مقایسه
کتاب اشعیا از بسیاری جهات یک نسخه مینیاتوری از کتاب مقدس است. اشعیا ۶۶ فصل دارد؛ کتاب مقدس ۶۶ کتاب دارد. عهد عتیق ۳۹ کتاب دارد. فصل ۴۰ اشعیا «صدای کسی که در بیابان فریاد میزند» را معرفی میکند، پیشگوییای که در خدمت یحیی تعمیددهنده در آغاز عهد جدید محقق شد. هر فصل اشعیا از فصل ۴۰ به بعد حاوی مفهومی است که در عهد جدید آشکار میشود. در اینجا موضوعاتی که در هر فصل یافت میشوند، همراه با همتایان آنها در عهد جدید، که به چند مورد از آنها با جزئیات بیشتری خواهیم پرداخت، آورده شده است.
اشعیا نقل قول نقل قول عهد جدید ارجاع
۴۰:۳ صدا من صدایم (یحیی تعمیددهنده) یوحنا ۱:۲۳
۴۱:۱۴ قدوس عیسی ناصری ... قدوس مرقس ۱:۲۴
۴۲:۱ بنده من اینک! بنده من متی ۱۲:۱۸-۲۱
۴۳:۳ نجاتدهنده تو عیسی مسیح نجاتدهنده ما تیطس ۱:۴
۴۴:۳ روح من پر از روح اعمال ۲:۴، ۳۸
۴۵:۲۳ هر زانو خم خواهد شد به نام عیسی هر زانو ... فیلیپیان ۲:۱۰
۴۶:۱ بتهای آنها طمع، که بتپرستی است کولسیان ۳:۵
۴۷:۱ بابل بابل سقوط کرده است مکاشفه ۱۴:۸
۴۸:۱۲ من اول هستم ... آخر من الفا و امگا هستم مکاشفه ۱:۸،۱۷
۴۹:۵ نوری برای امتها نوری برای روشن کردن امتها لوقا ۲:۳۲
۵۰:۴ زبان آموخته حروف را میشناسد، هرگز نیاموخته یوحنا ۷:۱۵
۵۱:۴ به من گوش دهید کسی که گوش برای شنیدن دارد متی ۱۳:۹
۵۲:۷ پاهای زیبا ... چقدر زیبا هستند پاها رومیان ۱۰:۱۵
۵۳:۲ زیبایی برای خواستن او نیست او را دور کنید یوحنا ۱۹:۱۵
۵۴:۷ جمعآوری اسرائیل خداوند قوم خود را دور نینداخته است رومیان ۱۱:۲
۵۵:۳ گوش خود را خم کنید و بشنوید صدای من را بشنوید و در را باز کنید مکاشفه ۳:۲۰
۵۶:۷ خانه دعا برای همه خانه خدا، کلیسا ۱ تیموتائوس ۳:۱۵
۵۷:۱۵ با دل شکسته و فروتن خود را فروتن سازید ۱ پطرس ۵:۶
۵۸:۷ نان به گرسنه برادری ... فاقد غذای روزانه یعقوب ۲:۱۵
۵۹:۸ راه صلح را نمیشناسند راه صلح را نشناختهاند رومیان ۳:۱۷
۶۰:۱۹ خداوند ... نوری جاودانه بره نور آن است مکاشفه ۲۱:۲۳
۶۱:۱۰ جامههای نجات پوشیده در لباس سفید مکاشفه ۳:۵
۶۲:۲ نامی جدید نامی جدید مکاشفه ۲:۱۷
۶۳:۱۶ پدر ما پدر ما متی ۶:۹
۶۴:۴ خداوند آماده کرده است خداوند آماده کرده است ۱ قرنتیان ۲:۹
۶۵:۱۷ آسمانهای جدید زمین جدید آسمانهای جدید و زمین جدید مکاشفه ۲۱:۱
۶۶:۲۴ کرم آنها نمیمیرد کرم نمیمیرد مرقس ۹:۴۴
شاید مهمترین فصول برای مطالعه ما اشعیا ۴۰، ۵۳، ۶۱ و ۶۶ باشند. در آنها قلب خدا را مییابیم. اشعیا ۴۰ فرستادن بزرگترین نبی، یحیی تعمیددهنده، را برای آماده کردن راه خداوند پیشگویی میکند. در فصل ۵۳ پیشگویی مفصلی از نجاتدهنده رنجکشیده، که توسط انسانها رد شد، مییابیم. فصل ۶۱ یک نمای کلی زیبا از خدمت مسیح در آمدن اول و دوم اوست. و در فصل ۶۶، در پایان اشعیا، مانند مکاشفه، «صلح برای او مانند رودخانه» را مییابیم، اما ریاکاران و ردکنندگان رد میشوند و صلح ندارند.
فصل ۴۰
خدای همه تسلی (۲ قرنتیان ۱:۳ KJV) فصل ۴۰ را با «قوم من را تسلی دهید» آغاز میکند. «لو-عمی» (نه قوم من) در هوشع ۱:۹ اکنون «عمی» (قوم من) است. چه اتفاقی افتاده است که این تفاوت را ایجاد کند؟ «جنگ اورشلیم به پایان رسیده، گناهش بخشیده شده است.» خدا به تحقق فصل ۵۳ نگاه میکند و آشتیای را که باید انجام شود – «تمام شد» – توسط برهای که از بنیاد جهان ذبح شد (یوحنا ۱۹:۳۰؛ مکاشفه ۱۳:۸) در نظر میگیرد.
با این حال، برای آماده کردن راه خداوند، برای ساختن و بالا بردن راهی برای خدای ما در این صحرای بیابانی، صدایی فرستاده میشود. یحیی تعمیددهنده آن صدا بود، که توبه را برای آمرزش گناهان موعظه میکرد و به دنبال این بود که همه دلها را به سوی کسی که پس از او میآمد، برگرداند (لوقا ۳:۲-۱۸).
ما واقعاً مانند علف هستیم، آماده پژمرده شدن و از بین رفتن؛ داوری بر ماست. آیا این را تشخیص میدهیم؟ آیا آمادهایم که ذهن خود را در مورد خوبی خود تغییر دهیم؟ آیا میتوانیم ساکن بمانیم و نجات خدا را ببینیم؟ سپس خبرهای خوب، خبرهای خوشی وجود دارد که امروز آن را انجیل مینامیم: «اینک خدای شما!» عیسی مسیح در جسم آمده است (اشعیا ۴۰:۹). کار یوحنا این بود که اعلام کند: «اینک بره خدا که گناه جهان را برمیدارد» (یوحنا ۱:۲۹).
فصل ۵۳
همانطور که فصل ۵۳ توصیف میکند، آن بره حتی در حالی که قومش او را رد کردند، قربانی شد، زیرا تقریباً همه اسرائیلیان زمان عیسی وقتی او را دیدند، هیچ زیبایی در او ندیدند که او را بخواهند. برای آنها او مورد تحقیر و رد بود، شایسته مصلوب شدن دانسته شد. ما در او چه میبینیم؟ آیا او آن حساس، یک گیاه لطیف، یک ریشه از زمین خشک مراسم مذهبی نیست؟ آیا او آن غمگین، که تمام غمهای ما را به عنوان غم خود حمل کرد، نیست؟ آیا او آن ساکت، که دهان خود را برای تلافی یا دفاع از خود باز نکرد، نیست؟ آیا او آن ضربه خورده، که توسط سربازان بر صلیب ضربه خورد و سوراخ شد، و نامش تا به امروز به عنوان نفرین استفاده میشود، نیست؟ آیا او آن ضربه خورده، که از سرزمین زندگان قطع شد، نیست؟ آیا او آن صادق، که هیچ خشونتی انجام نداد و هیچ فریب از دهانش بیرون نیامد، نیست؟ آیا او آن راضی، که بسیاری را با قربانی کردن خود توجیه کرد، نیست؟
مطمئناً او همه اینها و خیلی بیشتر است. مرگ او نیابتی بود زیرا روح او قربانی برای گناه بود – گناه من، و گناه تمام جهان. مرگ او پیروزمندانه بود زیرا در رستاخیز «روزهای او طولانی شد»، و هنگامی که یک گناهکار به او اعتماد میکند «رضایت خداوند در دست او کامیاب خواهد شد.» جای تعجب نیست که خواجه حبشی میخواست بداند اشعیا در مورد چه کسی صحبت میکند! فیلیپ عیسی را به او موعظه کرد، و او با شادی رفت (اعمال ۸:۲۶-۳۹). آیا ما با شادی در راه هستیم، میدانیم که از مرگ به زندگی گذشتهایم؟ آیا ما بره خدا را میبینیم؟ آیا او را میخواهیم؟ آیا زیبایی او را میبینیم؟
فصل ۶۱
مدت کوتاهی پس از اینکه عیسی توسط شیطان در بیابان آزمایش شد و در برابر وسوسههای او آسیبناپذیر ثابت شد، به ناصره، خانه دوران کودکی خود بازگشت و در کنیسه برای خواندن ایستاد (لوقا ۴:۱۸-۱۹). او از اشعیا ۶۱:۱ شروع کرد:
روح خداوند خدا بر من است؛ زیرا خداوند مرا مسح کرده است تا به فروتنان خبر خوش را موعظه کنم؛ او مرا فرستاده است تا دلشکستگان را ببندم، تا آزادی را به اسیران اعلام کنم، و گشودن زندان را به کسانی که در بند هستند؛ تا سال مقبول خداوند را اعلام کنم (اشعیا ۶۱:۱).
در اینجا او متوقف شد، کتاب را بست و نشست. آیا جای تعجب است که همه به او خیره شده بودند؟ او در وسط جمله متوقف شده بود! اما این بخش تمام چیزی بود که او برای اعلام هدف خود از آمدن نیاز داشت، و برای اشاره به اینکه «امروز این کلام در گوش شما محقق شده است.» نشان دادن پدر به ما، اعلام خبر خوش آشتی گناهکاران با خدای قدوس، انجام کارهای نیک، شفا دادن و تسلی دادن، دلیل آمدن او بود. اعلام «روز انتقام خدای ما» (بخش بعدی آن جمله شکسته) و بازگرداندن اسرائیل به جایگاه صحیح خود باید تا زمانی که او دوباره بیاید صبر کند – موضوع فصل ۶۶.
فصل ۶۶
در فصل پایانی اشعیا، اسرائیل هدفی را که خدا ملت را برای آن فراخوانده بود، محقق میکند: شاهدان فیض خدا و خدای فیض برای تمام زمین باشند. این زمان با صلح و شادی برای هزار سال مشخص خواهد شد:
اینک، من صلح را برای او مانند رودخانه گسترش خواهم داد (اشعیا ۶۶:۱۲).
در نهایت، ردکنندگان رد خواهند شد؛ کسانی که علیه او تجاوز کردهاند، بیرون انداخته خواهند شد (اشعیا ۶۶:۲۴). بزرگترین تجاوزی که داوود از آن بیگناهی میخواست چه بود؟ (مزمور ۱۹:۱۳). یوحنا ۱۶:۹ آن گناه را تعریف میکند؛ آن بیاعتقادی است. ما ابتدا باید به گناه عدم ایمان به مسیح محکوم شویم و سپس از این بیاعتقادی روی برگردانیم تا زندگی جاودانه را دریافت کنیم. هر گناه دیگری میتواند از طریق ایمان به او برداشته شود، بخشیده شود، کاملاً پاک شود.
با این حال، هنگامی که ما در بیاعتقادی میمیریم، آن غیرقابل بخشش است، و روح خدا را که وظیفهاش متقاعد کردن هر یک از ما برای اعتماد به مسیح است، تحریک میکند. تنها کار خوبی که یک گناهکار میتواند برای فرار از داوری خدا انجام دهد، توبه و ایمان به پسر اوست. کسانی که در بیاعتقادی پافشاری میکنند، پیوسته در نظر او شرارت میکنند (یوحنا ۵:۲۹)، و در نهایت به رستاخیز لعنت فراخوانده خواهند شد. کرم آنها نخواهد مرد و آتش آنها خاموش نخواهد شد. برای کسانی که پیشنهاد نجات خدا را رد کردهاند، ابدیتی از رد شدن توسط خدا در انتظار است. کرم نفرتانگیز و مصرفکننده پشیمانی هرگز نخواهد مرد. گریه و دندان قروچه هرگز به پایان نخواهد رسید (لوقا ۱۳:۲۸). عذاب دانستن اینکه نجات آزادانه ارائه شد و آزادانه رد شد، با وجود تمام تلاشهای روح خدا برای متقاعد کردن آنها به اعتماد به پسر، همیشه آتشی سوزان خواهد بود.
سپس خدا آسمانهای جدید و زمینی جدید را گسترش خواهد داد، و تمام بشر او را پرستش خواهند کرد. چه آیندهای – چه امیدی!
توسط تام و سوزان استیر





