کتاب ناحوم کتاب داوری است. در باب ۱ ما شخصیت خدا را به عنوان خدایی انتقام‌جو می‌بینیم. او فراموش نمی‌کند که دشمنانش با قومش چه کرده‌اند، و در زمان خودش انتقام خواهد گرفت. این در روزگار ناحوم حقیقت داشت؛ در روزگار ما نیز حقیقت دارد.
در انجیل، اصطلاح «ملکوت خدا» با اقتدار و حکمرانی مرتبط است. اولی نشان‌دهنده اقتدار نهایی خدا بر همه چیز است. دومی نشان‌دهنده حکمرانی مستقیم خدا بر رعایای خود است. در مقابل، «دموکراسی» یعنی «حکومت مردم».
نام آن مرد نابال بود و نام همسرش ابیگیل. آن مرد تندخو و بدکردار بود، اما زن، زنی با فهم و درک بالا و ظاهری زیبا بود. هنگام جستجوی شریک زندگی، شخصیت بسیار مهمتر از ظاهر زیباست.
خداوند حتی در جوانی‌اش به داوود نظر داشت و او را در مکتب خود از طریق یک دوره طولانی آزمایش و تعلیم، آموزش داد. روت، که جدّه بزرگ داوود می‌شد، یک زن موآبی بود (روت ۴:۱۰). از طریق ازدواجش با ماحلون، پسر اَلیمِ
سفر پولس به روم آنقدر هموار پیش نرفت که سکان‌دار و صاحب کشتی آرزو کرده بودند. پولس از همه آنها خواهش کرد که غذا بخورند و گفت: «امروز چهاردهمین روز است که شما منتظر مانده‌اید و بدون غذا ادامه داده‌اید و چیزی نخورده‌اید.» وقتی او این سخنان را گفت، او
مسیحیان سه نوع زره دارند. کشف کنید که چگونه زره خدا ایمانداران را از حیله‌گری‌های شیطان محافظت می‌کند و به آنها کمک می‌کند تا اهداف خدا را برآورده کنند.
