه میتوانیم «پادشاه گناه» بنامیم به خدا از طریق سه مرحله حیاتی منتقل کند. در ابتدا، ما باید تشخیص دهیم که ما یک طبیعت گناهکار و سرکش، یعنی جسم، را از آدم به ارث بردهایم (۷:۱۴-۲۰ را با ۵:۱۲ مقایسه کنید). سپس سه مرحله زیر میآیند:
- بدانید. ما باید حقایق را بدانیم که چگونه مسیح، از طریق مرگ، دفن و رستاخیز خود، ما را از سلطه گناه آزاد کرده است (۶:۷). این حقایق در آیات ۳، ۶، ۹ و ۱۶ رومیان ۶، از طریق استفاده مکرر از کلمه «بدانید» ارائه شدهاند.
- در نظر بگیرید. ما باید خود را واقعاً نسبت به گناه مرده و نسبت به خدا در خداوند عیسی مسیح قیام کرده زنده بدانیم (آیه ۱۱).
- ارائه دهید. ما باید خود را به خدا به عنوان زنده نسبت به او ارائه دهیم. اعضای بدن ما سپس ابزارهای ارزشمند عدالت برای خدا میشوند (آیه ۱۳).۴
پس از تصمیمگیری، بر اساس قدردانی ما از رحمتهای خدا، برای ارائه بدنهای خود به عنوان قربانیهای زنده به خدا، ما قادر خواهیم بود هدف خدا را برای ما در زندگی دنبال کنیم و اثبات کنیم (۱۲:۱-۲). با این حال، این همچنین شامل تسلیم مداوم به اراده او (۶:۱۹) با کشتن مداوم جسم از طریق قدرت روحالقدس (۸:۱۳) است. بدنهای ما سپس ابزارهای پربار برای خدا میشوند همانطور که ما واقعیتهای زندگی ابدی را تجربه میکنیم (۶:۲۲-۲۳)!
دنیای انسانهای گناهکار در حال گذر است، همراه با تمام تمایلات شیطانی آن؛ اما هر کس اراده خدا را انجام دهد، برای همیشه باقی میماند (اول یوحنا ۲:۱۵-۱۷).
پاورقیها
- کتاب را ببینید به یاد آوردن خالق خود از جوانی توسط همان نویسنده (کرو، انتشارات حقیقت کتاب مقدس، اوت ۲۰۱۴، صفحات ۷۱-۷۲. به صورت شومیز یا کتاب الکترونیکی آمازون کیندل، ISBN 978-0901860934 موجود است.
- همان، صفحات ۹۶-۹۸.
- کلمه «آماده شده» در عبرانیان ۱۱:۳ «شکل داده شده» ترجمه شده است تا عمل خدا را در آفرینش جهانها توصیف کند.
- همچنین «زره نور» (رومیان ۱۳:۱۲) و «زره عدالت» (دوم قرنتیان ۶:۷) را ببینید.
میخواهم با عیسی مسیح راه بروم، تمام روزهایی که در این زندگی زمینی زندگی میکنم؛ تا به او کنترل کامل را بدهم بر بدن و روح.
او را دنبال کنید، او را دنبال کنید، زندگی خود را به او تسلیم کنید— او مرگ را فتح کرده است، او پادشاه پادشاهان است؛ شادی را که او به کسانی میدهد بپذیرید که زندگی خود را به او تسلیم میکنند. —سی. سیموندز





