یک نبی مسافر عادت داشت در خانه یک زوج در شونم توقف کند تا در طول سفرش استراحت کند. در حالی که زن غذای او را سرو می‌کرد و با او صحبت می‌کرد، شروع به شکل‌گیری نظری در مورد شخصیت او کرد. چگونه می‌توانیم امروز یک «مرد خدا» را بشناسیم؟
کتاب مقدس آدم را مرد خدا نمی‌نامد. آدم توانایی‌های زیادی داشت، از جمله نام‌گذاری حیوانات و مراقبت از باغ عدن. نژاد بشر با گناه آلوده شد، تحت ستم شیطانی. این منجر به سیل در روزگار نوح شد که توسط خدا بر تمام زمین آورده شد.
مفسران کتاب مقدس پیشنهاد می‌کنند که به احتمال زیاد کوه حرمون بوده است که نزدیک قیصریه فیلیپی قرار داشت. برخی ترجیح می‌دهند آن را کوه تابور بدانند، اما این کمتر محتمل به نظر می‌رسد زیرا دورتر بود. آنها به قله نرسیدند زیرا این کار خیلی طول می‌کشید. در عوض، خداوند عیسی باید سه شاگرد را به قله‌ای مرتفع و خلوت برده باشد.
نمونه‌های کتاب مقدس را بررسی کنید که چگونه زبان می‌تواند هم برای خیر و هم برای شر استفاده شود. بیاموزید که چگونه از کلمات خود برای احترام به خدا و بنای دیگران استفاده کنید.
خداوند به سموئیل گفت: «تا به کی برای شائول ماتم خواهی گرفت، حال آنکه من او را از پادشاهی بر اسرائیل رد کرده‌ام؟ شاخ خود را از روغن پر کن و برو؛ من تو را نزد یَسا از بیت‌لحم می‌فرستم.» یَسا را به قربانی دعوت کن، و من به تو نشان خواهم داد که چه کنی.
حزقیا در زمانی سلطنت می‌کرد که یک امپراتوری خارجی کنترل خود را بر فلسطین و سوریه تثبیت می‌کرد. پدرش یهودا را در سال ۷۳۵ قبل از میلاد تحت سلطه آشور قرار داده بود (دوم پادشاهان ۱۶: ۷-۸). در زمان به قدرت رسیدن سنحاریب ۷۰۵-۶۸۱ قبل از میلاد، شورش‌هایی درگرفت.
یوشیا، آخرین پادشاه نیک یهودا، در سن هشت سالگی به سلطنت رسید. داستان را می‌توان در ۲ پادشاهان ۲۱-۲۳ و ۲ تواریخ ۳۳-۳۶ خواند. پیش‌زمینه: پدرش، پادشاه مغرور آمون، پس از تنها دو سال سلطنت، توسط برخی از خادمان خود ترور شد.
کتاب مقدس به ما می‌آموزد که چگونه وقتی خود را در خطر می‌یابیم، مدیریت کنیم. عنوان به نوجوانان – کسانی که از کودکی به بزرگسالی در حال گذار هستند – اشاره می‌کند. ما می‌خواهیم بر چهار نفر تمرکز کنیم: موسی، یوسف، دانیال و تیموتائوس. بیایید ببینیم چه چیزی می‌توانیم از این مردان جوان بیاموزیم.
هدف برای مسیحی این است که بیشتر شبیه مسیح شود. پدر ما را از پیش مقدر کرده است «تا به صورت پسرش درآییم، تا او نخست‌زاده در میان برادران بسیار باشد» (۸:۲۹). ما در حال آموزش هستیم، اما هدف این نیست که
محبت مسیح برای دنیای گمشده، انگیزه اصلی در تمام زندگی و خدمت مسیحی است. ما تلاش نمی‌کنیم او را به دیگران بشناسانیم تا رستگاری کسب کنیم. رستگاری شخصی ما در او تثبیت شده است. ما کار می‌کنیم زیرا از قبل رستگاری داریم. آنها برای به دست آوردن رستگاری کار می‌کنند.
خداوند انسان را به شباهت خود و به صورت خود آفرید (پیدایش ۱:۲۶-۲۸). این بدان معناست که او به آنها، و نه به هیچ مخلوق دیگری، توانایی پاسخ دادن به او و وظیفه نمایندگی او را داد. ما با بدن‌های خود با خلقت خدا تعامل می‌کنیم، و از طریق روح خود این کار را می‌کنیم.
رومیان ۵:۱۲-۲۱ نشان می‌دهد که چگونه گناه از طریق آدم وارد شد و مرگ را برای همه به ارمغان آورد. با این حال، اطاعت مسیح توجیه و زندگی را برای ایمانداران به ارمغان می‌آورد.
سلطنت یوشیا با انجام آنچه در نظر خداوند صحیح بود، مشخص شد. اعمال او در مشارکت با خداوند بود، زیرا یوشیا با او راه رفت همانطور که دیگر ایمانداران قبل از او انجام دادند. راه رفتن شخصی یوشیا و همچنین فعالیت‌های سلطنتی او مطابق با تمام ۴
