کتاب مقدس از پیدایش ۱ تا مکاشفه ۲۲ در مورد فراهم کردن غذا برای عزیزانش صحبت می‌کند. پس از اینکه خداوند آدم را آفرید و همسرش حوا را شکل داد، او آنها را برکت داد و انواع زیادی از غذا را فراهم کرد. تنها یک استثنا در این فراوانی وجود داشت: آنها اجازه نداشتند از درخت معرفت نیک و بد بخورند (۲:۱۷).
خوراک دادن به 5000 نفر تنها معجزه اوست که در هر چهار انجیل گزارش شده است. این رویداد نمادی از خدمت زمینی اوست – نمادی و نمایشی کلاسیک از هویت، قدرت و هدف آمدن او. او آمد تا نان حیات ابدی را بدهد و خود آن نان باشد؛ تا تمام آنچه را که نمادین بود، به انجام رساند.
