قبل از پرداختن به این موضوع مبارک، ممکن است لازم باشد که نامگذاری استفاده شده در بالای این مقاله را توجیه کنیم. معمول است که به «کلیسا» اشاره شود: چنین نامی در ذهن انگلیسی‌زبانان یک بنای مادی را تداعی می‌کند که برای اهداف مذهبی استفاده می‌شود. آیا این کلمه در کاربرد کتاب مقدسی خود چنین فکری را توجیه می‌کند؟ قطعاً نه! این کلمه حدود ۱۱۵ بار در عهد جدید استفاده شده است، حتی جدای از اشاره در عبرانیان ۱۲:۲۳. سه بار به درستی در اعمال رسولان ۱۹:۳۲،۳۹،۴۱ استفاده شده است. آن در اعمال رسولان ۷:۳۸ به جماعت اسرائیل در بیابان اشاره دارد. استفاده از این کلمه در اعمال رسولان ۱۹:۳۷ ترجمه اشتباهی است و باید «غارتگران معبد» خوانده شود. سه کاربرد دیگر در فصل ۱۹ مربوط به تجمع پر سر و صدا در افسس است. کلمه‌ای که از آن «کلیسا» را می‌گیریم، «اکلسیا» است – به معنای «فراخوانده شده». در این و مقالات بعدی ما می‌خواهیم در مورد این گروه منحصر به فرد از مردم که فراخوانده‌شدگان خدا هستند، تحت شش عنوان صحبت کنیم:
۱) پیشگویی شده، ۲) تأسیس شده، ۳) شکل گرفته، ۴) مجهز شده، ۵) در حال فعالیت، و ۶) آینده. شماره‌های ۱-۵ موضوع مستقیم مقاله اول بودند؛ شماره ۶ موضوع این مقاله است.
آینده آن
در مقاله قبلی، جماعت را تحت ۵ عنوان بررسی کردیم: - پیشگویی شده، تأسیس شده، شکل گرفته، مجهز شده، و در حال فعالیت. اکنون به آینده جماعت خواهیم پرداخت، که توسط خداوند ما پیشگویی شده و بر حقیقت اینکه او کیست تأسیس شده است، در روز پنطیکاست با نزول روح‌القدس شکل گرفته و با تعلیم رسولی کاملاً مجهز شده است، با هدف فعالیت متناسب. برای کسانی که جماعت را تشکیل می‌دهند، آینده با انتظار شادمانه دیده می‌شود. آنها از کتب مقدس حقیقت – که با ایمان و در قدرت کاربرد روح از آنها دریافت شده است – می‌دانند که امیدی مطمئن، استوار، مبارک و پاک‌کننده دارند (عبرانیان ۶؛ تیطس ۲؛ اول یوحنا ۳:۳). هنگامی که خداوند ما برای سلطنت می‌آید – زیرا او باید سلطنت کند (اول قرنتیان ۱۵:۲۵) – آنها توسط خدا با او آورده خواهند شد (اول تسالونیکیان ۴:۱۴). برای این منظور «خود خداوند» ابتدا برای آنها خواهد آمد. کسانی که از طریق عیسی می‌خوابند و کسانی که زنده هستند و تا آمدن او باقی می‌مانند، با هم ربوده خواهند شد تا او را در هوا ملاقات کنند. سپس تغییری که در اول قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۴ ذکر شده است، محقق خواهد شد.
کتب مقدس همچنین تعلیم می‌دهند که همه ما باید «در برابر کرسی داوری مسیح (خدا) بایستیم» (رومیان ۱۴:۱۰؛ اول قرنتیان ۳:۱۳، اول قرنتیان ۴:۵؛ دوم قرنتیان ۵:۱۰). تاریخ مسئولانه ما در زندگی و خدمت سپس بررسی خواهد شد.
به یاد داشته باشید که وقتی در مورد پاداش یا زیان می‌خوانیم – اول قرنتیان ۳:۱۴-۱۵ – هیچ فکری از داوری تنبیهی وجود ندارد، زیرا ما مانند او خواهیم بود که داور است (اول یوحنا ۳:۲). در آنجا هیچ بحثی در مورد گناه مطرح نخواهد شد، زیرا آن به طور رضایت‌بخش در کار جلال‌بخش خدا توسط نجات‌دهنده ما در مرگ فداکارانه او برای گناه در جلجتا حل شده است. ما می‌توانیم با اطمینان کامل بگوییم:
خداوند دو بار پرداخت را طلب نخواهد کرد، یک بار از دست ضامن خونین من، و سپس دوباره از دست من.
در مورد مسئله قضایی گناهان ما، رسول پطرس نوشته است،
او خود گناهان ما را در بدن خود بر روی درخت حمل کرد (اول پطرس ۲:۲۴).
گناهان ما را حمل کرد! کجا؟ بر روی درخت! تکرار می‌کنیم، نه به درخت. چگونه آنها را حمل کرد؟ در بدن خود! کار قضایی انجام شده است – برای همیشه انجام شده است – با شکوه انجام شده است. مسئله گناهان یا گناه هرگز دوباره مطرح نخواهد شد!
او را دوباره، دوباره ستایش کنید، او صلیب را برای ما حمل کرد.
اول یوحنا ۴:۱۷-۱۹ به وضوح و بدون ابهام اعلام می‌کند،
در این است که محبت ما (محبت با ما) کامل شده است، تا در روز داوری جسارت داشته باشیم: زیرا همانطور که او هست، ما نیز در این جهان هستیم. در محبت ترسی نیست؛ بلکه محبت کامل ترس را بیرون می‌کند؛ زیرا ترس عذاب دارد. کسی که می‌ترسد در محبت کامل نشده است. ما او را دوست داریم زیرا او ابتدا ما را دوست داشت.
هنگامی که بررسی کرسی داوری به پایان رسید، می‌خوانیم،
«خداوند خدای قادر مطلق سلطنت می‌کند»
و
«شاد و شادمان باشیم و او را جلال دهیم: زیرا عروسی بره فرا رسیده است، و همسرش خود را آماده کرده است. و به او عطا شد که لباس کتان ظریف، پاک و سفید بپوشد؛ زیرا کتان ظریف، عدالت (ها)ی مقدسین است.»
جماعت سپس به اتحاد زناشویی با مسیح، بره، آورده خواهد شد. این، با هدف مشارکت در اداره پادشاهی با او.
جماعت در اینجا به عنوان آماده‌کننده خود توصیف شده است، این نتیجه بررسی در کرسی داوری از مسیر او در جهان است. در افسسیان ۵:۲۵-۲۷ می‌آموزیم که مسیح او را دوست داشت و خود را برای او داد تا او را برای روز ارائه آماده کند. سپس او جماعت را به خود، با شکوه کامل، بدون لکه یا چین و چروک، یا هر چیز دیگری، ارائه خواهد داد؛ بلکه باید مقدس و بی‌عیب باشد. سپس آنچه او در دعای به یاد ماندنی خود به پدرش ذکر کرده بود، محقق خواهد شد،
«و جلالی که تو به من دادی، من به آنها دادم؛ تا آنها یکی باشند، همانطور که ما یکی هستیم: من در آنها، و تو در من، تا آنها در یکی کامل شوند؛ و تا جهان بداند که تو مرا فرستادی، و آنها را دوست داشتی، همانطور که مرا دوست داشتی.»
در جلال چنین وحدت و محبتی به نمایش گذاشته خواهد شد که جهان بدون کوچکترین سایه تردید خواهد دانست که پدر پسر را فرستاده بود.
پس از آنکه هزار سال جلال پادشاهی با حکومت عادلانه خود مسیر تعیین شده خود را طی کرد، جماعت – تنها گروه عهد جدید که هویت متمایز و منحصر به فرد خود را برای ابدیت حفظ خواهد کرد – به عنوان شهر مقدس، اورشلیم جدید، که برای آسمان‌های جدید و زمین جدید ابدی مناسب است، از آسمان از جانب خدا نازل خواهد شد.
جماعت همچنان دارای شخصیت دوگانه‌ای خواهد بود که از آغاز تاریخ خود داشته است. او به عنوان یک
«عروس آراسته برای شوهرش»
اثبات، اگر لازم بود، که مسیح برای ابدیت یک انسان باقی می‌ماند. او دیگر در شخصیت اداری همسر دیده نخواهد شد، که در طول سلطنت پادشاهی فعال بوده است: بلکه برای ابدیت به عنوان هدف محبت‌های راضی مسیح دیده خواهد شد، کسی که او را دوست داشت و خود را برای او داد.
- جماعت همچنین برای آن دوره‌ای معرفی خواهد شد که پطرس در آخرین آیه از رساله دوم خود به عنوان
«روز ابدیت» (ترجمه جدید) – با این کلمات توصیف می‌کند،
«اینک، خیمه خدا با انسان‌هاست.»
ما به جماعت به این روش‌های مختلف و مبارک نگاه کرده‌ایم: توسط خداوند ما پیشگویی شده؛ بر اساس جلال شخص او به عنوان پسر خدای زنده تأسیس شده؛ از نظر تاریخی در جهان شکل گرفته؛ با تعلیم رسولی مجهز شده؛ و به عنوان بدن، عروس و همسر مسیح در حال فعالیت؛ همچنین، به عنوان خانه خدا اکنون، و در حال رشد به یک معبد مقدس در خداوند برای روز نمایش. سرانجام، در آینده ابدی، به عنوان وسیله ارتباط خدا، نه با اسرائیل و نه با ملت‌ها، بلکه با انسان‌ها. باشد که ما فیض و تعلیم را توسط روح داشته باشیم تا با هوش الهی شکل گرفته در مورد شاهکار خدا، در تقدیس و جدایی از هر آنچه که در جهان مذهبی انکار آن است، بایستیم.
