بزرگترین نزاع یا بزرگترین خدمت؟
«و در میان ایشان نزاعی نیز بود که کدام یک از ایشان بزرگتر باشد. و او به ایشان گفت: پادشاهان امت‌ها بر ایشان حکومت می‌کنند؛ و کسانی که بر ایشان اقتدار دارند، نیکوکار نامیده می‌شوند. اما شما چنین نخواهید بود: بلکه هر که در میان شما بزرگتر است، بگذارید مانند کوچکتر باشد؛ و هر که رئیس است، مانند کسی که خدمت می‌کند. زیرا کدام یک بزرگتر است، کسی که بر سر سفره نشسته است، یا کسی که خدمت می‌کند؟ آیا آن که بر سر سفره نشسته است، بزرگتر نیست؟ اما من در میان شما مانند کسی هستم که خدمت می‌کند.» —لوقا ۲۲:۲۴-۲۷ KJV
عظمت در کلام
گفتگوهای زیادی وجود دارد که غرور در قلب‌های ما را نشان می‌دهد. گفتگوی ارائه شده در آیات بالا درست پس از آن اتفاق افتاد که خداوند عیسی راهی برای به یاد آوردن خود به شاگردان داده بود. اما همانطور که ما گاهی اوقات انجام می‌دهیم، آنها فراموش کردند که در حضور او نشسته بودند – بنابراین گفتگو به این سمت رفت که چه کسی در میان آنها بزرگتر است. چند بار ما بخشی از گفتگوهایی بوده‌ایم که مشابه هستند، در حالی که یکدیگر را مقایسه می‌کنیم و حتی خود را در کنار هم بر سر میز در حال بحث می‌یابیم.
من اخیراً مقاله‌ای در مورد گروهی از مردم خواندم که مورد ارزیابی قرار گرفتند و مشخص شد که فرد متوسط در میان آنها معمولاً ۲۷ گفتگو در روز داشت. از آن گفتگوها، ۴۳٪ بی‌معنی بودند. گفتگوی شاگردان نیز بی‌معنی می‌بود اگر خداوند عیسی وارد آن نمی‌شد تا معیار مناسب عظمت را ارائه دهد: اول اینکه «مانند کوچکتر» باشد، و دوم اینکه «مانند کسی که خدمت می‌کند [یک خادم]» باشد. خداوند در میان آنها مانند کسی بود که خدمت می‌کرد. ما باید سعی کنیم بیشتر شبیه او باشیم! به ما کلمات زیر یادآوری می‌شود: «... بلکه خود را بی‌اعتبار ساخت [کوچکتر]، و شکل یک خادم را به خود گرفت» (فیلیپیان ۲:۷). در فیلیپیان ۲:۵ به ما گفته شده است که «این ذهن در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود.» خداوند عیسی اکنون یک خادم در جلال است که به نیازهای خود رسیدگی می‌کند، اما او ما را در اینجا گذاشته است تا از مثال او حتی در مورد آنچه صحبت می‌کنیم پیروی کنیم. باشد که آنچه می‌گوییم خدمتی معنادار برای او باشد.
عظمت در کار
چقدر شخص خداوند عیسی بزرگ است که خود را فروتن کرد، بزرگترین فروتنی که کسی می‌توانست انجام دهد، تا مرگ صلیب. آن کار به پایان رسید، او اکنون با جلال و افتخار تاجگذاری کرده است. اما چیزهای دیگری در مورد عظمت او وجود دارد که می‌توانیم در نظر بگیریم.
اول، ما داریم: «در عظمت برتری خود، کسانی را که علیه تو برخاستند، سرنگون کردی: خشم خود را فرستادی، که آنها را مانند کاه سوزاند» (خروج ۱۵:۷). فرزندان اسرائیل تازه با قدرت خدا نجات یافته بودند – از قدرت‌های مصر از طریق عملی از خدا به نفع آنها که اسرائیلیان همه می‌توانستند شاهد آن باشند، رهایی یافته بودند. آهنگ آنها ابتدا آنچه را که خدا انجام داده است و سپس آنچه را که او برای آنها شده است، بیان می‌کند. چقدر گرانبهاست عظمت محبت و قدرت نشان داده شده در اینجا – که خدا این مردم فقیر و لرزان را برای خود برگزید. از این طریق، برتری خدا نه تنها در پیروزی بزرگ، بلکه در شخصیت او نیز دیده می‌شود. ساموئل مدلی (۱۷۳۸-۱۷۹۹) نوشت: «چقدر غنی است شخصیتی که او دارد، و تمام شکل محبتی که او بر تخت می‌پوشد.» هیچ کس دیگری اینقدر برتر نیست. خداوند عیسی برتری خود را به طور کامل هنگامی که به این جهان آمد، نشان داد. بنابراین در او ما بزرگترین مثال، بزرگترین فروتنی، بزرگترین خدمت و بزرگترین شخصیت را داریم. مزمورنویس به درستی گفت: «عظمت او غیرقابل جستجو است» (مزمور ۱۴۵:۳).
چقدر شگفت‌انگیز است وقتی عظمت او در کارهای ما دیده می‌شود. «و هر چه در کلام یا عمل انجام می‌دهید، همه را به نام خداوند عیسی انجام دهید، و از طریق او خدا و پدر را شکر کنید» (کولسیان ۳:۱۷). شاید وقتی بر سر میز خود نشسته‌ایم، متوجه می‌شویم که کسی به کمک در چیزی نیاز دارد و می‌دانیم که ما قدرت کمک کردن را داریم. آیا منتظر می‌مانیم تا شخص دیگری آن کار را انجام دهد یا از شام بلند می‌شویم و کمک می‌کنیم؟ آیا به یاد دارید که خداوند عیسی در یوحنا ۱۳ از شام بلند شد، لباس‌های خود را کنار گذاشت، خود را با حوله بست و خم شد تا پاهای شاگردان را بشوید؟ عظمت کارهای او با جلالی که به عنوان یک انسان در آسمان «در دست راست عظمت در بالا» (عبرانیان ۱:۳) از آن اوست، پاسخ داده شده است.
عظمت در ارزش
بیایید بخش دیگری را در نظر بگیریم: «زیرا خداوند متعال و بلندمرتبه که در ابدیت ساکن است، که نامش قدوس است، چنین می‌گوید: من در مکان بلند و مقدس ساکن هستم، و همچنین با کسی که روحی شکسته و فروتن دارد، تا روح فروتنان را زنده کنم، و قلب شکسته دلان را زنده کنم» (اشعیا ۵۷:۱۵). این آیه را به یاد می‌آورم وقتی از نزاع در محیط خانواده می‌شنوم، زیرا اعضای مختلف به دنبال تثبیت جایگاه خود بالاتر از دیگران هستند. در عوض، ما باید با نگاه به خداوند عیسی – کسی که آنقدر بزرگ است که در ابدیت ساکن است – خود را فروتن کنیم! ما برای مدت کوتاهی در این زمین هستیم، اما او هرگز برای یک لحظه از ابدیت غایب نخواهد بود. چنین ویژگی‌هایی از او اغلب به نظر می‌رسد از افکار و گفتگوهای ما فرار می‌کنند.
آنچه به ویژه تأثیرگذار است، عظمت فیض خداست که به واسطه آن او در قلب‌های کسانی که فروتن و شکسته دل هستند، ساکن می‌شود. آهنگی وجود دارد که از کمال کتاب مقدس کمتر است، اما هنوز نکته‌ای دارد: «خدا چقدر بزرگ است؟ قلمرو وسیع او چقدر بزرگ و گسترده است؛ برای گفتن این، لب‌ها فقط می‌توانند شروع کنند. او به اندازه کافی بزرگ است که بر جهان قدرتمند حکومت کند، اما به اندازه کافی کوچک است که در قلب من زندگی کند.» آهنگ دیگری که به ذهن می‌آید، در مورد نجات‌دهنده شگفت‌انگیز ما، این است: «از عظمت او بخوانید، عظمت بی‌نهایت، هر روز از نیکویی او بخوانید؛ از شر محافظت می‌کند، از خطر محافظت می‌کند، ما را به جلو هدایت می‌کند، راه را شاد می‌کند. ما او را پرستش خواهیم کرد، جمع می‌شویم و او را ستایش می‌کنیم، صداها در هماهنگی با شادی ترکیب می‌شوند! پادشاهی، قدرت و جلال از آن او باشد، اکنون و تا ابد، جهانی بی‌انتها!» باشد که خداوند عیسی عطا کند که گفتگوهای ما نه تنها معنادار باشند بلکه شایسته او باشند که ما را دوست داشت و خود را برای ما داد. عظمت ابدی او را در نظر بگیرید.
عظمت در قلب
در آخر، باشد که به کلمات داوود در اول تواریخ ۱۷:۱۹-۲۰ فکر کنیم: «ای خداوند، به خاطر بنده خود، و مطابق با قلب خود، تو همه این عظمت را انجام داده‌ای، با آشکار ساختن همه این چیزهای بزرگ. ای خداوند، هیچ کس مانند تو نیست، و هیچ خدایی جز تو نیست، مطابق با همه آنچه با گوش‌های خود شنیده‌ایم.» برای داوود این کلمات گرانبها بودند زیرا خدا در مورد آینده خانه او صحبت کرد. چقدر شگفت‌انگیز است اگر خدا بتواند در مورد خانه‌های ما به این شکل صحبت کند، در مورد پاسخ ما به او در پرستش در حالی که عظمت قلب او را در نظر می‌گیریم. نمی‌توان از یادآوری کلمات پولس خودداری کرد: «اما خدا که در رحمت غنی است به خاطر محبت بزرگ خود که با آن ما را دوست داشت ...» (افسسیان ۲:۴).
آنچه خدا برای خانه داوود انجام داد، اکنون با آنچه او در عظمت محبت خود برای خانواده ایمان انجام داده است، فراتر رفته است. چقدر شگفت‌انگیز است که به محبت او برای هر یک از ما و برای خانه‌های ما فکر کنیم. هیچ کس نمی‌تواند با او مقایسه شود! او شایسته پرستش قلب‌های ماست، نه تنها در ابدیت بلکه اکنون در خانه‌های ما. آیا ما زمانی را برای صحبت فقط در مورد او وقتی با خانواده و دوستان هستیم، کنار می‌گذاریم؟ خداوند عیسی، توسط روح خدا که در ایمانداران ساکن است، می‌تواند به ما کمک کند تا در مورد کلمات، کارها و ارزش او صحبت کنیم، و با او در پرستش صحبت کنیم. بیایید با شادی به خداوند عیسی در کلام و عمل خدمت کنیم در حالی که در این دنیایی هستیم که او را رد کرده است. در هر لحظه اکنون، وقتی خداوند برای خود می‌آید، خدمت ما برای او در اینجا بر روی زمین به پایان خواهد رسید. تا آن زمان، باشد که ما با عظمت شخص او تحت تأثیر قرار گیریم.
بزرگترین نزاع در میان شاگردان در مورد اینکه کدام یک از آنها بزرگترین بود، خاص لوقا است. اما ظهور چنین روحیه‌ای به طور طبیعی در مناسبت‌های دیگر نیز خود را نشان داد؛ و چقدر وحشتناک این روحیه در تمام تاریخ کلیسا خود را نشان داده است. واضح است که ما باید این هشدار را در لوقا به عنوان داده شده بخوانیم: یک مخالفت آشکار و واضح با روح او که اکنون به طور آشکار به پایین‌ترین اعماق فروتنی خود فرود می‌آمد – به آنچه، بیش از همه، نیاز ما و محبت او برای آوردن او به آن متحد شدند. شاگردان نفهمیدند که فروتن کردن خود مانند یک کودک کوچک، راه عظمت در کار اوست. همانطور که قبلاً انجام داده بود، خداوند به آنها تفاوت اساسی بین کرامت در میان انسان‌های سقوط کرده و آنجایی که محبت الهی حکومت می‌کرد – بزرگتر به عنوان کوچکتر، و رهبر به عنوان در جایگاه خادم – را یادآوری کرد. چه کسی در افکار مردم بزرگتر بود: کسی که بر سر میز بود یا کسی که در آنجا خدمت می‌کرد؟ آنها در او چه دیدند؟ بزرگترین کسی بود که به همه آنها خدمت می‌کرد! —اف. دبلیو. گرانت (اقتباس شده)، کتاب مقدس عددی.
