چگونه به خاک خواهید افتاد؟
با مواجهه با عظمت و جلال خدا که در خداوند عیسی دیده می‌شود، هیچ گزینه‌ای جز به خاک افتادن در برابر او وجود ندارد. ممکن است به مردانی یادآوری شویم که با سلاح برای دستگیری پسر خدا آمدند. «عیسی... با دانستن همه چیزهایی که بر او خواهد آمد، پیش رفت و به آنها گفت: «چه کسی را می‌جویید؟» آنها پاسخ دادند: «عیسی ناصری» (یوحنا ۱۸:۴-۵ NKJV). هنگامی که او خود را به آنها به عنوان «من هستم» (آیه ۵، به خروج ۳:۱۴ مراجعه کنید) معرفی کرد، مردان، متشکل از «یک گروه سرباز و افسران از کاهنان اعظم و فریسیان... عقب کشیدند و به زمین افتادند» (یوحنا ۱۸:۳،۶).
در مکاشفه ۱:۱۷ می‌خوانیم که چگونه یوحنای رسول، که آنقدر به خداوند وفادار بود که حاکمان زمینی او را تبعید کردند، با دیدن جلال‌های پسر انسان، «مانند مرده‌ای به پاهای او افتاد.» عظمت خداوند آنقدر مهیب است که هم بی‌باور و هم ایماندار را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این حال، در مکاشفه که ما خداوند را به عنوان داور می‌بینیم، فیض خدا به ایماندار می‌رسد. یوحنا نوشت: «او دست راست خود را بر من گذاشت و گفت: «نترس»» (آیه ۱۷).
فیلیپیان ۲:۹-۱۱ به ما می‌گوید: «خدا... او [مسیح عیسی] را بسیار سرافراز کرد و نامی به او بخشید که بالاتر از هر نامی است، تا به نام عیسی هر زانویی خم شود، از آنانی که در آسمانند و آنانی که بر زمینند و آنانی که زیر زمینند، و هر زبانی اعتراف کند که عیسی مسیح خداوند است، برای جلال خدای پدر.» سرافرازی او در اینجا نتیجه آمدن او به عنوان انسان، فروتنی خود تا «حتی مرگ صلیب» (آیه ۸) توصیف شده است، که برای من و شما بود.
همه ما در برابر خداوند عیسی ظاهر خواهیم شد، و همه ما در برابر او به خاک خواهیم افتاد همانطور که جنبه‌هایی از جلال عظیم او را می‌بینیم، که در هیچ کس دیگری یافت نمی‌شود. آیا شما در آنجا از ترس به عنوان یک بی‌باور خواهید بود، با دانستن اینکه تمام آنچه از داوری ابدی خدا علیه شما شنیده‌اید اکنون قطعی است – که هیچ امیدی برای شما وجود ندارد؟ یا در پرستش در برابر او خم خواهید شد، با دانستن اینکه در مرگ خود بر صلیب، او تمام داوری خدا را برای شما تحمل کرد، و اینکه محبت کامل او تمام ترس را از شما بیرون کرده است (اول یوحنا ۴:۱۸)؟
چگونه به این مهمترین سوالات پاسخ می‌دهید؟
