من می‌خواهم که ما به سَروَری و سَروری مسیح توجه کنیم تا ابتدا برکتی را که برای مقدسین خدا در او که از میان مردگان برخاسته و در دست راست خدا جلال یافته است، تضمین شده است، بیابیم؛ سپس، در نتیجه برکت یافتن ما در او به عنوان سَرور، تعهد و همچنین امتیاز بزرگ تابع بودن به او به عنوان سَرورمان را بیابیم.
ما می‌توانیم در این روزهای آخر تاریخ کلیسا بر روی زمین، زمانی که کلیسا در مسئولیت خود به وضوح شکست خورده است، توجه ویژه‌ای به این دو فکر داشته باشیم. ما می‌توانیم خدا را شکر کنیم که در این روزهای ضعف و شکست، همان فیض و هدایت برای ما در دسترس است، همانند روزهای اولیه کلیسا. بنابراین راهی برای غلبه‌کننده باز است؛ یعنی برای هر کسی که از فیض داده شده استفاده کند، تا از برکات لذت ببرد و به تعهدات پاسخ دهد.
تحقیر و تعالی: یوسف به عنوان نمادی از مسیح
هنگامی که آیات پیدایش ۴۱ را می‌خوانید، در یوسف به طور نمادین آنچه را که واقعاً در مسیح داریم، خواهید دید. همانند خداوند عیسی، در مورد یوسف نیز، تحقیر و طرد شدن مقدم بر تعالی بود. یوسف، همانطور که پدرش او را فرستاده بود، آمد تا از حال برادرانش جویا شود، اما با نفرت آنها روبرو شد و توسط آنها به مصر فروخته شد.
روح خدا ثبت می‌کند که با یوسف سه چیز به مصر رفت: ادویه، مرهم و مُر. ما زیبایی این را تنها زمانی می‌بینیم که با ایمان به او که بزرگتر از یوسف است، نگاه کنیم. «ادویه‌ها» مطمئناً از عطر زندگی کامل خداوند عیسی به ما می‌گویند. او همیشه کارهایی را انجام می‌داد که پدر را خشنود می‌کرد و تنها پدر می‌توانست آنها را کاملاً درک کند. «مرهم» قدرت شفابخش و فیض ارائه شده به انسان و در دسترس همه نیازمندان را نشان می‌دهد. «مُر» اندوهی را نشان می‌دهد که همیشه سهم او در اینجا به عنوان «مرد غم‌ها» در دنیایی از گناه و اندوه بود. بنابراین، در این نماد، می‌بینیم که اگر یوسف به مصر فرستاده شود، برکت باید با او همراه باشد. تا زمانی که برادرانش به جایی که او هست بیایند، تاریخ آنها یکی از شکست و قحطی است. افکار ما به متی ۲۳:۳۸-۳۹ بازمی‌گردد، جایی که ما خداوند عیسی را می‌بینیم که توسط قوم زمینی خود طرد شده است، برای آخرین بار معبد را ترک می‌کند، و می‌شنویم که او می‌گوید: «اینک خانه شما برای شما ویران گذاشته شده است؛ زیرا به شما می‌گویم، از این پس مرا نخواهید دید تا زمانی که بگویید، مبارک است او که به نام خداوند می‌آید.» در آیه‌ای که در فصل ۱۲ خواندیم، فریسیان برای نابودی او مشورت می‌کردند، در حالی که او خود (اکنون در خلوت) همچنان به کارهای نیک خود ادامه می‌داد، و خدا کسانی را که گوش شنوا و چشمان مسح شده داشتند، دعوت می‌کرد تا زیبایی خادم خود را ببینند، که روح او از او خشنود بود. ادویه‌ها مطمئناً از عطر زندگی کامل خداوند عیسی به ما می‌گویند. او همیشه کارهایی را انجام می‌داد که پدر را خشنود می‌کرد و تنها پدر می‌توانست آنها را کاملاً درک کند. «مرهم» قدرت شفابخش و فیض ارائه شده به انسان و در دسترس همه نیازمندان را نشان می‌دهد. «مُر» اندوهی را نشان می‌دهد که همیشه سهم او در اینجا به عنوان «مرد غم‌ها» در دنیایی از گناه و اندوه بود. بنابراین، در این نماد، می‌بینیم که اگر یوسف به مصر فرستاده شود، برکت باید با او همراه باشد. تا زمانی که برادرانش به جایی که او هست بیایند، تاریخ آنها یکی از شکست و قحطی است. افکار ما به متی ۲۳:۳۸-۳۹ بازمی‌گردد، جایی که ما خداوند عیسی را می‌بینیم که توسط قوم زمینی خود طرد شده است، برای آخرین بار معبد را ترک می‌کند، و می‌شنویم که او می‌گوید: «اینک خانه شما برای شما ویران گذاشته شده است؛ زیرا به شما می‌گویم، از این پس مرا نخواهید دید تا زمانی که بگویید، مبارک است او که به نام خداوند می‌آید.» در آیه‌ای که در فصل ۱۲ خواندیم، فریسیان برای نابودی او مشورت می‌کردند، در حالی که او خود (اکنون در خلوت) همچنان به کارهای نیک خود ادامه می‌داد، و خدا کسانی را که گوش شنوا و چشمان مسح شده داشتند، دعوت می‌کرد تا زیبایی خادم خود را ببینند، که روح او از او خشنود بود. مرهم قدرت شفابخش و فیض ارائه شده به انسان و در دسترس همه نیازمندان را نشان می‌دهد. «مُر» اندوهی را نشان می‌دهد که همیشه سهم او در اینجا به عنوان «مرد غم‌ها» در دنیایی از گناه و اندوه بود. بنابراین، در این نماد، می‌بینیم که اگر یوسف به مصر فرستاده شود، برکت باید با او همراه باشد. تا زمانی که برادرانش به جایی که او هست بیایند، تاریخ آنها یکی از شکست و قحطی است. افکار ما به متی ۲۳:۳۸-۳۹ بازمی‌گردد، جایی که ما خداوند عیسی را می‌بینیم که توسط قوم زمینی خود طرد شده است، برای آخرین بار معبد را ترک می‌کند، و می‌شنویم که او می‌گوید: «اینک خانه شما برای شما ویران گذاشته شده است؛ زیرا به شما می‌گویم، از این پس مرا نخواهید دید تا زمانی که بگویید، مبارک است او که به نام خداوند می‌آید.» در آیه‌ای که در فصل ۱۲ خواندیم، فریسیان برای نابودی او مشورت می‌کردند، در حالی که او خود (اکنون در خلوت) همچنان به کارهای نیک خود ادامه می‌داد، و خدا کسانی را که گوش شنوا و چشمان مسح شده داشتند، دعوت می‌کرد تا زیبایی خادم خود را ببینند، که روح او از او خشنود بود. مُر اندوهی را نشان می‌دهد که همیشه سهم او در اینجا به عنوان «مرد غم‌ها» در دنیایی از گناه و اندوه بود. بنابراین، در این نماد، می‌بینیم که اگر یوسف به مصر فرستاده شود، برکت باید با او همراه باشد. تا زمانی که برادرانش به جایی که او هست بیایند، تاریخ آنها یکی از شکست و قحطی است. افکار ما به متی ۲۳:۳۸-۳۹ بازمی‌گردد، جایی که ما خداوند عیسی را می‌بینیم که توسط قوم زمینی خود طرد شده است، برای آخرین بار معبد را ترک می‌کند، و می‌شنویم که او می‌گوید: «اینک خانه شما برای شما ویران گذاشته شده است؛ زیرا به شما می‌گویم، از این پس مرا نخواهید دید تا زمانی که بگویید، مبارک است او که به نام خداوند می‌آید.» در آیه‌ای که در فصل ۱۲ خواندیم، فریسیان برای نابودی او مشورت می‌کردند، در حالی که او خود (اکنون در خلوت) همچنان به کارهای نیک خود ادامه می‌داد، و خدا کسانی را که گوش شنوا و چشمان مسح شده داشتند، دعوت می‌کرد تا زیبایی خادم خود را ببینند، که روح او از او خشنود بود.
آیه اشعیا ۴۲ که در متی ۱۲ نقل شده است، با این کلمات به پایان می‌رسد: «در او امت‌ها اعتماد خواهند کرد.» در آیه ۳۷ از فصل ما در پیدایش می‌خوانیم: «این امر در نظر فرعون و در نظر خادمانش نیکو بود.» این کلمات نشان می‌دهد که قلب‌های ما باید با او که همیشه مایه خشنودی خدا بود، درگیر باشد، و اینکه او که در اینجا طرد و مصلوب شد، خداوند و مسیح گردید. فرعون به یوسف این کلمات را خطاب می‌کند:
«تو بر خانه من خواهی بود و بر اساس کلام تو همه مردم من خود را تنظیم خواهند کرد.» یوسف نه تنها رویاپرداز بود، بلکه تعبیرکننده رویاها و تحقق‌بخش آنها نیز بود. من فکر کرده‌ام که کلمات «تو بر خانه من خواهی بود» را می‌توان در پرتو حقیقتی که در دوم قرنتیان به ما ارائه شده است، در نظر گرفت. قلب‌های ما در آنجا با درگیر شدن با پسر خدا، عیسی مسیح، که در او همه وعده‌های خدا به طور ابدی تأیید شده‌اند، آرامش می‌یابند.
در مزمور ۳۶ می‌خوانیم: «آنها از چربی خانه تو به فراوانی سیر خواهند شد؛ و تو آنها را از رودخانه لذت‌های خود خواهی نوشاند.» از طریق کار رستگاری که بر روی صلیب انجام شد، خدا اکنون می‌تواند انسان را بر اساس هدف و فیض خود برکت دهد. جایگاه مسیح در جلال، الگو و تضمینی برای همه کسانی است که به او اعتماد می‌کنند. البته ما همیشه باید به خاطر داشته باشیم که در همه چیز او باید برتری داشته باشد. روح خدا که در هر ایماندار ساکن است، مسح، مهر و تضمین همه برکات ماست. در افسسیان ۳ می‌بینیم که رسول می‌گوید: «به من که کمتر از کوچکترین همه مقدسین هستم، این فیض داده شده است که در میان امت‌ها ثروت‌های غیرقابل جستجوی مسیح را موعظه کنم.» بنابراین، انجیل جلال، همانطور که به پولس سپرده شد، افکار خدا را در مورد برکت برای همه کسانی که در این روز فیض کنونی به پسر او ایمان می‌آورند، به روشی خاص به ما ارائه می‌دهد. ایمانداران با همه برکات روحانی در مکان‌های آسمانی در مسیح برکت یافته‌اند.
سَروَری مسیح
سَروَری مسیح در جنبه‌های مختلف در کتاب مقدس دیده می‌شود: اول قرنتیان ۱۱:۳؛ افسسیان ۱:۱۰، ۲۲؛ کولسیان ۱:۱۸؛ ۲:۱۰. فکر برجسته به نظر می‌رسد که اشتقاق باشد. اگر امروز مقدسین باشند، یا خلقت نجات یافته در روز آینده، همه باید از او که سَرور است، نشأت بگیرند و شخصیت بگیرند. اما اگر از طریق فیض حاکم، همه برکات ما به طور ابدی در سَرور برخاسته و متعالی ما تضمین شده‌اند، تعهدات کنونی نیز بر ما به عنوان نتیجه این برکات که مال ما هستند، وجود دارد.
سَروری مسیح
این ما را به بخش دوم آیه ما در پیدایش ۴۱ می‌رساند: «بر اساس کلام تو همه مردم من اداره خواهند شد.» آیا نمی‌توانیم این کلمات را به آموزش اصلی اول قرنتیان اعمال کنیم، جایی که سَروری مسیح به طور برجسته به ما ارائه شده است؟ جهان فکر خود را در مورد پسر خدا با این کلمات بیان کرده است: «او را دور کنید، او را مصلوب کنید.» خدا پاسخ خود را به این با قرار دادن او به عنوان سَرور و مسیح داده است. ما آن را در اعمال ۱۰:۳۶ بیان شده می‌یابیم. «او سَرور همه است.» این هنوز به طور عمومی آشکار نشده است.
در رابطه با ایمانداران به صورت فردی
ما می‌توانیم به طور خلاصه سَروری مسیح را در سه جنبه در نظر بگیریم. اول، در رابطه با ایمانداران به صورت فردی، همانطور که در اول قرنتیان ۶ آمده است:
«شما از آن خود نیستید، زیرا با قیمتی خریده شده‌اید: بنابراین خدا را در بدن خود جلال دهید.» بدن برای خداوند است و خداوند برای بدن. ما خوب است که در اینجا مکث کنیم و خود را به این شیوه به چالش بکشیم: «آیا خداوند عیسی، او که جهان او را رد می‌کند، او که خدا همه چیز را به دست او سپرده است، مرا در هر جزئیات زندگی‌ام کنترل و هدایت می‌کند؟» ادعاهای او بر ما، ادعاهای عشق هستند. باشد که همیشه از صمیم قلب بگوییم: «خداوندا، ما از آن تو هستیم، ادعاهای تو را می‌پذیریم.» در حوزه جمعی
ثانیاً، ما حوزه جمعی را داریم که در آن سَروری او باید در اول قرنتیان ۱۲ و ۱۴ حفظ شود. در خانه بزرگ اعتراف، ما در همه جا سازماندهی انسانی را می‌بینیم. در حالی که نام خداوند اعتراف می‌شود، کلام خدا و نظم الهی که در آن بیان شده است، نادیده گرفته یا رد می‌شوند. آیا پس امکان تسلیم شدن به او در این راه جمعی وجود دارد؟ مطمئناً وجود دارد. دستورالعمل‌های داده شده در اول قرنتیان ۱۲ امروز بر ما واجب است، با وجود فروپاشی ظاهری کلیسا. این مطمئناً توسط خداوند عیسی پیش‌بینی شده بود، زمانی که او وعده داد که
«هر جا که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من در میان آنها هستم.» اگر شکستی بوده است، و اگر قدرت کمی وجود دارد، مطمئناً هنوز دری باز برای وفاداری وجود دارد. گاری جدید، که ترتیب انسانی را نشان می‌دهد، ممکن است در میان فلسطینیان تحمل شود، اما نه در میان قوم خدا. به اول سموئیل ۶:۷ و دوم سموئیل ۶:۳-۷ مراجعه کنید. گستره کامل سَروری او
سرانجام، گستره کامل سَروری مسیح زمانی آشکار خواهد شد که او همه حکومت، اقتدار و قدرت را از بین ببرد و پادشاهی خدا، حتی پدر را تسلیم کند، تا خدا در همه چیز، همه باشد، همانطور که در اول قرنتیان ۱۵ می‌بینیم. باشد که ما از طریق فیض، در حالی که منتظر آمدن او هستیم، از برکاتی که او برای ما به دست آورده است، شاد باشیم و با خوشحالی ادعاهای او را بر ما در هر حوزه بپذیریم و از صمیم قلب بگوییم:—
تو را احترام می‌گذاریم، تو را اطاعت می‌کنیم،
تو را همیشه خداوند و مسیح می‌دانیم.
