دوم تواریخ ۳۶ سقوط اورشلیم به دست دشمن را توصیف میکند. نحمیا یکی از نوادگان این اسیران بود. ما هرگز نباید بر آرامش ظاهری خدای خود تکیه کنیم. در نهایت، خشم عادلانه خدا با تمام رفتارهای گناه آلود، از جمله رفتارهای ما، برخورد خواهد کرد. ما نباید گناه را سبک بگیریم.
یوشع درست قبل از نبرد اریحا با فرمانده الهی ارتش خداوند ملاقات کرد (یوشع ۵:۱۳-۱۵). او قرار بود این ملت سرکش را به سوی فتح قاطع سرزمین موعودشان هدایت کند. موسی در لحظهای از خشم و عصبانیت، حق خود را برای هدایت قوم خدا به سرزمین موعود از دست داد.
خداوند به سموئیل گفت: «تا به کی برای شائول ماتم خواهی گرفت، حال آنکه من او را از پادشاهی بر اسرائیل رد کردهام؟ شاخ خود را از روغن پر کن و برو؛ من تو را نزد یَسا از بیتلحم میفرستم.» یَسا را به قربانی دعوت کن، و من به تو نشان خواهم داد که چه کنی.
کتاب فلیمون راه صحیح رفتار مسیحیان در رابطه با سایر ایمانداران را پیش روی ما قرار میدهد. آموزههای این کتاب یک فصلی به ما نشان میدهد که چگونه در تعامل با همه مردم خداوند صلح و اطمینان داشته باشیم. این امر به ویژه هنگام کار با کسانی که با آنها مشکل داشتهایم صادق است.
مسیحیان چگونه باید تحت حکومتهای ناپاک زندگی کنند؟ ایمانداران فراخوانده شدهاند تا دعا کنند، پرداخت کنند و اطاعت کنند، مگر زمانی که قانون انسانی با دستورات خدا در تضاد باشد.
کار خداوند عیسی، پسر خدا، آنقدر بزرگ و جامع است که کلام خدا از اصطلاحات مختلفی برای توصیف آن استفاده میکند. یکی از این اصطلاحات که در کتاب مقدس استفاده میشود «عادل شمردن» است. مفید است که ببینیم عادل شمردن ما دو جنبه دارد.
کلمه انگلیسی ۳۴۱ بار در کتاب مقدس ظاهر میشود، در حالی که چهار کلمه عبری و سه کلمه یونانی مرتبط با آن در مجموع ۴۵۴ بار ظاهر میشوند. از ۶۶ کتاب در کتاب مقدس، تنها ۱۶ کتاب از یکی از این کلمات برای رحمت استفاده نمیکنند. عهد عتیق بیش از چهار برابر عهد جدید در مورد رحمت صحبت میکند.
خداوند اغلب مجبور بود به اطرافیان خود اشاره کند که او برای نجات گمشدگان آمده است. او به دنیا نیامد تا «دنیا را محکوم کند، بلکه تا دنیا به وسیله او نجات یابد» (یوحنا ۳:۱۷ KJV)
سلیمان پادشاه اظهار داشت که پدرش وقت خود را صرف آموزش او کرده بود (امثال ۴:۴)، و نتیجه آن پادشاهی بود که به پدرش احترام میگذاشت و به خداوند خدمت میکرد. عکس این موضوع در مورد پسر دیگر داوود: ابشالوم صادق است. کتاب مقدس به وضوح تعلیم میدهد که ما آنچه را که میکاریم درو میکنیم (غلاطیان ۶:۷-۱۰).
اولین اشاره کتاب مقدس به ساختمانسازی در رابطه با حوا است. خداوند از آدم خواسته بود که به همه حیوانات، نر و ماده، نام بگذارد و مرد متوجه شد که هیچ همدمی برای خودش وجود ندارد. او بر روی او جراحی انجام داد، یکی از دندههای او را گرفت و سپس جای آن را با گوشت بست.
کتاب مقدس به ما میآموزد که چگونه وقتی خود را در خطر مییابیم، مدیریت کنیم. عنوان به نوجوانان – کسانی که از کودکی به بزرگسالی در حال گذار هستند – اشاره میکند. ما میخواهیم بر چهار نفر تمرکز کنیم: موسی، یوسف، دانیال و تیموتائوس. بیایید ببینیم چه چیزی میتوانیم از این مردان جوان بیاموزیم.
رسول یوحنا عظمت مسیح را میبیند. «مکاشفه» به معنای «پردهبرداری» است. برای بسیاری، کتاب مکاشفه «مهر و موم شده» باقی میماند، به این معنا که وقایع آینده داوری قریبالوقوع بر این زمین برای آنها بیش از حد پیچیده است که بتوانند درک کنند.
مسیح در خیمه عبادت یک موضوع شگفتانگیز، با دامنه وسیع و مضامین بسیار است. در این مقاله خود را به چند نکته مقدماتی برای تشویق خود محدود میکنیم. به عبارت دیگر، قبل از اینکه خدای قدوس و عادل بتواند با مردم در این دنیا سروکار داشته باشد، ریختن خون بیگناه لازم بود.