در مواجهه با عظمت و جلال خدا که در خداوند عیسی دیده می‌شود، انسان چاره‌ای جز سجده کردن در برابر او ندارد. ممکن است به یاد مردانی بیفتیم که با سلاح آمدند تا پسر خدا را دستگیر کنند. عظمت خداوند آنقدر مهیب است که هم بی‌باور و هم باورمند را یکسان مغلوب می‌کند.
آخرین کتاب در کتاب مقدس شگفت‌انگیز ما آغاز می‌شود، «مکاشفه عیسی مسیح که خدا به او داد تا به بندگانِ بندگانش نشان دهد» (مکاشفه ۱:۱ nkjv) هر آنچه درباره عیسی مسیح در کلام خدا مکشوف شده است، عظیم و قابل تأمل است.
کتاب ناحوم کتاب داوری است. در باب ۱ ما شخصیت خدا را به عنوان خدایی انتقام‌جو می‌بینیم. او فراموش نمی‌کند که دشمنانش با قومش چه کرده‌اند، و در زمان خودش انتقام خواهد گرفت. این در روزگار ناحوم حقیقت داشت؛ در روزگار ما نیز حقیقت دارد.
یک سال در قلمرو زمان است، بخشی از قسمت‌های طولانی‌تر و قابل تقسیم به بخش‌ها. حتی خورشید، ماه و ستارگان – آفرینش خدا – به ما درکی از زمان می‌دهند. رئیس‌جمهور اوکراین، ولودیمیر زلنسکی، از گرانبهایی زمان صحبت کرد.
نام آن مرد نابال بود و نام همسرش ابیگیل. آن مرد تندخو و بدکردار بود، اما زن، زنی با فهم و درک بالا و ظاهری زیبا بود. هنگام جستجوی شریک زندگی، شخصیت بسیار مهمتر از ظاهر زیباست.
