چه چیزی خانواده را از بین میبرد؟
اگر از شما بپرسم چه چیزی خانواده را از بین میبرد، چه میگویید؟ بدون شک، تأثیرات متعددی وجود دارد که این روزها تأثیر مخربی بر خانوادهها میگذارد. اما چهار مورد از بقیه متمایز هستند. هر یک آنقدر ظریف است که کمتر کسی آنها را تشخیص میدهد تا زمانی که به آنها اشاره شود. وقتی به آنها اشاره میشود، فوراً توافق حاصل میشود. ببینید شما چه فکر میکنید.
مشغولیت
برای ساختن هر چیزی با ارزش ماندگار، زمان، تلاش، هزینه و تعهد زیادی لازم است. چه چیزی با ارزشتر از خانواده ماست؟ اما واقعیت غمانگیز این است که بسیاری از ما بیش از حد مشغول هستیم تا یک خانواده قوی بسازیم. ما تحت سلطه برنامهها هستیم. ناتوانی ما در اولویتبندی زندگیمان در هماهنگی با نظم خدا ویرانگر است. به نظر نمیرسد که بدانیم چگونه یا چه زمانی «نه» بگوییم. چیزهای کماهمیتتر، جای چیزهای مهمتر را میگیرند. سرگرمیها، لیگهای ورزشی، باشگاهها، چندین شغل، پیگیریهای شغلی و حتی فعالیتهای مرتبط با کلیسا، زمان و انرژی ارزشمند ما را که باید در ساختن یک خانواده قوی برای خدا سرمایهگذاری شود، از ما میربایند.
اغلب، مشغولیت فقط یک فرار است. میتواند راهی بسیار ظریف برای منحرف کردن ما از واقعیتهایی باشد که نمیخواهیم با آنها روبرو شویم. اما چه فرار باشد و چه حواسپرتی، معمولاً یک فاجعه است! مشغولیت ویژگی عصر بیقرار ماست. به نوعی ما یک برنامه شلوغ را با موفقیت یا اهمیت برابر میدانیم، که فقط ثابت میکند دیدگاههای ما چقدر تحریف شدهاند. یک مشکل عمده در «مسابقه موشها» وجود دارد – موشها برنده میشوند و خانواده بازنده است!
آنچه واقعاً باید یاد بگیریم این است که چگونه سرعت خود را کم کنیم و بفهمیم که چه کسی هستیم، چرا اینجا هستیم، خانواده ما کیست و آنچه خدا میگوید واقعاً مهم است. در کلام خود میگوید:
«آرام باشید و بدانید که من خدا هستم» (مزمور 46:10 KJV).«در آرامش و اعتماد، قوت شما خواهد بود» (اشعیا 30:15).«یک مشت با آرامش بهتر است از دو مشت پر از زحمت و پریشانی روح» (جامعه 4:6).«خوب است که انسان هم امید داشته باشد و هم در سکوت منتظر نجات خداوند باشد» (مراثی 3:26).«آنان که منتظر خداوند هستند، قوت خود را تازه خواهند کرد» (اشعیا 40:31). میبینید، برای ساختن رابطه با خداوند زمان لازم است. و برای ساختن روابط خانوادگی قوی که در برابر مشکلات و فشارهای زندگی مقاومت کنند، زمان لازم است. داستان غمانگیز عیلی و دو پسر شرور او (اول سموئیل 2:12-36) حکایت مردی است که واقعاً خیلی بد نبود، فقط خیلی مشغول بود!
آیا مشغولیت با نفوذ ظریف خود خانواده شما را از بین میبرد؟ اگر چنین است، باید با خدا تنها شوید، به چیزهایی که شما را به حرکت در میآورند بسیار جدی نگاه کنید و متعهد شوید که اولویتهای خود را مطابق با نظم او سازماندهی مجدد خواهید کرد.
مادیگرایی
نه تنها خانوادههای ما تحت سلطه برنامههای پرمشغله هستند، بلکه ما نیز تحت کنترل جستجوی داراییهای مادی هستیم. مادیگرایی برای خانواده بسیار مخرب است. این داراییها را قبل از چیزهای مهمتر، مانند روابط، قرار میدهد. این باعث میشود خانواده از چیزهایی که واقعاً نیاز دارند به خاطر چیزهایی که صرفاً میخواهند، محروم شوند. همه ما میتوانیم با چیزهای بسیار کمتری از آنچه داریم زندگی کنیم.
مادیگرایی پرستش داراییهای ما به جای خداست. خدا در کلام خود به ما میگوید که هر چیزی که بین ما و او قرار گیرد، یک «بت» است. چون ما مصمم هستیم که با دیگران همگام باشیم و از «زندگی خوب» لذت ببریم، از نظر مالی به بردگی کشیده میشویم. ما آنچه را که نداریم برای چیزهایی که اغلب به آنها نیاز نداریم، خرج میکنیم. کارتهای اعتباری، وام گرفتن و نرخهای بهره بالا، وامگیرنده را بنده وامدهنده میکند.
برخی از ناراضیترین خانوادهها در شهر، آنهایی هستند که بیشترین دارایی را دارند، اما هرگز راضی نیستند. اغلب در تمایل ما به چیزهای مادی، در نهایت خانواده خود را از دست میدهیم. در یک نظرسنجی در میان مشاوران ازدواج در سراسر آمریکا، علت اصلی خانههای از هم پاشیده، مشکلات مالی است. به طور غمانگیز، این بارهای مالی اغلب خودتحمیلی هستند. اما خدا میگوید:
«طمع مکن» (خروج 20:17).«خداترسی با قناعت، سود بزرگی است» (اول تیموتائوس 6:6).«خوراک و پوشاک داریم، به آن قانع باشیم» (اول تیموتائوس 6:8).«به آنچه دارید قانع باشید» (عبرانیان 13:5).«اما خدای من تمام نیازهای شما را برآورده خواهد کرد» (فیلیپیان 4:19). در یوشع 7، طمع به چیزهای مادی بود که عخان را به نافرمانی کشاند، که اسرائیل را از پیروزی محروم کرد، که عخان را از خانوادهاش محروم کرد، و در نهایت جانش را گرفت. و اغلب در تمایل ما به داشتن بیشتر از بزرگترین و بهترینها، همینطور است. ما خانواده خود را برای چیزهای موقتی که هیچ ارزش ابدی ندارند، قربانی میکنیم. ما باید نگرش خود را نسبت به چیزهای مادی با دقت ارزیابی کنیم. دیدگاه اشتباه نسبت به آنها میتواند برای ما بسیار گرانتر از آنچه مایل به پرداخت آن هستیم تمام شود – خانواده ما!
لذت
ونس هاونر نوشت که «لذت، جایگزین شیطان برای شادی خداوند است.» بسیاری از مردم خدا برای تفریح، استراحت، بازنشستگی زودهنگام، آخر هفتههای آرام و تعطیلات طولانی زندگی میکنند – به طور خلاصه، هر چیزی که خلاء زندگی آنها را پر کند. حالا مرا اشتباه نفهمید؛ هیچ اشکالی ندارد که اوقات خوشی داشته باشیم. همه ما هر از گاهی به کمی استراحت و سرگرمی خوب و پاک نیاز داریم. این برای ما در دنیای پر استرس ما خوب است.
اما اگر لذت مهمتر از خدا شود، ما در مشکل بزرگی هستیم، و خانواده ما نیز همینطور. زندگی یک مسئله بسیار جدی است، و لذت راهی برای جلوگیری از جدی گرفتن زندگی دارد. ما زندگی را با خنده در بیرون و گریه در درون میگذرانیم. خانوادههای ما آسیب میبینند، اما برای فرار از واقعیت، معتاد به لذت میشویم. آه چقدر از روبرو شدن با مشکلاتمان متنفریم! ما هر کاری میکنیم تا از صادق بودن با خودمان اجتناب کنیم. «با خنده از آن بگذریم و امیدواریم که از بین برود،» میگوییم. اما از بین نمیرود. و تمام لذتهای دنیا آن را از بین نخواهد برد.
ما باید بشنویم که خدا در کلام خود چه میگوید:
میگوید که «مردمان ... بیشتر دوستدار لذت خواهند بود تا دوستدار خدا» (دوم تیموتائوس 3:4).میگوید که حقیقت خدا توسط «ثروتها و لذتهای این زندگی» خفه میشود (لوقا 8:14).میگوید که کسانی که در لذت زندگی میکنند، در حالی که زنده هستند، مردهاند (اول تیموتائوس 5:6).میگوید که «کسی که لذت را دوست دارد، مردی فقیر خواهد بود» (امثال 21:17). وقتی لذت هدف و خدای ما میشود، ما نیز رنج خواهیم برد. اما رنج معمولاً جداگانه نیست؛ در نهایت تمام خانواده ما را در بر میگیرد. زندگی برای لذت همیشه ما را بسیار فراتر از آنچه که قصد داشتیم برویم، میبرد. لذت مانند یک اسب وحشی است؛ هرگز نمیدانید چه زمانی با شما فرار خواهد کرد. بگذارید خدا لذت شما باشد. بگذارید کلام او روح شما را شاد کند. بگذارید برکت او بزرگترین شادی زندگی شما را به شما بدهد.
تلویزیون/اینترنت
یک رهبر برجسته مسیحی اخیراً نتیجه گرفت که «برنامههای تلویزیونی روح و ذهن جوانان ما را آلوده کرده و روح خانههای ما را از بین میبرد.» تلویزیون خط لولهای است که از طریق آن فاضلاب این دنیا مستقیماً به خانههای ما سرازیر میشود!
ما میدانیم که هر کسی که علیه شرارتهای تلویزیون و اینترنت صحبت کند، معمولاً یک رادیکال نامیده میشود. اما اکثر مسیحیان موافقند که باید کاری برای متوقف کردن جریان بیرویه شرارت که بر خانوادههای تلویزیون/اینترنتمحور تحمیل میشود، انجام شود. برخی پیشنهاد میکنند که کنترلهای سختگیرانهای بر عادات تماشای خود اعمال کنیم. اما حقیقت این است که در اکثر خانهها، تلویزیون و اینترنت کنترل را در دست دارند! ما آنها را کنترل نمیکنیم، آنها ما را کنترل میکنند! شاید شما هرگز برخی از اثرات مضر آنها را در نظر نگرفتهاید:
- آنها دزدان زمان هستند.
- آنها امکان قرار گرفتن مداوم در معرض شرارت را فراهم میکنند.
- آنها حساسیت ما را نسبت به گناه از بین میبرند.
- آنها از نظر اجتماعی قابل قبولترین اشکال اعتیاد هستند.
- آنها افکار، فلسفهها، ارزشها و غیره برنامهها و وبسایتها را قادر میسازند تا ناخودآگاه مال ما شوند.
- آنها دلیل بزرگی هستند که چرا بسیاری از خانوادهها امروز در مشکل هستند. ما مینشینیم و چیزهایی را تماشا میکنیم که ما را از بین میبرند!
اما خدا میگوید هیچ چیز شری را در برابر چشمان خود قرار ندهیم (مزمور 101:3)، و با اعمال بیثمر تاریکی مشارکت نداشته باشیم، بلکه آنها را سرزنش کنیم (افسسیان 5:3-13). ما باید به چیزهایی فکر کنیم که راست، صادق، عادل، پاک، دوستداشتنی، خوشنام و با فضیلت هستند (فیلیپیان 4:8). ما باید در مورد آنچه خوب است دانا و در مورد شرارت ساده باشیم (رومیان 16:19).
اگر میخواهید تأثیر تلویزیون/اینترنت را بر خانواده خود آزمایش کنید، سعی کنید به مدت دو هفته چیزی تماشا نکنید. فکر میکنیم کشف شگفتانگیزی خواهید کرد – که بسیار سخت است! از کمی خلاقیت استفاده کنید و ببینید چه جایگزینهایی برای تلویزیون/اینترنت میتوانید پیدا کنید. اگر مانند بسیاری از خانوادههای مسیحی هستید، ممکن است در پایان آزمایش خود متوجه شوید که به یکدیگر و به خداوند نزدیکتر شدهاید. ارزش امتحان کردن را دارد.
عمل
آیا وقت آن نرسیده که به این چهار حوزه جدی نگاه کنید و ببینید چگونه بر خانه شما تأثیر میگذارند؟ اگر واقعاً میخواهید خانواده شما آن چیزی باشد که خدا میخواهد، باید با مشغولیت خود، دیدگاه خود نسبت به مادیگرایی، لذتهای خود و تماشای تلویزیون/اینترنت خود کنار بیایید. البته چیزهای بیشتری برای بررسی وجود دارد، اما این چهار مورد نقطه شروع خوبی هستند.





