پادشاهی عربستان سعودی، جایی که دخترخوانده‌ام زندگی می‌کرد، منطقه‌ای بیابانی بسیار گرم و خشک است که در جاهایی که آب می‌تواند به آن برسد، برای شکوفایی آبیاری می‌شود. هر دو پادشاهی کاخ‌های حاکمان خود و جانشینی تاریخی در خانواده سلطنتی خود را دارند. از آنجا که ملکوت عیسی «از این جهان» نیست
در انجیل، اصطلاح «ملکوت خدا» با اقتدار و حکمرانی مرتبط است. اولی نشان‌دهنده اقتدار نهایی خدا بر همه چیز است. دومی نشان‌دهنده حکمرانی مستقیم خدا بر رعایای خود است. در مقابل، «دموکراسی» یعنی «حکومت مردم».
اولین آیه کتاب مقدس که به ذهنم آمد، درباره ورود خداوند عیسی به اورشلیم قبل از مرگش بود. جمعیت با فریاد «هوشيانا به پسر داوود؛ مبارک است او که به نام خداوند می‌آید؛ هوشيانا در اعلی‌عليين!» از او استقبال کردند.
این داستان یک تصویر کوچک از موضوع ما در مورد ملکوت خداست. این موضوعی است که مقدسین عهد عتیق آن را می‌دانستند، و با این حال در عهد جدید مکاشفات عظیمی وجود دارد که هرگز پیش از آن درک نشده بود. به عنوان خوانندگان کتاب مقدس، ما امتیاز قرار دادن را داریم.
مسیح را به عنوان پادشاه و شهروندی ما در ملکوت او کاوش کنید. یک مطالعه کتاب مقدس که حکومت پادشاهی خدا را از عدن از طریق اسرائیل تا ملکوت ابدی دنبال می‌کند.
خدا از همان آغاز آفرینش در نظر داشت. هنگامی که آدم و حوا را آفرید، خدا آدم را در جایگاه یک حاکم – یک پادشاه – قرار داد تا نماینده او باشد. اما آدم و سقوط آدم، آنچه را خدا ساخته بود تباه کرد (پیدایش ۳). به جز هابیل، و شیث با فرزندانش، آدم و
مجله فیض و حقیقت عیسی سلطنت خواهد کرد هر جا که خورشید باشد. عیسی سلطنت خواهد کرد هر جا که خورشید سفرهای پی در پی خود را انجام می‌دهد. زندانی برای رهایی از زنجیرهایش می‌جهد، خستگان آرامش ابدی می‌یابند، و همه فرزندان نیازمند برکت می‌یابند. بگذارید هر مخلوقی برخیزد و بیاورد افتخارات خاصی
پادشاه جورج از بخش بیمارستان کودکان بازدید کرد و در بیمارستان قدم زد و از هر کودکی بازدید کرد. وقتی خداوند عیسی برای اولین بار آمد، مردم متوجه نشدند که او پادشاه آنهاست. وقتی او برای بار دوم به زمین بازگردد، او را خواهند شناخت، و هر زانویی خم خواهد شد و هر زبانی اعتراف خواهد کرد که او پادشاه پادشاهان و
رساله یعقوب بسیار نزدیک به تعالیم مطرح شده در اینجا پاسخ می‌دهد. برای انسان طبیعی، این موعظه راه زندگی نیست، بلکه منبعی است. برای انسان طبیعی، این موعظه نیست، بلکه منبعی است. رساله یعقوب آن را «قانون کامل آزادی» می‌نامد.
