«دل‌های شما مضطرب نشود. به خدا ایمان داشته باشید؛ به من نیز ایمان داشته باشید. در خانۀ پدر من منزل‌های زیاد است؛ اگر چنین نمی‌بود، به شما می‌گفتم. من می‌روم تا برای شما جایی آماده کنم. و اگر بروم و جایی برای شما آماده کنم، باز خواهم گشت و شما را با خود خواهم برد تا شما نیز در جایی باشید که من هستم. شما راه را به جایی که من می‌روم، می‌دانید.» توما به او گفت: «خداوندا، ما نمی‌دانیم کجا می‌روی، پس چگونه می‌توانیم راه را بدانیم؟» عیسی پاسخ داد: «من راه و راستی و حیات هستم. هیچ‌کس جز به وسیلۀ من نزد پدر نمی‌آید.» – یوحنا 14:1-6NIV
وقتی دلسرد می‌شوید به خانه‌ای در بهشت فکر کنید!
بهشت مکانی شگفت‌انگیز است، پر از جلال و فیض. من می‌خواهم روی نجات‌دهنده‌ام را ببینم! بهشت مکانی شگفت‌انگیز است.
کلمات این سرود ستایش حقیقت اساسی را در مورد اینکه چرا بهشت مکانی شگفت‌انگیز است، به تصویر می‌کشند – زیرا ما نجات‌دهندۀ خود را رو در رو خواهیم دید و برای همیشه با او خواهیم بود! این امید مطمئن هر ایماندار است. کتاب مقدس همه چیز را در مورد بهشت به ما نمی‌گوید، اما به ما می‌گوید که چگونه به آنجا برسیم.
شما نمی‌توانید دستورالعمل‌های واضح‌تری از کلمات عیسی در یوحنا 14:6 پیدا کنید. توما، یکی از شاگردان او، به طور خاص از عیسی در مورد راه بهشت پرسید. خداوند پاسخ داد: «من راه، راستی و حیات هستم. هیچ‌کس جز به وسیلۀ من نزد پدر نمی‌آید.» این یک بیان حقیقت، تمام ادیان و فلسفه‌های دیگر جهان و تمام راه‌های ساختۀ دست بشر به بهشت را از بین می‌برد. اگر هر شخصی در هر کجای دنیا به دنبال حقیقت و راه بهشت باشد، خدا به نحوی آن شخص را گام به گام به سوی خود هدایت خواهد کرد. و رومیان 1:20 هیچ شکی باقی نمی‌گذارد که به هر کس به اندازۀ کافی شواهد خدا در خلقت داده شده است تا هیچ‌کس بهانه‌ای برای عدم پاسخگویی به او نداشته باشد.
علاوه بر اینکه به وضوح راه بهشت را به ما نشان می‌دهد، چند آیۀ اول یوحنا 14 باید ما را در مورد بودن در بهشت هیجان‌زده کند. پس از بررسی پیش‌زمینۀ این قسمت، سه حقیقت را که خداوند در مورد بهشت و اینکه چرا چنین مکان شگفت‌انگیزی است، آشکار کرد، بررسی خواهیم کرد.
دلسردی
فصل 13 بخش انجیل یوحنا را که به عنوان گفتارهای اتاق بالا شناخته می‌شود، آغاز می‌کند. در این گفتارها، خداوند قبل از رفتن به صلیب، وقت گذاشت تا دستورالعمل‌های نهایی و تسلی را به شاگردان خود بدهد.
در یوحنا 14:1 عیسی گفت: «دل‌های شما مضطرب نشود.» چرا آنها دلسرد بودند؟ چهار دلیل وجود داشت. اول، او به آنها گفته بود که مصلوب خواهد شد (یوحنا 12:32-33). دوم، او آشکار کرده بود که یکی از آنها خائن خواهد بود (یوحنا 13:21). سوم، او گفت که آنها را ترک خواهد کرد (یوحنا 13:33). و چهارم، او به پطرس گفت که «قبل از اینکه خروس بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد» (یوحنا 13:38). ما می‌توانیم درک کنیم که چرا شاگردان گیج شده بودند؛ ما نیز همین احساس را داشتیم. در این زمینه بود که عیسی گفت: «دل‌های شما مضطرب نشود. به خدا ایمان داشته باشید؛ به من نیز ایمان داشته باشید» (یوحنا 14:1).
در یوحنا 14:2-3 خداوند توضیح داد که او برای همیشه نمی‌رود، بلکه می‌رود تا جایی برای آنها آماده کند. او وعده داد که دوباره خواهد آمد و به آنها اطمینان داد که دوباره با او خواهند بود. این، به هر حال، اشاره‌ای به مرگ ایماندار نیست، بلکه اشاره‌ای به بازگشت خداوند است. بنابراین در اینجا در یوحنا 14:1-3 ما نه تنها توصیفی از بهشت داریم، بلکه وعدۀ بازگشت خداوند را نیز داریم.
یک پرسش الهیاتی
حالا یک پرسش الهیاتی بپرسیم: آیا بازگشتی که عیسی به آن اشاره کرد، «ربوده شدن» کلیسا است، یا بازگشت او به زمین برای برپایی پادشاهی خود؟ تفاوت چیست؟
در گفتار زیتون (متی 24-25؛ مرقس 13؛ لوقا 21) عیسی در مورد آینده تعلیم داد و در مورد بازگشت خود به زمین برای برپایی پادشاهی خود با قدرت، جلال و داوری صحبت کرد. متی 24:29-30 می‌گوید: «فوراً پس از مصیبت آن روزها، خورشید تاریک خواهد شد و ماه نور خود را نخواهد داد؛ ستارگان از آسمان خواهند افتاد و قدرت‌های آسمان متزلزل خواهند شد. آنگاه نشان پسر انسان در آسمان ظاهر خواهد شد و آنگاه تمام قبایل زمین ماتم خواهند گرفت و پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهای آسمان می‌آید.» این قسمت بازگشت خداوند را برای برپایی پادشاهی خود توصیف می‌کند. تمام قسمت‌های عهد عتیق که به آمدن مسیح برای برپایی پادشاهی خود در اینجا بر روی زمین می‌پردازند، به نظر می‌رسد به همین بازگشت اشاره دارند – همان بازگشتی که خداوند ما در گفتار زیتون در مورد آن صحبت کرد.
با این حال، در رساله‌ها (نامه‌هایی که به کلیسا نوشته شده‌اند)، ما یک «بازگشت خداوند» را می‌یابیم که به نظر می‌رسد متفاوت است: او با قدرت، جلال و داوری به زمین باز نمی‌گردد؛ هیچ نشانۀ کیهانی با این بازگشت مرتبط نیست؛ او توسط همه در زمین دیده نمی‌شود. به نظر می‌رسد که این بازگشت پس از زمان ویژۀ مصیبت بزرگی که خداوند در گفتار زیتون ذکر کرد، رخ نمی‌دهد. به نظر می‌رسد که قبل از دورۀ مصیبت آخرالزمان رخ می‌دهد.
بازگشت خداوند که در رساله‌ها ذکر شده است، به طور خاص برای کلیسا است. در این آمدن، خداوند به زمین باز نمی‌گردد، بلکه به هوا باز می‌گردد، جایی که مسیحیان برای ملاقات با او ربوده خواهند شد (اول تسالونیکیان 4:17). به همین دلیل این آمدن خداوند «ربوده شدن» نامیده می‌شود (از لاتین rapere، به معنای «ربوده شدن»). دو قسمت خاص در رساله‌ها وجود دارد که به این بازگشت می‌پردازند – اول قرنتیان 15:51-54 و اول تسالونیکیان 4:13-18. اول تسالونیکیان 4:16-17 می‌گوید: «زیرا خود خداوند با فرمان بلند، با صدای فرشته اعظم و با صدای شیپور خدا از آسمان فرود خواهد آمد و مردگان در مسیح ابتدا برخواهند خاست. پس از آن، ما که زنده هستیم و باقی مانده‌ایم، با آنها در ابرها ربوده خواهیم شد تا خداوند را در هوا ملاقات کنیم. و بدین ترتیب ما برای همیشه با خداوند خواهیم بود.»
این دو قسمت بزرگ در رساله‌ها به ربوده شدن کلیسا می‌پردازند. تمام قسمت‌های دیگر در عهد عتیق و در اناجیل به بازگشت خداوند برای برپایی پادشاهی خود اشاره دارند، با یک استثنا – یوحنا 14:2-3، موضوع این مقاله. دوباره به آیۀ 3 توجه کنید: «و اگر بروم و جایی برای شما آماده کنم، دوباره خواهم آمد و شما را نزد خود خواهم برد؛ تا جایی که من هستم، شما نیز باشید.» من معتقدم این آیه به ربوده شدن کلیسا اشاره دارد.
تشویق
تصور کنید در زمستان در ساحلی در کارائیب نشسته‌اید، با آفتاب گرم، آب آبی و یک چای سرد بزرگ: «بهتر از این نمی‌شود!» یا شاید یک روز زیبا در کوهستان است، با آسمان آبی، هوای تازه و شرایط عالی اسکی: «بهتر از این نمی‌شود!» خب، بهتر می‌شود، خیلی بهتر، در بهشت. بیایید به سه دلیل در یوحنا 14:2-3 نگاه کنیم که چرا.
اول، بهشت خانه نامیده می‌شود: «در خانۀ پدر من منزل‌های زیاد است؛ اگر چنین نمی‌بود، به شما می‌گفتم. من می‌روم تا برای شما جایی آماده کنم» (14:2). بهشت یک خانه است. این واقعاً ایده‌ای است که خداوند در اینجا منتقل می‌کند. برخی از ما ممکن است فکر کنیم که هر یک از ما وقتی به بهشت می‌رسیم، عمارت زیبا و خصوصی خود را خواهیم داشت، زیرا برخی نسخه‌ها از «عمارت‌ها» به جای «اتاق‌ها» استفاده می‌کنند. اما فکر در اینجا این است که ما همه با هم به عنوان یک خانوادۀ بزرگ و شاد در خانۀ پدر خواهیم بود.
شاید بهترین راهی که می‌توانیم این ایده را به تصویر بکشیم، این است که به عبارت «رفتن به خانه برای تعطیلات» فکر کنیم. اگر این به شما احساس گرم و شادی می‌دهد زیرا تمام خانواده با هم هستند – غذا می‌خورند، اوقات خوش و خاطرات را به اشتراک می‌گذارند – پس شما به درک ایدۀ بیان شده در این آیات نزدیک می‌شوید. بهشت خانۀ ایماندار است! و نکتۀ عالی این است که برای همیشه است!
دلیل دوم اینکه «بهتر از این نمی‌شود» این است که بهشت مکانی است که برای ما آماده می‌شود: «من می‌روم تا جایی برای شما آماده کنم» (14:2). خداوند، که همه چیز را در مورد ما می‌داند زیرا ما را آفریده است، می‌داند چه چیزی برای ما بهترین است. برخی از ما ممکن است امیدوار باشیم که در بهشت گلف، یا اسکی، یا سرگرمی‌های عالی، یا غذاهای خوشمزه وجود داشته باشد! شوخی به کنار، بهشت بزرگترین خواهد بود، زیرا خداوند آن را فقط برای ایمانداران آماده کرده است.
دلیل سوم اینکه بهشت مکانی است که «بهتر از این نمی‌شود» این است که خداوند عیسی در آنجاست. «و اگر بروم و جایی برای شما آماده کنم، دوباره خواهم آمد و شما را نزد خود خواهم برد؛ تا جایی که من هستم، شما نیز باشید» (14:3). خداوند می‌خواهد ما برای همیشه با او باشیم. عالی خواهد بود! آیا تا به حال به جایی سفر کرده‌اید، انتظار دیدن شخص خاصی را داشته‌اید، اما وقتی به آنجا رسیدید آن شخص آنجا نبود؟ چه ناامیدی! خب، ما لازم نیست نگران چنین چیزی در بهشت باشیم، زیرا عیسی می‌آید تا شخصاً ما را با خود به بهشت ببرد. اول تسالونیکیان 4:17 می‌گوید: «و بدین ترتیب ما برای همیشه با خداوند خواهیم بود.» بهتر از این نمی‌شود!
به بهشت فکر کنید
خداوند به شاگردان خود در مورد بهشت گفت تا آنها را شاد کند و تشویق کند. به همین ترتیب، فکر کردن در مورد بهشت واقعاً به قرار دادن شرایط دلسردکنندۀ ما در چشم‌انداز مناسب کمک می‌کند با پرسیدن از خود: «صد سال دیگر، این دلسردی چه تفاوتی ایجاد خواهد کرد؟» مهم نیست چه چیزی شما را دلسرد می‌کند، به بهشت فکر کنید. اگر عیسی را به عنوان نجات‌دهنده و خداوند خود می‌شناسید، برای همیشه با او در آنجا خواهید بود. «بهتر از این نمی‌شود!»
مرا در پای عیسی جستجو کن
اگر این دنیای غم را ترک کنم زمانی قبل از تو. فقط مرا در بهشت جستجو کن و ما در طول اعصار صحبت خواهیم کرد. اما اگر در ابتدا، مرا نبینی بگذار به تو بگویم کجا خواهم بود. من از مسیح، نجات‌دهنده‌ام تشکر خواهم کرد برای نجات بدبختی مثل من.
زیرا من مشتاق و منتظر بوده‌ام، برای دیدن آن قدوس گرانبها. آنجا خواهم بود در طول اعصار بی‌شمار؛ مرا در پای عیسی جستجو کن.
