حاکمیت خدا در کتاب مقدس
با وجود افزایش شرارت، دانستن اینکه ما خدایی حاکم را میپرستیم، آرامشبخش است. هیچ چیز طرحهای او را خنثی نخواهد کرد. پادشاهیها برمیخیزند و سقوط میکنند، اما او هدف خود را طبق مشورت خود محقق خواهد کرد. او همیشه حاکم بوده و همیشه حاکم خواهد بود. اگر او از حاکمیت دست بردارد، از خدا بودن دست برمیدارد. این نمیتواند باشد: او «بر همه، خدای ابدی مبارک» است (رومیان ۹: ۵ NKJV).
خوب است که برخی از راههای حاکمیت او را با انسانها در کتاب مقدس ببینیم. در اعمال ۸ میبینیم که او وارد «دنیای سیاسی» میشود و خواجهای را که خزانهدار اتیوپی تحت ملکه کنداکه بود، برمیگزیند. در اعمال ۹ میبینیم که او وارد «دنیای آکادمیک» میشود و آن عالم بزرگ عبری، شائول طرسوسی را برمیگزیند. در اعمال ۱۰، او وارد «دنیای نظامی» میشود و دست خود را بر یک صدساله رومی به نام کورنلیوس میگذارد.
در انجیلها میبینیم که خدا از کنار بلندمرتبگان و قدرتمندان میگذرد و دست خود را بر کودکی با نان و ماهی میگذارد. در عهد عتیق میبینیم که چگونه او از یک اسیر جنگی، کنیز کوچک در خانه نعمان (دوم پادشاهان ۵) استفاده کرد. و او حتی از یک زن گناهکار، راحاب فاحشه (یوشع ۶) استفاده کرد.
هنگامی که عوامل انسانی شکست میخورند، آیا خدا در دستیابی به هدف خود خنثی میشود؟ نه! او وارد «قلمرو حیوانات» شد و از طریق الاغ بلعام سخن گفت (اعداد ۲۲). در «قلمرو گیاهان» او باعث شد که عصای هارون جوانه بزند (اعداد ۱۷). او حتی از «قلمرو معدنی» استفاده کرد و گرد و غبار را به شپش تبدیل کرد (خروج ۸: ۱۷).
به راستی راههای خدا «غیرقابل درک» هستند. پولس ادامه داد و پرسید: «زیرا چه کسی ذهن خداوند را شناخته است؟ یا چه کسی مشاور او شده است؟» (رومیان ۱۱: ۳۳-۳۴). پاسخ این است: «هیچ کس.» خدا مشاور خود است.
تنها کاری که باید انجام دهیم این است که به کلام و اراده او سر فرود آوریم. این راه برکت واقعی است. خوب است که به دستور ساموئل به شائول توجه کنیم: «اطاعت بهتر از قربانی است و گوش دادن بهتر از چربی قوچها» (اول سموئیل ۱۵: ۲۲). این راه خدمت پرستشگونه است، تا زمانی که چهره او را ببینیم.





