آیا می‌خواهید با خدا راه بروید؟
گام بعدی را بردارید
یکی از کارکنان از لبه‌ای بالا آمد و با یک شیر کوهی روبرو شد!
چند سال پیش، من و همسرم به فلگستف، آریزونا سفر کردیم، جایی که قرار بود یک هفته در یک کمپ کتاب مقدس موعظه کنم. یک بعدازظهر گرم یکشنبه به فینیکس پرواز کردیم، جایی که یکی از کارکنان کمپ ما را برای سفر سه ساعته به فلگستف سوار کرد. همانطور که از صحرای پر از کاکتوس عبور می‌کردیم، برایم آشکار شد که به آرامی در حال افزایش ارتفاع هستیم. میزبان ما به من اطلاع داد که فلگستف در واقع در ارتفاع نزدیک به 7000 فوت قرار دارد.
برنامه
وقتی به کمپ رسیدیم، بلافاصله دو چیز را متوجه شدم. اول، دما بسیار دلپذیرتر بود. در واقع تقریباً سی درجه خنک‌تر از چیزی بود که در فینیکس احساس می‌کردیم. همچنین مشاهده کردم که کمپ در پای یک کوه بزرگ قرار داشت که دو هزار فوت بالاتر می‌رفت. بعدها فهمیدم که کوه الدون به حدود 9000 فوت می‌رسد.
اوایل هفته شروع به پرسیدن سؤالاتی درباره کوه الدون کردم. می‌خواستم بدانم آیا کسی تا به حال به قله آن صعود کرده است. با کمال خوشحالی متوجه شدم که چندین نفر از کارکنان هفته‌ای یک یا دو بار این کار را انجام می‌دهند. سریعاً اعلام کردم که علاقه‌مندم در صعود بعدی به آنها بپیوندم. تصمیم گرفتیم صبح سه‌شنبه برای آن برویم.
صبح سه‌شنبه ساعت 4:30 صبح ملاقات کردیم. اگرچه هنوز تاریک بود، اما لازم بود زود شروع کنیم تا بتوانیم به موقع برای فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده کمپ برگردیم. سه نفر از کارکنان که 12-14 سال از من جوان‌تر بودند، به من پیوستند. این چالش را حتی بیشتر کرد، زیرا من سعی می‌کردم ثابت کنم که می‌توانم با آنها همگام باشم. لوازم کوهنوردی ما ساده بود – تنقلات، آب و دوربین.
صعود
همین که شروع کردیم، آشکار شد که این یک قدم زدن در پارک نیست. ما حتی از یک مسیر هم پیروی نمی‌کردیم. این افراد می‌خواستند مستقیماً از روبرو بالا بروند، تمام 2000 فوت آن را. ما هیچ تجهیزات کوهنوردی نداشتیم، بنابراین واقعاً کوهنوردی با دست و پا بود.
برای دو ساعت بعد صعود کردیم. از هیجان تماشای بیدار شدن جهان برای یک روز دیگر از ارتفاع 8000 فوتی توسط خدا، انرژی گرفتم. صعود چالش‌برانگیز بود. گاهی اوقات لازم بود توقف کنیم و صد فوت بعدی را بررسی کنیم تا حتی ببینیم آیا قابل صعود است یا خیر.
پس از انتخاب مسیر بعدی خود، ادامه می‌دادیم. به یاد دارم که از شکاف‌های سنگی که برای بدن‌های به اندازه من ساخته نشده بودند، عبور می‌کردم. یک مکان را به یاد دارم که برای مدتی روی یک یال پانزده فوتی سوار شدیم. چالش بیشتر بود زیرا این یال سنگی فقط پانزده اینچ عرض داشت! گاهی اوقات به صورت خطرناکی به دیواره‌های سنگی محکم چسبیده بودیم، در حالی که برای رسیدن به دستگیره بعدی تلاش می‌کردیم.
همانطور که صعود ادامه داشت، شروع به احساس کردم که مقدار زیادی انرژی مصرف می‌شود. احساس سوزش در پاهایم داشتم. احساس گرفتگی در دست‌ها و بازوهایم داشتم. گاهی اوقات لازم بود توقف کنم و نفس تازه کنم به دلیل رقیق بودن هوا در این ارتفاع. حتی چند کبودی و خراش از یک سقوط جزئی پیدا کردم. ما دائماً از خطر احتمالی آگاه بودیم. در یک مورد، یکی از کارکنان از لبه‌ای بالا آمد و با یک شیر کوهی روبرو شد! حتی لازم بود یک یا دو بار به عقب برگردیم، اما به آرامی راه خود را به بالای کوه باز کردیم.
یادگیری
آن صبح، شروع به یادگیری چیزی درباره کوهنوردی کردم. گاهی اوقات خوب است که به بالا نگاه کنیم تا هدف نهایی را به یاد آوریم. با این حال، گاهی اوقات نمی‌توانید حتی قله کوه را ببینید. وقتی در یک دره یا پشت یک سازند سنگی بزرگ هستید، هدف شما حتی قابل مشاهده نیست.
شروع به درک کردم که بهترین مکان برای نگاه کردن فقط چند اینچ جلوی من بود – جایی که گام بعدی من برداشته می‌شد. متوجه شدم که صعود 2000 فوتی باید به اینچ‌ها تقسیم شود اگر می‌خواستم به هدفم برسم. گام به گام پیشرفت می‌کردم. خسته می‌شدم، اما متوجه شدم که حتی پیشرفت آهسته نیز هنوز پیشرفت است.
کاربرد
در راه رفتن من با خدا نیز همینطور است. در نوجوانی زندگینامه‌های متعددی از مسیحیان مشهور خواندم. تجربیات آنها همیشه شبیه به تجربیات قله کوه بود. می‌خواستم با جهش و خیز به سطحی که آنها در فداکاری خود به خدا رسیده بودند، برسم. می‌خواستم به سرعت به اوج برسم، اما یاد گرفته‌ام که اینگونه کار نمی‌کند. بسیار خوشحالم که خدا هرگز به ما نگفت که باید با او بدویم. او به سادگی از ما خواست که راه برویم.
همانطور که آن صبح بعداً بر فراز کوه الدون ایستاده بودم، هیجان‌زده بودم. ما موفق شدیم! با این حال، وقتی به اطراف نگاه کردم، در دوردست کوه هامفری را دیدم که به خوبی بیش از 12000 فوت ارتفاع داشت. حتی مرا تحت تأثیر قرار نداد، زیرا امروز به هدفم رسیده بودم. زندگی مسیحی یک زندگی گام به گام است. یک گام به گام دیگر منجر می‌شود، همانطور که ما با خدا ادامه می‌دهیم.
رساله‌های عهد جدید فهرستی جالب از گام‌ها را ارائه می‌دهند، مانند: «در تازگی زندگی راه بروید» (رومیان 6:4)، «در روح راه بروید» (غلاطیان 5:16)، «در نور راه بروید» (1 یوحنا 1:7)، و «با ایمان راه بروید» (2 قرنتیان 5:7). در واقع بیش از پانزده مورد ذکر شده است، بسته به نسخه کتاب مقدس مورد استفاده. راه رفتن می‌تواند خسته‌کننده و زمان‌بر باشد، اما آن گام بعدی را بردارید – می‌توانید موفق شوید! «خداوند از تو چه می‌خواهد... با خدای خود فروتنانه راه برو» (میکاه 6:8).
