وقتی انسانها روایت نوح و طوفان را میگیرند، آن را تحلیل میکنند، از آن نتیجهگیری میکنند و سپس آن نتایج را با حقایق آشکار شده در طبیعت مقایسه میکنند، ممکن است جنجال ایجاد شود. چنین جنجالی سازنده نیست! رویدادهای عهد عتیق، از جمله رویدادهای مربوط به نوح و طوفان، «به عنوان نمونه رخ دادند و برای هشدار به ما نوشته شدند» (اول قرنتیان ۱۰:۱۱ NIV). این همان روشی است که خداوند خود از آنها استفاده کرد (متی ۲۴:۳۷-۳۹) و به همین ترتیب در این مقاله نیز از آنها استفاده خواهد شد.
روزگار نوح مانند روزگار ما بود
وضعیت روحانی مردم در روزگار نوح بسیار شبیه به وضعیتی بود که امروز در اطراف خود میبینیم. آن زمان، مانند اکنون، «خداوند دید که شرارت انسان بر زمین چقدر زیاد شده است و هر گرایش افکار قلب او همیشه فقط شرارت بود» (پیدایش ۶:۵). تمایل ما این است که تحت تأثیر روح زمانه قرار بگیریم. اما اگر از نمونه نوح پیروی کنیم، میتوانیم از آن روح دوری کنیم و زندگیهای ستودنی داشته باشیم، همانطور که او داشت. «نوح مردی پارسا بود، در میان مردم زمان خود بیعیب بود و با خدا راه میرفت» (پیدایش ۶:۹). او «در چشمان خداوند فیض یافت» (پیدایش ۶:۸). اما قبل از اینکه نوح بتواند فیض (یا رحمت) بیابد و با خداوند راه برود، باید مردی با ایمان میشد: «بدون ایمان محال است خدا را خشنود ساخت... نوح به ایمان، وقتی درباره چیزهایی که هنوز دیده نشده بود هشدار داده شد، با ترس مقدس کشتیای ساخت» (عبرانیان ۱۱:۶-۷).
ما نیز فیض یافتهایم
ما نیز میتوانیم مردم با ایمان باشیم؛ ما که ایمان داریم، از طریق خداوند عیسی مسیح، در چشمان خدا فیض یافتهایم. از طریق او، «ما دسترسی یافتهایم... به این فیض که اکنون در آن ایستادهایم» (رومیان ۵:۱-۲). از طریق فیض، روحالقدس به ما داده شده است و از طریق روح، ما قادر هستیم که در میان شرارت روزگار خود «پارسا» و «بیعیب» باشیم. اگر در روح راه برویم، «آرزوهای طبیعت گناهکار را برآورده نخواهیم کرد» (غلاطیان ۵:۱۶) و «عدالتی را که از ایمان میآید» تولید خواهیم کرد (عبرانیان ۱۱:۷). مانند نوح، میتوانیم با خدا راه برویم.
آنچه خدا فرمان میدهد انجام دهید
خداوند به نوح گفت که او قصد دارد طوفانی را برای داوری زمین که «فاسد... و پر از خشونت» بود، ایجاد کند. خداوند همچنین به او گفت که کشتیای بسازد تا خود، خانوادهاش و حیات حیوانات را حفظ کند (پیدایش ۶:۱۱-۲۱). خداوند مشخصات دقیقی را ارائه داد تا کشتی بتواند در برابر باران شدید و جریانی که آن را به کوهستانها میبرد، مقاومت کند. «نوح هر آنچه را که خداوند به او فرمان داده بود، انجام داد» (پیدایش ۷:۵). نمونه او در زمان طوفان، نمونهای است که ما باید دائماً از آن تقلید کنیم.
واعظان عدالت باشید
نوح علاوه بر اینکه کشتیساز بود، «واعظ عدالت» نیز بود (دوم پطرس ۲:۵). او با دانستن آنچه قرار بود اتفاق بیفتد، بیشک توبه، بازگشت به خدا و نجات در کشتی را موعظه میکرد. با پیروی از نمونه او، ما نیز توبه، بازگشت به خدا و اعتماد به کار خداوند عیسی را برای نجات از غضب آینده موعظه خواهیم کرد. در واقع، مسیح کشتی ماست! با این حال، نباید انتظارات بالایی برای پاسخ به موعظه خود داشته باشیم، زیرا در پاسخ به موعظه نوح «فقط چند نفر، در مجموع هشت نفر»، از نابودی طوفان نجات یافتند (اول پطرس ۳:۲۰).
روزگار وحشتناکی در پیش است
در متی ۲۴:۲-۳۱، خداوند عیسی پیشبینی میکند که روزگار وحشتناکی در پیش است و هشدار میدهد که «همانطور که در روزگار نوح بود، در آمدن پسر انسان نیز چنین خواهد بود» (آیه ۳۷). او افزود که «قبل از طوفان، مردم میخوردند و مینوشیدند، ازدواج میکردند و به ازدواج درمیآمدند، تا روزی که نوح وارد کشتی شد» (آیه ۳۸). آنها بیشک هشدار نوح را مسخره میکردند، و ما میتوانیم امروز نیز همین انتظار را داشته باشیم.
مسخرهکنندگان خواهند بود
کتاب مقدس به ما میگوید که میتوانیم انتظار داشته باشیم که مردم امروز هشدار ما را درباره آنچه در پیش است مسخره کنند و بگویند: «این 'آمدن' که او وعده داده بود کجاست؟... همه چیز همانطور که از ابتدا بوده ادامه دارد» (دوم پطرس ۳:۴). سپس کتاب مقدس توضیح میدهد که چرا او هنوز نیامده است: «خداوند... با شما صبور است، نمیخواهد کسی هلاک شود، بلکه همه به توبه برسند» (دوم پطرس ۳:۹). این صبر در روزگار نوح نیز وجود داشت: «خداوند در روزگار نوح با صبر منتظر ماند در حالی که کشتی ساخته میشد» (اول پطرس ۳:۲۰). وقتی خداوند در را بست (پیدایش ۷:۱۶)، برای کسانی که بیرون بودند راه فراری نبود وقتی طوفان آمد و آنها را نابود کرد. به همین ترتیب، کلیسا اکنون در حال ساخته شدن است و روزی فرا میرسد که در بسته خواهد شد (متی ۲۵:۱-۱۳).
بیایید نجات خود را جشن بگیریم
وقتی آبهای طوفان فروکش کرد و زمین خشک شد، خدا نوح و خانوادهاش را از کشتی فراخواند. اولین کاری که نوح در آن زمان انجام داد چه بود؟ او قربانگاهی ساخت و از آن برای پرستش خدا استفاده کرد! او این کار را با تقدیم قربانیها انجام داد، و خداوند «بوی خوشایند را استشمام کرد» (پیدایش ۸:۲۰-۲۱). بدین ترتیب، نوح و خانوادهاش به یاد آوردند که چه کسی کار نجات را برای آنها به انجام رسانده بود. به همین ترتیب، از ما که با کار مسیح نجات یافتهایم، خواسته میشود که نان و شراب را بخوریم تا او را به یاد آوریم و پرستش کنیم. ما در حالی که منتظر وعده او برای بازگشت و نجات ما از غضب آینده هستیم، شرکت میکنیم. ما شادمانیم که «خداوند ما را برای تحمل غضب تعیین نکرد، بلکه برای دریافت نجات از طریق خداوند عیسی مسیح» (اول تسالونیکیان ۵:۹).
رفتار ستودنی میتواند مقدم بر گناه باشد
نوح به عنوان مردی با ایمان ستایش میشود؛ او در فهرست «چه کسی کیست» ایمان در عبرانیان ۱۱:۷ ذکر شده است. اما او در اینجا در پیدایش ۹ نیز به عنوان ناقص معرفی شده است. پس از نمایش عظیم ایمان خود در باور به آمدن طوفان، و در ساختن کشتی طبق دستورات خدا، نوح به گناه افتاد. او تاکستانی کاشت، از انگورها شراب ساخت، آن را نوشید و «مست شد». و عواقب بدی داشت – پسر کوچکش یک تابو را نقض کرد و نوح او را با لعنت کردن پسرش، کنعان، نفرین کرد (پیدایش ۹:۲۰-۲۷). کتاب مقدس توضیح نمیدهد که چرا او بیش از حد شراب نوشید؛ با این حال، میتوانیم حدس بزنیم که او افسرده شده بود. کتاب مقدس میگوید: «شراب را به کسانی بدهید که در رنج هستند؛ بگذارید بنوشند و... دیگر بدبختی خود را به یاد نیاورند» (امثال ۳۱:۶-۷). بنابراین، گناه او در نوشیدن شراب نبود، بلکه در مست شدن بود.
افکار مثبت داشته باشید
چرا نوح ممکن بود افسرده باشد؟ او بیشک مرد ثروتمندی بود. او توانسته بود تمام چوب سرو مورد نیاز برای ساخت کشتی را بخرد و تمام غذایی را که باید برای مردم و همه حیوانات در کشتی ذخیره میشد، خریداری کند. او همه چیز را در طوفان از دست داد. همچنین، او در کشوری بسیار متمدن زندگی میکرد که مردان شهرها ساخته بودند، کشاورزی و دامداری پربار بود، فناوری در حال پیشرفت بود و هنرها رونق داشتند (پیدایش ۴:۱۷-۲۲). همه اینها نابود شد. همانطور که او به تمام از دست رفتههای اطراف خود فکر میکرد، به راحتی ممکن بود دلسرد شود! ما میتوانیم با حذف افکار منفی خود و با توجه به کتاب مقدس که میگوید: «اگر چیزی عالی یا ستودنی است – به چنین چیزهایی فکر کنید» (فیلیپیان ۴:۸)، از دلسردی جلوگیری کنیم.
تدارک برای شکست
شکست نوح هشداری است برای ما که از خودبینی دوری کنیم. ما میتوانیم بالاترین معنویت را از خود نشان دهیم و خدا را در حال انجام کارهای شگفتانگیز از طریق خود ببینیم، اما باز هم دلسرد شویم و به گناه بیفتیم وقتی میبینیم اوضاع خراب میشود. ما مصون نیستیم! اگر نسبت به احتمال گناه کردن هوشیار باشیم، به احتمال زیاد آن را هنگام وقوع تشخیص خواهیم داد و فوراً آن را داوری خواهیم کرد. اطمینانبخش است که بدانیم تدارکی برای پاک شدن از آن وجود دارد (اول یوحنا ۱:۹) و بدانیم که «کسی هست که در دفاع از ما با پدر سخن میگوید» (اول یوحنا ۲:۱).
به هشدار توجه کنید
نوح با ساختن کشتی و موعظه عدالت، مردم را از آنچه در پیش بود هشدار میداد. با این حال، همانطور که خداوند ما فرمود، «در روزگار نوح... طوفان آمد و همه را نابود کرد» (لوقا ۱۷:۲۶-۲۷). به همین ترتیب، خدا از طریق پطرس به ما میگوید که «آسمانها و زمین کنونی برای آتش ذخیره شدهاند و برای روز داوری نگهداری میشوند» (دوم پطرس ۳:۷). پطرس پس از گفتن این مطلب، بلافاصله از ما سؤال بسیار عمیقی میپرسد: «چون همه چیز به این طریق نابود خواهد شد، شما باید چه نوع مردمی باشید؟» (دوم پطرس ۳:۱۱). اگر ما واقعاً نبوت پطرس را باور کنیم، آیا مردمی کاملاً متفاوت از آنچه واقعاً هستیم نخواهیم بود؟ آیا بیشتر شبیه نوح نخواهیم بود؟






