یونس: پیامبری برخلاف میل خود
نام یونس به معنای «کبوتر» است که در کتاب مقدس نماد پیام یا پیام‌آور صلح است. زمانی خدا این پیامبر را برای مأموریتی در داخل اسرائیل فرستاده بود (۲ پادشاهان ۱۴:۲۵). این حدود ۸۰۰ سال قبل از مسیح بود و منجر به برکت برای قوم او شده بود.
ما دقیقاً نمی‌دانیم چه زمانی، اما در زمان دیگری، خدا یونس را به نینوا، به ملت غیریهودی که بخش‌های بزرگی از جهان را در شرق تصرف کرده بود، فرستاد. خداوند به او گفت: «برخیز و به نینوا، آن شهر بزرگ، برو و علیه آن فریاد برآور؛ زیرا شرارت آنها به حضور من رسیده است» (یونس ۱:۲ NKJV). این شهر عظیم جمعیت بسیار زیادی داشت که شامل حدود ۱۲۰,۰۰۰ کودک خردسال بود. خدا به همه نینوایی‌ها و چهارپایانشان اهمیت می‌داد (یونس ۴:۱۱)، حتی اگر رهبرانشان علیه او و قومش بودند.
اما یونس در مورد پیامی که خدا برای او داشت تا به آنها اعلام کند، که داوری در عرض ۴۰ روز می‌آید (یونس ۳:۴)، تردید داشت. ما فکر می‌کنیم که یونس آماده رفتن بود، اما او امتناع کرد زیرا معتقد بود که این پیام نینوایی‌ها را به توبه سوق خواهد داد. در آن زمان یونس ترجیح می‌داد آنها را هلاک شده ببیند! یونس برنامه خودش را داشت. پیامبر خدا نمی‌خواست سخنگوی خداوند باشد به دلیل احساساتش نسبت به ملتی که تهدیدی برای اسرائیل شده بود. در واقع، حدود ۱۵۰ سال بعد، آشوریان به اسرائیل حمله کردند و بسیاری از مردم را به اسارت بردند، اما حتی در آن زمان خدا به آنها اجازه نداد اورشلیم را بگیرند.۱ احساسات ملی‌گرایانه یونس برای قومش و نفرت او از آشوریان باعث شد که او از مأموریتی که خدا به او سپرده بود تا به نینوا ببرد، امتناع کند (یونس ۱:۲). پیامبر این را بعداً توضیح داد (یونس ۴:۲).
کتاب کوچک یونس، که به احتمال زیاد توسط پیامبر هم‌نام نوشته شده است، در میان ۱۲ پیامبر صغیر قرار دارد. این کتاب که مدت‌ها پیش نوشته شده است، بخشی از کلام مکتوب الهام‌بخش خدا است و امروز نیز مرتبط و مفید است (۲ تیموتائوس ۳:۱۶-۱۷). به عنوان مثال، ما در این کتاب مسئله عدالت خدا و استانداردهای مقدس او را در تضاد با بی‌وفایی مخلوقاتش و به ویژه شکست‌های اسرائیل می‌بینیم. این گزارش پیامی را که خدا برای نژاد بشر و همچنین برای یهودیان دارد، توصیف می‌کند. متأسفانه، پیام‌آور خدا شورش کرد، همانطور که ملت اسرائیل، ابتدا ده قبیله و سپس دو قبیله، شورش کردند. دومی‌ها امروز به عنوان یهودیان شناخته می‌شوند که مسیح واقعی را هنگامی که خود را به آنها معرفی کرد، رد کردند (یوحنا ۱:۱۱). با این حال، خدا دوباره از قوم زمینی خود استفاده خواهد کرد، همانطور که با یونس بازگردانده شده انجام داد.
امروز ما چطور؟ حتی اگر شکست خورده‌ایم یا در حال شکست خوردن هستیم، بیایید درک کنیم که خدا از افراد شکست‌خورده استفاده می‌کند، مشروط بر اینکه آنها گناهان خود را اقرار و اعتراف کنند، خود را فروتن سازند و به خدا اعتماد کنند. چنین افرادی هستند که خدا می‌تواند و از آنها استفاده می‌کند – شاید حتی شما؟
در طول خدمت زمینی خود، خداوند عیسی – مسیح – داستان یونس را به خود نسبت داد. او یونس را که «سه روز و سه شب» (متی ۱۲:۴۰) در شکم ماهی بود، با رنج‌های خود مقایسه کرد، زمانی که او برای همان مدت در قبر خواهد بود.
ما باید درک کنیم که «سه روز و سه شب» یک اصطلاح زمانی یهودی است. نباید آن را به معنای ریاضی درک کرد، گویی که خداوند دقیقاً سه دوره ۲۴ ساعته در قبر بود. در تفکر یهودی، هر بخشی از یک روز به عنوان یک روز کامل محسوب می‌شود. عیسی بعدازظهر جمعه، درست قبل از غروب آفتاب، در قبر گذاشته شد و تمام شنبه را در آنجا ماند تا صبح زود یکشنبه برخیزد. این دوره به عنوان «سه روز و سه شب» محسوب می‌شد.
آیا ما وقتی خدا ما را می‌خواند، در دسترس هستیم؟
این یک چالش مهم برای هر ایماندار است که در نظر بگیرد. آیا ما آماده رفتن هستیم وقتی خدا ما را می‌خواند، یا ترجیح می‌دهیم از خواسته‌ها یا ایده‌های خود پیروی کنیم؟ اسرائیل به عنوان یک ملت بارها شکست خورد، همانطور که یونس در خودخواهی و خوددلسوزی خود شکست خورد. و ما چطور؟ با وجود شکست‌های مشابه ما، خدا از چنین تجربیاتی به لطف خود استفاده خواهد کرد. اینگونه بود که یونس به برکتی برای تمام جهان تبدیل شد.
علاوه بر این، خدا اغلب از یک باقیمانده استفاده می‌کند، همانطور که با دانیال و دوستانش در بابل انجام داد (دانیال ۱-۶). یونس تصویری از یک باقیمانده خداپرست است که توسط خدا آماده شده است، که او از آن برای برکت دادن به قوم خود و به همه ملت‌ها در زمان مقرر خود استفاده خواهد کرد. اما، قبل از هر چیز، یک کار واقعی خدا در یونس لازم بود، زیرا او از خدا فرار می‌کرد. پیامبر در کشتی «عمیقاً خوابیده بود»۲ و در جهت مخالف جایی که خدا می‌خواست او برود، سفر می‌کرد (یونس ۱:۵).
وقتی ناخدا او را بیدار کرد، یونس متوجه شد که طوفان به دلیل فرار او از خداوند است، که او هنگام سوار شدن اعلام کرده بود. اکنون در طول طوفان، او دوباره این را اعتراف کرد. با این حال، قرعه انداخته شد تا مشخص شود چه کسی مقصر طوفان است و قرعه به نام یونس افتاد (یونس ۱:۷). پیامبر قبلاً اعلام کرده بود که از حضور خداوند فرار می‌کند (یونس ۱:۳). بار دوم او اضافه کرد که این خدا، خدای آسمان و سازنده دریا و خشکی است (یونس ۱:۹).
شهادت یونس، که طوفان به دلیل او بود، ترس بزرگی را در میان ملوانان ایجاد کرد. پیامبر گفت که او باید به دریا انداخته شود، اما ملوانان سعی کردند به هر قیمتی از آن جلوگیری کنند. با این حال، طوفان بدتر و بدتر می‌شد (یونس ۱:۱۱-۱۳)، و ملوانان به خداوند فریاد زدند که آنها را مسئول خون بی‌گناه ندانند. سپس، آنها یونس را برداشتند و به دریا انداختند، پس از آن دریا فوراً «از خشم خود بازایستاد» (یونس ۱:۱۵). ملوانان از خدا بسیار ترسیدند، قربانی تقدیم کردند و نذر کردند (یونس ۱:۱۶). یونس به برکتی برای مردم کشتی تبدیل شد زیرا خود را تسلیم کرد تا به دریا انداخته شود. آرامش بزرگی برقرار شد و ملوانان نیز آرام شدند.
خداوند یونس را با بلعیده شدن توسط یک ماهی عظیم، که خدا در لحظه مناسب فراهم کرده بود، حفظ کرد. یونس سه روز و سه شب در شکم ماهی ماند (یونس ۱:۱۷). در آنجا، خدا کار خود را در و با بنده خود انجام داد.
یونس در پریشانی خود به خداوند فریاد زد (یونس ۲:۱-۲) و از اصطلاحاتی استفاده کرد که ما را به یاد رنج‌هایی می‌اندازد که خداوند عیسی برای قوم خود و برای نجات نهایی ما متحمل شد. خدا به یونس در روحش اطمینان داد که او را شنیده است (یونس ۲:۷)، و در حالی که هنوز در ماهی بود، پیامبر قربانی و نذر به خدای خود وعده داد. یونس دعای خود را با گفتن: «نجات از آن خداوند است» (یونس ۲:۹) به پایان رساند. در آن لحظه، «خداوند به ماهی سخن گفت، و ماهی یونس را به خشکی استفراغ کرد» (یونس ۲:۱۰). یونس سپس مایل بود به مأموریتی که خدا برای او داشت، برود.
در چه نقطه‌ای شما آماده می‌شوید تا ابزاری مناسب برای استفاده استاد شوید؟
مأموریت و فرمان جدید یونس
«کلام خداوند برای بار دوم به یونس رسید و گفت: «برخیز، به نینوا، آن شهر بزرگ، برو و پیامی را که به تو می‌گویم، به آن موعظه کن»» (یونس ۳:۱-۲). اکنون یونس به جایی رفت که خداوند او را فرستاده بود، و او سرنگونی قریب‌الوقوع نینوا را اعلام کرد.
تأثیر پیام خدا، که یونس به اشتراک گذاشت، فوق‌العاده بود. پس از اینکه او آن را اعلام کرد، همه به خدا ایمان آوردند، روزه گرفتند و واقعاً توبه کردند. این بازگشت به خدا شامل پادشاه مغرور نینوا و اشراف او بود، زیرا آنها خود را در دستان خدا قرار دادند و گفتند: «چه کسی می‌تواند بگوید که آیا خدا بازخواهد گشت و پشیمان خواهد شد؟» (یونس ۳:۹).
پیامی که یونس اعلام کرد، تأثیر عمیقی بر کل جمعیت، که تخمین زده می‌شد حدود یک میلیون نفر باشد، گذاشت! پیام قدرتمندی، اینطور نیست؟ و با توبه همه، خیلی سریع گسترش یافت. سپس خدا بر این شهر شرور و مردمش رحم کرد زیرا آنها به او بازگشته بودند. فیض شگفت‌انگیز!
خدا امروز و برای آینده نزدیک پیامی دارد
ما در روزهایی زندگی می‌کنیم که خبر خوش فیض خدا در سراسر جهان اعلام می‌شود. چه برکتی که بی‌شمار مردم در بسیاری از کشورها با آن پیام رسیده یا در حال رسیدن هستند. خداوند را شکر! با این حال، تعداد کل افراد نجات‌یافته نسبتاً کم است. در مقابل، در داستان یونس یک بازگشت شگفت‌انگیز به خدا از طرف بخش عظیمی از جمعیت جهان در حال وقوع بود، و آن هم در مدت زمان بسیار کوتاهی.
خداوند عیسی وعده داده است که از آسمان بازخواهد گشت تا ما را به نزد خود ببرد (یوحنا ۱۴:۳). هنگامی که او در آن زمان می‌آید، همه ایمانداران عصر فیض را ربوده خواهد کرد. آیا شما شامل خواهید شد؟ در لحظه ربوده شدن، ایماندارانی که قبل از آغاز کلیسا در اعمال رسولان ۲ زندگی می‌کردند، از قبرهای خود فراخوانده خواهند شد و در یک لحظه تغییر خواهند یافت تا همراه با کسانی که پیشنهاد نجات خدا را در روز فیض پذیرفتند، برده شوند (۱ قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۲؛ ۱ تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷؛ ۲ تسالونیکیان ۲:۱-۳). با این حال، همه بی‌ایمانانی که از زمان قابیل (پیدایش ۴-۵) مرده‌اند، در قلمرو مرگ باقی خواهند ماند تا زمانی که برای داوری بزرگ تخت سفید برخیزند. سپس – با روح، جان و بدن – به دریاچه آتش انداخته خواهند شد (مکاشفه ۲۰:۶-۱۵). چقدر وحشتناک!
مدت کوتاهی پس از ربوده شدن، خدا «انجیل ملکوت» (متی ۲۴:۱۴) را خواهد فرستاد و جمعیت‌های زیادی در سراسر جهان در مدت زمان کوتاهی نجات خواهند یافت، درست مانند روزهای یونس. در اینجا یک مثال آورده شده است: «آنگاه یکی از پیران پاسخ داد و به من گفت: «اینها که جامه‌های سفید پوشیده‌اند، کیستند و از کجا آمده‌اند؟» و من به او گفتم: «آقا، شما می‌دانید.» پس او به من گفت: «اینها کسانی هستند که از مصیبت بزرگ بیرون آمده‌اند و جامه‌های خود را شسته‌اند و آنها را در خون بره سفید کرده‌اند. بنابراین آنها در برابر تخت خدا هستند و شب و روز در معبد او خدمت می‌کنند. و او که بر تخت نشسته است، در میان آنها ساکن خواهد شد. آنها دیگر نه گرسنه خواهند شد و نه تشنه؛ خورشید بر آنها نخواهد تابید و نه هیچ گرمایی؛ زیرا بره‌ای که در میان تخت است، آنها را شبانی خواهد کرد و به چشمه‌های آب زنده هدایت خواهد کرد. و خدا هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد»» (مکاشفه ۷:۱۳-۱۷).
در نتیجه مصیبت بزرگ، خدا یک برداشت عظیم خواهد داشت که تمام جهان را تحت تأثیر قرار خواهد داد! در زمان یونس، او در عرض چند روز به جمعیت‌های زیادی رسید. روایت مکاشفه قدرت خدا و پیام او را نشان می‌دهد که باعث می‌شود تعداد زیادی از مردم توبه کنند و ایمان بیاورند. نتایج ۱۴۴,۰۰۰ پیام‌آور را تصور کنید که توسط خدا در سراسر جهان فرستاده خواهند شد! این مدت کوتاهی پس از ربوده شدن قریب‌الوقوع اتفاق خواهد افتاد (۱ تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷). سپس، یک دعوت جدید به توبه صادر خواهد شد، و بسیاری به خبر خوش پادشاه آینده ایمان خواهند آورد، پس از آن سلطنت او بر روی زمین در جلال عمومی برقرار خواهد شد. این سلطنت مبارک ۱۰۰۰ سال به طول خواهد انجامید (مکاشفه ۲۰:۴)، و پس از آن داوری نهایی تخت سفید بزرگ خواهد بود (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵). چقدر جدی!
خدا امروز فرا می‌خواند حدود ۴۰۰۰ سال پیش، خدا ابراهیم، پدر ایمانداران را فراخواند: «از سرزمین خود، از خانواده خود و از خانه پدرت بیرون بیا، به سرزمینی که به تو نشان خواهم داد. من تو را ملتی بزرگ خواهم ساخت؛ تو را برکت خواهم داد و نامت را بزرگ خواهم ساخت؛ و تو برکت خواهی بود. کسانی را که تو را برکت دهند، برکت خواهم داد، و کسی را که تو را لعنت کند، لعنت خواهم کرد؛ و در تو همه خانواده‌های زمین برکت خواهند یافت» (پیدایش ۱۲:۱-۳). دعوت و وعده‌های خدا هنوز برای اسرائیل مرتبط است و درس‌های زیادی برای ما دارد، همانطور که تجربیات یونس نیز چنین است. حتی پس از مأموریت موفقیت‌آمیز خود، یونس باید درس‌های مهمی را می‌آموخت تا به جای پیروی از افکار خود، کاملاً با خدا هماهنگ باشد (به یونس ۴ مراجعه کنید).
یونس به تجربیات طوفان و بودن در شکم ماهی نیاز داشت تا او را برای انجام فرمان خدا و موعظه به نینوایی‌ها آماده کند. پس از آن، در حالی که منتظر بود تا داوری خدا بر نینوا نازل شود، یونس باید خودبزرگ‌بینی، تعصبات و خودخواهی خود را داوری می‌کرد. سپس خدا از او استفاده کرد تا این گزارش را برای ما امروز بنویسد!
شما چطور؟ چه چیزی برای شما لازم است تا ابزار خدا شوید؟ خدا برای هر ایماندار برنامه‌ای دارد، همانطور که از تغییر، دعوت و مأموریت پولس می‌آموزیم (لطفاً غلاطیان ۱:۱۵-۲:۲۱ را بخوانید). رسول رحمت یافت تا ابزار خدا شود، تا نمونه‌ای برای بسیاری باشد که ایمان آورند و همچنین خادمان خدا شوند (۱ تیموتائوس ۱:۱۲-۱۶). خداوند عیسی مسیح، که شائول طرسوسی را فراخواند (اعمال رسولان ۲۶:۱۲-۱۶)، همان است، «دیروز، امروز و تا ابد» (عبرانیان ۱۳:۸)، و او می‌تواند شما را نیز تجهیز کند! برای اینکه این اتفاق بیفتد، پیشنهاد می‌کنم که کل کتاب یونس را بارها و بارها بخوانید و از خداوند بخواهید که به شما کمک کند تا درس‌های لازم را بیاموزید.
پاورقی‌ها
- دانشجویان نبوت می‌دانند که یک حمله آینده توسط پادشاه شمال رخ خواهد داد، مشابه آنچه آشوریان در گذشته انجام دادند. به دلیل بت‌پرستی که در معبد سوم، که هنوز در اورشلیم ساخته نشده است، رخ خواهد داد، خدا اجازه یک حمله و تهاجم ویرانگر را خواهد داد (۲ تسالونیکیان ۲:۳-۱۲؛ دانیال ۹:۲۷؛ مکاشفه ۱۳:۱۴). در نهایت، مهاجم هلاک خواهد شد (دانیال ۱۱:۴۰-۴۵؛ دانیال ۱۲:۱۲). این سناریو با حمله توصیف شده توسط حزقیال ۳۸-۳۹ متفاوت است، که پس از آن معبد چهارم برای برکات غنی در طول سلطنت هزاره ساخته خواهد شد (اشعیا ۵۶:۷؛ حزقیال ۴۰-۴۸).
- اصطلاح ترجمه شده «عمیقاً خوابیده» هفت بار در کتاب مقدس عبری آمده است. اول، با سردار سیسرا (داوران ۴:۲۱)، دو بار با یونس (یونس ۱:۵-۶) و یک بار در مورد دشمنان اسرائیل (مزمور ۷۶:۶-۷). همین اصطلاح برای کسی که به جای کار در فصل برداشت خوابیده است (امثال ۱۰:۵) استفاده می‌شود، و دو بار دیگر در ارتباط با تجربیات دانیال آمده است (دانیال ۸:۱۸، دانیال ۱۰:۹).
یونس کمتر با کلماتش به ما می‌آموزد تا با داستان چشمگیرش. قبلاً او بازسازی مرز اسرائیل را پیشگویی کرده بود: خبر خوبی برای هموطنانش (۲ پادشاهان ۱۴:۲۵). در یونس او را با مأموریتی بسیار کمتر قابل قبول می‌یابیم: اعلام مجازات نینوا، کلان‌شهر بزرگ بت‌پرست، که در نظر خدا بسیار گناهکار بود. یونس فرار کرد و «از حضور خداوند» گریخت (یونس ۱:۳ KJV). این راه خودخواهی بود؛ یک خادم خدا نمی‌تواند نه پیام خود و نه محل کار خود را انتخاب کند! در عین حال، چه رفتار پوچی! چگونه یک انسان می‌تواند از او فرار کند؟ می‌بینیم که مسیر یونس به تدریج رو به پایین بود. از نظر نبوتی، این داستان اسرائیل را به ما نشان می‌دهد، که به مأموریت خود بی‌وفا بود، هدف مجازات خدا و به دریای ملت‌ها انداخته شد [برای مدتی و] برای نجات غیریهودیان (رومیان ۱۱:۵). —ژان کوکلین، روز به روز جلد ۵ (اقتباس شده)
