یوشیا
یک احیا در روزهای تاریک
آیات آغازین در مورد یوشیا و سلطنت او نکات مهمی را ارائه می‌دهند.
یوشیا تنها هشت ساله بود که شروع به سلطنت کرد، البته با کمک مربیان و راهنمایان. در تضاد شدید با پدرش آمون و پدربزرگش منسی، یوشیا یک آغاز جدیدرا نشان می‌داد، که با عدد هشت نیز مشخص می‌شود. سلطنت یوشیا با انجام آنچه که درست بود در چشمان خداوند، که مردمش را هدایت می‌کرد، مشخص شد. اعمال او در مشارکت با خداوند بود، زیرا یوشیا با او راه می‌رفت همانطور که سایر ایمانداران قبل از او انجام دادند. راه رفتن شخصی یوشیا و همچنین فعالیت‌های سلطنتی او مطابق با تمام راه‌های جدش داوود بود، که او از مثال خوبش پیروی کرد در حالی که واقعاً خدا را گرامی می‌داشت. یوشیا از آن راه‌ها منحرف نشد با معرفی افکار خود، همانطور که دیگران قبل از او انجام داده بودند. او به راست یا چپ منحرف نشد. همیشه خطر انحراف از مسیر راست و مستقیم، در هر دو جهت، وجود دارد. ما ممکن است به راحتی تحت تأثیر قرار گیریم، اما با یوشیا چنین نبود.
یک پیشگویی دقیق
حدود ۳۵۰ سال قبل از ظهور یوشیا، یک نبی بی‌نام از یهودا داوری خدا را بر بت‌پرستی که یربعام با سرکشی معرفی کرده بود و ده قبیله را گمراه کرده بود، اعلام کرد (اول پادشاهان ۱۳: ۱-۲). نبی اعلام کرد که یک پادشاه آینده یهودا، «یوشیا به نام» (NASB)، بت‌ها و چیزهای مرتبط با آنها را برداشته و استخوان‌های کاهنان بت‌پرست را بر مذبح رسمی آنها خواهد سوزاند و بدین ترتیب آن را بی‌حرمت خواهد کرد. یک نشانه این پیشگویی را تأیید کرد: «مذبح ... شکافته شد و خاکستر ریخته شد» (آیه ۵).
سال‌ها بعد یوشیا این داوری را به نمایندگی از خدا اجرا کرد، رهبران بت‌پرستی را اعدام کرد و استخوان‌های کسانی را که در این شرارت فعال بودند، بر مذبح آنها سوزاند (رجوع کنید به دوم پادشاهان ۲۳: ۱۵-۲۰). فراموش نکنیم که ما در روز فیض زندگی می‌کنیم که خدا از روش‌های مختلفی برای مجازات یا سرکوب مخالفان استفاده می‌کند.
کار خدا و انسان
در روزهای بسیار تاریک کمی قبل از اینکه داوری خداوند بر اورشلیم نازل شود، روایت یوشیا ترکیبی شگفت‌انگیز از کار خدا در فیض حاکم و یک پاسخ صادقانه انسانیرا نشان می‌دهد، که با انرژی جوانی مشخص شده است. یوشیا احتمالاً در سنین پایین، حتی شاید قبل از اینکه بر تخت سلطنت بنشیند، «دوباره متولد شده» بود. نوشته شده است که «او در سن ۱۶ سالگی، که سال هشتم سلطنتش بود، شروع به جستجوی خدای پدرش داوود کرد» (دوم تواریخ ۳۴: ۳). او باید نیاز خود را به شناخت بهتر خداوند و تکیه بر او درک کرده باشد – تا «توسط خداوند حمایت شود»، همانطور که نامش نشان می‌دهد. در پس‌زمینه تاریک سلطنت منسی، داستان یوشیا مانند یک الماس زیبا است، که وجود آن باید به خداوند نسبت داده شود، که شفا می‌دهد و حمایت می‌کند. از سوی دیگر، تعهد و اعمال فداکاری این پادشاه جوان به او بسیار قابل توجه است و درس‌های زیادی برای ما امروز ارائه می‌دهد.
منسی، پدربزرگ یوشیا، پسر پادشاه خداپرست حزقیا بود. حزقیا توسط خداوند برای بازگرداندن مردمش به سوی خدا استفاده شد، که منجر به یک احیای بزرگ در روزهای او شد. با این حال، منسی از سیاست‌های پدربزرگش آحاز پیروی کرد و باعث شد بسیاری از مردم بی‌گناه قربانی بت‌های وحشتناک شوند. این به ما می‌آموزد که هر نسل باید درس‌های خود را بیاموزد و همچنین کاملاً مسئول شکست‌های خود است، در حالی که تحت حکومت خدا قرار دارد. خدا در هر نسل در حال کار بود، همانطور که در دوران سلطنت یوشیا می‌بینیم که طومار شریعت کشف شد و پادشاه جوان مردمش را به سوی خدا بازگرداند – حتی فراتر از آنچه حزقیا انجام داده بود. بنابراین سلطنت یوشیا یک آغاز جدید را نشان می‌دهد، که در سال هجدهم سلطنت او، زمانی که او تنها ۲۶ سال داشت، آشکارتر شد. در طول یک سال، بسیاری از اتفاقات برای بازگرداندن خدمت خدا رخ داد.
آغازهای جدید
یوشیا و سلطنت او چندین آغاز جدید را نشان می‌دهند، که در کتاب مقدس با استفاده از عدد هشت نشان داده شده است. او در سن هشت سالگی بر تخت سلطنت نشست. سپس در سن ۱۶ سالگی، زمانی که در سال هشتم سلطنت خود بود، یوشیا شروع به جستجوی خدای پدرش داوود کرد. این چهار سال بعد با دستورات و اقدامات بسیار خاص برای از بین بردن بت‌پرستی و پاکسازی یهودا، اورشلیم و معبد از بسیاری از چیزهای مرتبط با آن دنبال شد (دوم تواریخ ۳۴: ۳) – این وقایع یک آغاز دیگر بود.
در طول یک سال، وقایع به یاد ماندنی مرتبط با پاکسازی معبد و اورشلیم رخ داد. یوشیا این مأموریت پاکسازی و تطهیر را به بخش‌هایی از پادشاهی شمالی گسترش داد، همانطور که نبی در اول پادشاهان ۱۳ پیش‌بینی کرده بود. یک پیشرفت دیگر بازسازی و مرمت خانه خداوند بود (آیه ۸)، که در طی آن حلقیا (احتمالاً پدر ارمیا نبی، اما ما نمی‌توانیم در این مورد مطمئن باشیم) طومار حاوی شریعت را پیدا کرد (آیات ۱۴-۱۵). این احتمالاً متن تثنیه بود که هر پادشاه باید آن را کپی می‌کرد (تثنیه ۱۷: ۱۸). ارمیا به این کشف مهم اشاره می‌کند (ارمیا ۱۵: ۱۶؛ همچنین رجوع کنید به مزمور ۱۱۹: ۱۶۲) و تأثیری که کلام او بر او داشت. این کشف، یک آغاز جدید دیگر، به طور قابل توجهی بر یوشیا تأثیر گذاشت. هنگامی که این طومار، کلام خدا، برای پادشاه جوان خوانده شد، او خود را در برابر خدا فروتن کرد و لباس‌های خود را پاره کرد.
او سپس به کاهن اعظم و برخی از مقامات بلندپایه دستور داد تا از طریق حُلده نبیه بپرسند که خدا چه می‌گوید (دوم تواریخ ۳۴: ۱۸-۲۲). او تأیید کرد که داوری‌های خدا بر مردمش نازل خواهد شد (آیات ۲۳-۲۵) به دلیل شرارت آنها، پیشرفتی که قبلاً توسط موسی پیش‌بینی شده بود (لاویان ۲۶؛ تثنیه ۲۸). از آنجا که یوشیا خود را هنگام شنیدن خواندن طومار فروتن کرده بود، این داوری تنها پس از مرگ او خواهد آمد (دوم تواریخ ۳۴: ۲۶-۲۸). با این حال، یوشیا دستور داد که طومار برای همه مردم خوانده شود در حالی که او در میان آنها ایستاده بود و با آنها عهد بست (آیات ۲۹-۳۲)، پس از آن پاکسازی‌های بیشتری انجام شد (آیه ۳۳). کتاب مقدس به ما می‌گوید که او از پیروی خداوند منحرف نشد و او باعث شد مردم خداوند را خدمت کنند مطابق با کتاب شریعت (دوم پادشاهان ۲۲: ۲، ۲۳: ۲-۳). بدین ترتیب او باعث شد مردم وارد عهدی شوند که او در برابر خداوند بسته بود: تا با او راه بروند و آنچه را که در شریعت خدا نوشته شده بود، عمل کنند. این واقعاً بازگشت به کلام او بود – یک آغاز جدید، زمانی که مردم درگیر شدند. آغازهای جدید ما چطور؟
عید فصح در زمان یوشیا
پس از این بازسازی و بازگشت قابل توجه به افکار خدا، عید فصح جشن گرفته شد. این عید در تاریخ صحیح و مطابق با تمام دستورالعمل‌هایی که خدا از طریق موسی داده بود، برگزار شد – و این یادبود به طور خاص با خانه خداوند مرتبط بود (دوم تواریخ ۳۵: ۱-۲). قابل توجه است که به تابوت اشاره شده است (آیه ۳)، زیرا آن مرکز خدمت خدا را نشان می‌دهد. علاوه بر این، ذکر شده است که این کارها مطابق با دستورالعمل‌های داوود و سلیمان انجام شد (آیه ۴). یوشیا دستورالعمل‌های دقیق داد و رهبری روحانی واقعی را اعمال کرد (آیات ۴-۱۶). کسانی که قلبی مشتاق داشتند از مثال او پیروی کردند (آیه ۸) – و در این رابطه به ویژه به خوانندگان اشاره شده است (آیه ۱۵) زیرا آنها پاسخی را از قلب‌های مشتاق نشان می‌دادند. خدا همیشه به دنبال پاسخی در مردم خود است، همانطور که در سرود موسی در خروج ۱۵ – اولین سرود ثبت شده در کتاب مقدس – کمی پس از اولین عید فصح و رهایی از بندگی مصر بود.
همچنین ذکر شده است که در روزهای احیای واقعی یوشیا، همه چیز مطابق با شریعت و فرمان پادشاه انجام شد (دوم تواریخ ۳۵: ۱۲-۱۶). نویسنده تواریخ آشکارا خشنود بود، همانطور که خدا نیز باید بوده باشد، هنگامی که نوشت که چنین عید فصحی از زمان سموئیل نبی برگزار نشده بود (آیه ۱۸). نویسنده پادشاهان می‌نویسد که از زمان داوران بود (دوم پادشاهان ۲۳: ۲۲)، اما این تناقض نیست زیرا سموئیل آخرین داور بود قبل از اینکه توسط خداوند هدایت شود تا شائول را به عنوان پادشاه و بعداً داوود را مسح کند. چه جشن عظیمی باید بوده باشد!
در مورد عید فصح در زمان حزقیا گفته شده است که «شادی عظیمی در اورشلیم بود»، همانطور که از زمان سلیمان چنین نبوده بود (دوم تواریخ ۳۰: ۲۶). با این حال، احیا در زمان یوشیا فراتر رفت و بزرگتر از احیا در زمان حزقیا بود، که در روزهای او جشن یک ماه کامل دیرتر برگزار شد زیرا پاکسازی‌های لازم به موقع تکمیل نشده بود (دوم تواریخ ۳۰: ۱۵). در زمان یوشیا همه چیز به موقع و مطابق با دستورات خدا بود. در هر دو مورد یک احیای بزرگ و بازگشت به خدا وجود داشت. اما در زمان یوشیا تأکید بیشتری بر کتاب مقدس پس از یافتن و خواندن طومار وجود داشت، و لاویان مردم را آموزش دادند (۳۵: ۳) و رهبری روحانی را بر عهده گرفتند. چنین آموزش افکار خدا برای هر نسل لازم است!
من فقط می‌خواهم لحظه‌ای را به تشویق مطالعه بیشتر شما اختصاص دهم. در هر روایتی که کتاب مقدس در مورد جشن عید فصح می‌دهد، روح‌القدس بر یک عنصر متفاوت یا جدید تأکید می‌کند. همه این چیزها برای تشویق ما نوشته شده است. و خداوند مطمئناً دوست دارد این عناصر را در جشن عید فصح ما که با شام یادبود خداوند، که شام خداوند نیز نامیده می‌شود، مرتبط است، ببیند (اول قرنتیان ۵: ۷-۸، ۱۰-۱۱). بیان اول بر جنبه ما تأکید می‌کند در حالی که بیان دوم بر علاقه خداوند به این مراسم تأکید می‌کند.
یک پایان غم‌انگیز
یوشیا سیزده سال پس از این سال مهم هجدهم سلطنت خود به حکومت ادامه داد (دوم تواریخ ۳۴: ۸-۳۵: ۱۹). در سال سی و یکم سلطنت او، فرعون نکو به کرکمیش رفت تا بجنگد، احتمالاً همراه با آشوریان، علیه بابلیان. پادشاه یوشیا سعی کرد او را متوقف کند، که به او مربوط نبود. خدا به این پادشاه وفادار، به دلیل سرسختی‌اش، اجازه داد توسط فرعون کشته شود (دوم پادشاهان ۲۳: ۲۹-۳۰؛ دوم تواریخ ۳۵: ۲۰-۲۷).
بیایید از تعهد عظیم یوشیا برای خدمت به خداوند درس بگیریم، اما همچنین از شکست او در توجه به کار خود و سرسخت نبودن. همه این چیزها برای آموزش ما نوشته شده است (رومیان ۱۵: ۴؛ اول قرنتیان ۱۰: ۱۱-۱۳).
یادداشت‌های پایانی
- نام یوشیا به معنای «(او توسط یهوه (خداوند) حمایت خواهد شد)» یا «کسی که یهوه او را شفا می‌دهد» است. این نام به این معنی است که فعالیت‌های این پادشاه به طور صمیمی با کار خدا مرتبط بود، و این واقعاً همان چیزی است که ما از دوم پادشاهان ۲۲-۲۳ و دوم تواریخ ۳۴-۳۵ می‌آموزیم.
- در متن عبری عدد هشت ۱۴۷ بار (۲۱ × ۷) تکرار شده است، گاهی اوقات به عنوان بخشی از عدد دیگر، مثلاً ۱۸. هفت بار در رابطه با یوشیا تکرار شده است (دوم پادشاهان ۲۲: ۱، ۳، ۲۳: ۲۳؛ دوم تواریخ ۳۴: ۱، ۳، ۸، ۳۵: ۱۹). ما خوانندگان خود را تشویق می‌کنیم که این چهار فصل را بخوانند.
- «او آنچه را که در نظر خداوند درست بود انجام داد» عبارتی است که ده بار تکرار شده است، عددی که کتاب مقدس به مسئولیت انسان مربوط می‌کند: پنج بار در دوم پادشاهان (۱۴: ۳، ۱۵: ۳، ۳۴، ۱۸: ۳، ۲۲: ۲) و پنج بار در دوم تواریخ (۲۵: ۲، ۲۶: ۴، ۲۷: ۲، ۲۹: ۲، ۳۴: ۲).
- این کلمه کوچک «همه» بارها در تاریخ یوشیا تکرار شده است و بر تعهد کامل او به منافع خداوند تأکید می‌کند.
- این خلاصه هفت‌نقطه‌ای در دوم پادشاهان ۲۲: ۱-۲ (همچنین رجوع کنید به دوم تواریخ ۳۴: ۲) آمده است، و فرمان عدم انحراف به راست یا چپ اغلب در دستورالعمل‌های شخصی برای رهبران (تثنیه ۱۷: ۲۰؛ یوشع ۱: ۷؛ امثال ۴: ۲۷) و همچنین برای کل ملت (تثنیه ۵: ۳۲، ۲۸: ۱۴) تکرار شده است.
- ارمیا نبی به وضعیت اخلاقی مردم در آن روزها پرداخت و در پیام‌های خود نگاهی درونی به قلب مردم ارائه داد. او وضعیت اکثریت را که تنها به ظاهر به خداوند بازگشتند، همانطور که پادشاه دستور داده بود (دوم تواریخ ۳۴: ۳۱-۳۳)، آشکار کرد. تعداد کمی از آنها توبه واقعی نشان دادند – یک باقیمانده برای خدا، همانطور که او همیشه دارد (رومیان ۱۱ را در نظر بگیرید).
- در این گزارش در مورد یوشیا تأکید زیادی بر «آنچه نوشته شده است» وجود دارد (رجوع کنید به دوم پادشاهان ۲۳: ۲۱-۲۳، ۲۴-۲۵). علاوه بر این، این چیزها برای آموزش ما نوشته شده است (مانند اول قرنتیان ۱۰).
- حتی اگر کمبود اعتقاد و توبه عمیق وجود داشت، همانطور که نوشته‌های ارمیا نشان می‌دهد، حداقل یک بازگشت ظاهری وجود داشت.
- این تمایل نمونه‌ای از چیزی است که باقیمانده آینده در اسرائیل را مشخص خواهد کرد که بر کل ملت تأثیر خواهد گذاشت و دوباره (در نهایت) مایل به پذیرش خداوند و خدمت به او خواهد شد (مزمور ۱۱۰: ۳؛ متی ۲۳: ۳۹). مشابه تمایل با چندین گروه از مردم مرتبط با ساخت خیمه در زمان موسی دیده شد (خروج ۳۵: ۲۱-۲۲، ۳۶: ۳)، در حالی که در زمان حکومت یوشیا ثبت شده است که شاهزادگان با میل دادند (دوم تواریخ ۳۵: ۸). امروز یک دهنده مشتاق برای خداوند گرانبها است (دوم قرنتیان ۸: ۳، ۹: ۷).
- این سال احیا، بازگشت، بازگرداندن، بازیابی، مرمت، بازسازی و وقف مجدد بود – حداقل با یک باقیمانده خداپرست.
توسط آلفرد بوتر
