ایمان مسیحی نیز پارادوکس‌هایی دارد. مردم فکر می‌کنند که آنها تناقضاتی هستند که منطقی نیستند. اما اگر به درستی درک شوند، پارادوکس‌ها درک عمیق‌تری از نحوه عملکرد جهان خدا را آشکار می‌کنند. من باید بمیرم تا واقعاً زندگی کنم. عیسی گفت: «هر چه مردی بیشتر داشته باشد، کمتر راضی می‌شود»
جومر به دلیل زندگی شرم‌آورش به راه‌های بد خود بازگشته بود، او برده مرد دیگری شد. چرا برخی رهایی از گناه، عادت بد یا طرز فکر اشتباه را بسیار دشوار می‌یابند؟ هوشع دو بار عبارتی را به کار می‌برد که منحصر به کتاب اوست – «روح فحشا»
بسیاری از مسیحیان از مطالعه سیستماتیک آموزه‌های کتاب مقدس دوری می‌کنند. چرا باید با این همه آموزه سنگین درگیر شد؟ به یک دلیل بسیار خوب! آموزه، طبق تعریف، آن چیزی است که کتاب مقدس تعلیم می‌دهد. شناخت خداوند عیسی به عنوان نجات‌دهنده و دوست ما فوق‌العاده است، اما چیزهای بسیار بیشتری برای یادگیری در مورد زندگی جدید ما در
بند اول سرود 'عشق مرا بالا برد' داستان من را خلاصه می‌کند. 'من در گناه عمیق غرق می‌شدم، دور از ساحل آرام، در درونم بسیار آلوده، غرق می‌شدم تا دیگر بالا نیایم، اما ارباب دریا، فریاد ناامیدانه مرا شنید، از آب‌ها مرا بالا برد، اکنون در امانم.
کتاب مقدس می‌گوید که خداوند عیسی توسط یک دوست مورد اعتماد خیانت شد. یوحنا ۱۳:۱۸: «حتی دوست نزدیکم، که به او اعتماد داشتم، پاشنه خود را بر ضد من بلند کرده است.» کتاب مقدس: «من درباره همه شما سخن نمی‌گویم. من کسانی را که انتخاب کرده‌ام می‌شناسم؛ اما این برای آن است که کلام تحقق یابد.
با پیشرفت فناوری، هواشناسان در پیش‌بینی آب و هوا ماهر شده‌اند. اما در مقابل، هیچ‌کس نمی‌تواند روز و ساعت یک زلزله را پیش‌بینی کند. هنگامی که این صفحات ناگهان از هم جدا می‌شوند، شهرهای بزرگ فرو می‌ریزند، همانطور که پورتو پرنس، هائیتی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ فرو ریخت و تخمین زده می‌شود ۲۰۰,۰۰۰ نفر کشته شدند.
خدا خلقت نیست، همانطور که برخی تعلیم می‌دهند، زیرا خلقت پس از خدای ازلی به وجود آمد. اگر او آفریده شده بود، تابع قوانین علت و معلولی یک موجود برتر می‌بود، و بنابراین تغییرپذیر و نه ازلی می‌بود. اما خدا تمام خلقت خود را فرا گرفته است (مزامیر ۱۳۹:۷؛ اعمال رسولان ۱۷:۲۷
حبقوق در آیه آغازین حبقوق به عنوان «بار» او توصیف شده است، زیرا تحمل آن سنگین بود. اما آیا کاربرد جدی برای زمان ما نیز ندارد؟ آیا نباید با وحشت به داوری‌هایی که بر سر ما آویزان است، نگاه کنیم؟
چهار «میم» بزرگ عیسی مسیح با کلماتی که با حرف «C» شروع می‌شوند، مشخص می‌شوند. من دوست دارم آنها را «چهار میم بزرگ عیسی مسیح» بنامم. ماه گذشته ما به ماموریت بزرگ و شفقت بزرگ او نگاه کردیم. این ماه با بررسی فرمان بزرگ او به پایان می‌رسانیم.
کشف کنید که چرا خدا بلایا و رنج را در دنیایی سقوط کرده اجازه می‌دهد. بیاموزید که چگونه این وقایع به عنوان هشدارها و فرصت‌هایی برای رشد روحانی عمل می‌کنند.
نام «عیسی» در زبان عبری از دو کلمه مشتق شده است که به معنای «خداوند نجات‌دهنده» است. عیسی خداوند نجات‌دهنده است زیرا مسیح به این جهان آمد تا نجات‌دهنده بشریت باشد. کتاب مقدس می‌گوید که خداوند او را فرستاد تا جهان به وسیله او نجات یابد.
اگر حتی یک پدر ناکامل روی زمین می‌داند که چگونه به فرزندانش چیزهای خوب بدهد، آیا پدر آسمانی آنها دقیقاً آنچه را که لازم است نمی‌دهد؟ ما ممکن بود در نامیدن خدا به عنوان پدرمان تردید داشته باشیم، اگر کتب مقدس چنین نکرده بودند. این یک رابطه محافظتی، پرورشی و صمیمی است، این رابطه‌ای است که همه پسران و
مردی روی چمن افتاده بود وقتی که موتر به او برخورد کرد و با ضربه به بیرون پرتاب شد. همانطور که می‌دویدم، ترس مرا فرا گرفت و سرعت خود را کم کردم و احساس درماندگی و بی‌فایده بودن کردم. من هرگز به آن مرد نرسیدم! ترس مرا فلج کرد و به جای اینکه در آن درامای دوران کودکی یک شرکت‌کننده باشم، تماشاچی باقی ماندم.
مجله گریس و تروث می‌نویسد: بسیاری از ما بیش از حد مشغول هستیم تا یک خانواده قوی بسازیم. به نظر نمی‌رسد که بدانیم چگونه یا چه زمانی «نه» بگوییم. به نظر نمی‌رسد که بتوانیم زندگی خود را در هماهنگی با نظم خداوند اولویت‌بندی کنیم که این ویرانگر است.
گفتگوی ارائه شده در آیات بالا درست پس از آن اتفاق افتاد که خداوند عیسی راهی برای به یاد آوردن خود به شاگردان داده بود. این گفتگو پس از آن اتفاق افتاد که شاگردان فراموش کردند که در حضور او نشسته بودند – بنابراین گفتگو به این سمت رفت که چه کسی در میان آنها بزرگترین است. چند بار ما بخشی از گفتگوهای مشابه بوده‌ایم.
