مقدسی برای من
«مسیح در خیمه عبادت» موضوعی شگفت‌انگیز، گسترده و با مضامین فراوان است. در این مقاله، ما خود را به چند نکته مقدماتی برای تشویق خود و با این آرزو محدود می‌کنیم که این چند فکر ممکن است پرستش و ستایش را به ارمغان آورد. او شایسته است!
آدم در باغ عدن از معاشرت با خدا لذت می‌برد (پیدایش ۲). اما سپس، به دلیل سقوط آدم و حوا (پیدایش ۳)، خدا دیگر نمی‌توانست با آنها یا فرزندانشان رفاقت داشته باشد. تنها بر اساس قربانی‌ای که مورد قبول خدا بود – همراه با توبه واقعی، ایمان و اطاعت – رفاقت بازگردانده شد (نگاه کنید به پیدایش ۳:۲۱، ۴:۴؛ عبرانیان ۱۱:۶). به عبارت دیگر، قبل از اینکه خدای قدوس و عادل بتواند با مردم در این دنیا سروکار داشته باشد، ریختن خون بی‌گناه لازم بود.
خروج نشان می‌دهد که تنها پس از نجات آنها بود که خدا قادر و مایل بود در میان قوم خود ساکن شود. این سکونت درست پس از نجات اسرائیل از بندگی فرعون معرفی شد، زمانی که موسی و اسرائیلیان، از طریق ایمان، از مسکن یا سکونت خدا در میان قوم نجات‌یافته‌اش سخن گفتند (خروج ۱۵:۲). در این اولین سرود ثبت شده در کتاب مقدس، چنین مکانی برای خداوند در میان قومش با ستایش و پرستش او مرتبط بود – مضمونی مهم در سراسر کتاب مقدس. پس از مدتی موسی به مدت ۴۰ روز و شب با خدا بر کوه سینا بود (۲۴:۱۸)، جایی که او دستورالعمل‌های دقیقی را برای قوم مایل خدا دریافت کرد تا مکانی برای او آماده کنند (۲۵:۱-۹). با این حال، این پروژه تنها پس از فاجعه گوساله طلایی محقق شد (برای جزئیات بیشتر به خروج ۳۲-۴۰ مراجعه کنید).
مواد مورد استفاده برای ساخت خیمه عبادت
شانزده ماده برای ساخت خیمه عبادت لازم بود که توسط قوم خدا به عنوان هدایای داوطلبانه اهدا می‌شد. این لوازم نماد ویژگی‌های خاص مسیح هستند زمانی که «کلام جسم شد» (یوحنا ۱:۱۴)، و آنها ارزش خود را برای همیشه حفظ خواهند کرد. اینها را می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد:
فلزات معنی پیشنهادی
طلا الوهیت جلال یافته در زندگی مسیح بر روی زمین و اکنون در او در آسمان
نقره خدا در رستگاری شناخته شده است؛ پول برای کفاره و بهای رستگاری
برنج حقوق خدا در زندگی و مرگ مسیح و به عنوان داور حفظ شده است
پارچه‌ها و چوب معنی پیشنهادی ۱
آبی شخصیت آسمانی مسیح، مردی از آسمان (یوحنا)
بنفش کرامت سلطنتی و اخلاقی مسیح (لوقا)
قرمز/کرم خواری و جلال مسیح (متی، فیلیپیان ۲:۵-۱۱)
کتان ظریف/بیسوس عدالت کامل مسیح در خدمت به یهودیان و غیریهودیان (مرقس)
موی بز جدایی مقدس به عنوان نبی خدا
پوست قوچ رنگ شده قرمز فداکاری تا مرگ
پوست گورکن محافظت و جدایی
چوب اقاقیا (شیتیم) طبیعت فسادناپذیر
روغن‌ها و ادویه‌ها معنی پیشنهادی
روغن زیتون کاملاً هماهنگ با روح‌القدس
ادویه‌ها برای روغن مسح شاهد عمومی به عنوان پادشاه، نبی و کاهن، برای خشنودی خدا
بخور شیرین مورد پسند خدا؛ بخور فقط برای خدا بود
سنگ‌ها معنی پیشنهادی
اونیکس خدا در مسیح آشکار شد، منعکس شده در ایمانداران
گرانبها ویژگی‌های مسیح در جلال آشکار شده در ایمانداران بر روی زمین
سه فلز – طلا، نقره و برنج – ویژگی‌هایی را نشان می‌دهند که در خدای تثلیثی همانطور که از طریق مسیح در انسانیت آشکار شده است، یافت می‌شوند.
- هفت ماده برای پارچه‌ها کمالات کاملی از خداوند عیسی را در انسانیت او، بر روی زمین و اکنون در آسمان نشان می‌دهند. این منسوجات از آبی، بنفش، قرمز، کتان ظریف تابیده، موی بز، قوچ و پوست گورکنساخته شده بودند. ماده هشتم یک چوب بسیار خاص بود – اقاقیا. فسادناپذیر بودن آن، طبیعت بی‌گناه او را نشان می‌دهد – یکی از نظمی کاملاً جدید: او گناهی نمی‌شناخت، از گناه جدا بود، هرگز گناهی مرتکب نشد و در او گناهی نبود.
- گروه سوم – روغن زیتون برای نور، با ادویه‌ها برای روغن مسح و بخور شیرین – ویژگی‌هایی را در مسیح نشان می‌دهد که مربوط به فعالیت‌های روح‌القدس در او و از طریق او است.
- سنگ‌های اونیکس و سنگ‌های قیمتی زیرا ایفود و سینه بند نشان دهنده آن چیزی است که روح‌القدس از مسیح در زندگی ایمانداران و با حمایت او تولید می‌کند.
- همه این ۱۶ ماده جنبه‌های مختلف زندگی و کار مسیح، از جمله صلیب، و همچنین ویژگی‌های کار کنونی او در ما از طریق روح‌القدس را نشان می‌دهند. نباید فراموش کنیم که این چیزها به موسی در حالی که او با خدا بر کوه بود نشان داده شد (خروج ۲۴:۱۸) - تصویری از خداوند عیسی همانطور که او اکنون است، انسانی در آسمان با خدا.
عدد ۱۶ نشان دهنده نظم جدیدی از چیزها (عدد ۸) در شهادت (عدد ۲) است که در تضاد با چیزهای مرتبط با اولین انسان است. قابل توجه است که ارزش عددی نام «عیسی» ۸۸۸ است - در تمایز آشکار با آنچه انسان نشان می‌دهد، که در روز ششم آفریده شده و نمی‌تواند بالاتر از جلال خود (۶۶۶، ر.ک. مکاشفه ۱۳:۱۸) برسد.
مهم است که درک کنیم که ویژگی‌های مسیح که در جداول ذکر شده‌اند، نه تنها به زندگی کامل او بر روی زمین اشاره دارند، بلکه به آنچه او اکنون به عنوان یک انسان در جلال است نیز اشاره می‌کنند. این ویژگی‌ها باید در ایماندارانی که او را بر روی زمین نمایندگی می‌کنند، منعکس شوند. همچنین، نباید چهار جنبه زندگی او بر روی زمین را به شیوه‌ای بیش از حد سخت‌گیرانه از هم جدا کنیم. بلکه، باید درک کنیم که هر انجیل بر جنبه خاصی از او تأکید می‌کند، بدون اینکه جنبه‌ها یا ویژگی‌های دیگر را کنار بگذارد.
مسکن خدا و جلال او
هنگامی که همه چیز طبق دستورات خدا و تحت رهبری موسی آماده و برپا شد، خداوند آمد تا ساکن شود در میان قوم خود (خروج ۴۰:۳۴). این همچنین جایی بود که خدا با قوم خود ملاقات می‌کرد . این چیزها ما را به یاد مسیح می‌اندازد که در او کمال الوهیت در حالی که او بر روی زمین بود ساکن بود (کولسیان ۱:۱۹). علاوه بر این، از زمان صعود او (یوحنا ۲۰:۱۷)، کمال اکنون و برای همیشه در او ساکن است (کولسیان ۲:۹). مسکن خدا بر روی زمین خیمه یا چادر نامیده می‌شد، و آن پوشیده شده بود و پر شده بود از جلال خداوند (خروج ۴۰:۳۴). فیض خدا در این واقعیت آشکار بود که او مایل بود با قوم نجات یافته خود ساکن شود. آنها در چادرها زندگی می‌کردند، اما در عین حال او نشان داد که تفاوت‌های مهمی بین چادرهای آنها و چادر او وجود دارد - موضوعی برای مطالعه که من به شما واگذار می‌کنم.
ابری که مسکن را پر کرده و آن را پوشانده بود، گاهی اوقات به عنوان شخینا - کلمه‌ای عبری که با کلمه مسکن (میشکان) مرتبط است، اشاره دارد که نشان می‌دهد خدا در آنجا ساکن بود. عهد جدید ثبت می‌کند که «کلام جسم شد و در میان ما ساکن شد» (یوحنا ۱:۱۴). خداوند عیسی خدای مبارک بر همه است (رومیان ۹:۵) و او خالق است (کولسیان ۱:۱۵-۱۷). او در کمال زمان به این زمین آمد (غلاطیان ۴:۴)، توسط خدا فرستاده شد، توسط روح‌القدس حامله شد و از مریم باکره متولد شد (لوقا ۱-۲) - یک راز غیرقابل درک (اول تیموتائوس ۳:۱۶) - تا کار رستگاری را به انجام رساند (عبرانیان ۱:۳). مسیح اکنون در دست راست خدا نشسته است، از آنجا روح‌القدس فرستاده شد تا در هر ایماندار واقعی (اعمال ۲:۲-۴؛ ۱۱:۱۵) و همچنین در خانه خدا، که توسط همه ایمانداران واقعی تشکیل شده است (افسسیان ۲:۲۱-۲۲) که سنگ‌های زنده مرتبط با مسیح هستند (اول پطرس ۲:۴-۵) ساکن شود.
در مقابل مسکن در زمان موسی، سکونت کنونی خدا در میان قومش به این معنی است که او (از طریق روح‌القدس) آمده است تا نه تنها در میان، بلکه در ایمانداران بر روی زمین نیز زندگی کند. اعمال رسولان ۲ تولد این راز بزرگ دیگر را توصیف می‌کند و تا زمان ربوده شدن (اول تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷) ادامه می‌یابد، پس از آن او برای همیشه در ما ساکن خواهد شد (یوحنا ۱۴:۱۶).
خانه کنونی خدا بسیار متفاوت از خانه‌ای است که موسی آماده کرد، اما در هر دو مورد جلال خدا با سکونت او مرتبط است. جلال خدا در ارتباط با کلامی که جسم شد (یوحنا ۱:۱۴) ذکر شد - که در آن زمان یک راز بزرگ بود (اول تیموتائوس ۳:۱۶) و برای همیشه خواهد بود. امروز، جلال خدا با مسیح جلال یافته و با کلیسای او (افسسیان ۵:۳۲) مرتبط است - که آن نیز یک راز بزرگ نامیده می‌شود - بر اساس ارزش غیرقابل محاسبه خون ریخته شده او و قربانی یک بار و برای همیشه انجام شده (اعمال ۲۰:۲۸).
خدا بیرون می‌آید - انسان داخل می‌شود
مسکن محل سکونت خدا در میان قوم زمینی او بود، اما همچنین مکانی برای ملاقات بین خدا و اسرائیل بود. در این زمینه ما دو نکته اساسی داریم: خدا برای ملاقات با انسان بیرون می‌آید و - بر اساس قربانی و از طریق خدمت کهانت - انسان می‌تواند به حضور خدا که او ساکن است، وارد شود. در اینجا نیز همه چیز از مسیح سخن می‌گوید.
خداوند با فیض به ملاقات گناهکار می‌آید تا او را نجات دهد و به سوی خود بیاورد - این یک موضوع اصلی در کتاب مقدس است. به طور کلی می‌توان گفت که خداوند به ملاقات انسان در جایی که او هست می‌آید، گم شده در گناه و در اسارت، قادر به آزاد کردن یا تغییر خود نیست، و حتی مایل به انجام این کار هم نیست. وقتی مسیح به جهان آمد، برای نجات گناهکاران بود (اول تیموتائوس ۱:۱۵) و برای آوردن آنها به خدا (اول پطرس ۳:۱۸). بنابراین گناهکار نجات یافته با خدایی که در مسیح آشکار شده است، که کلامی است که جسم شد، ملاقات می‌کند.
زندگی کامل مسیح نشان دهنده نظمی جدید است. زندگی مقدس او به تنهایی ما را بیشتر محکوم می‌کرد زیرا اکنون خدا می‌توانست به انسان‌ها در وضعیت گمراهی‌شان بگوید: «اینگونه باید زندگی می‌کردید.» بر اساس قربانی مسیح، اما خدا می‌تواند ما را به سوی خود بکشاند زیرا او رضایت کامل را در انسانی یافت - از همان نژاد انسانی ما، اما بدون گناه - که او را کاملاً تکریم کرد. سپس او خود را داد، و از طریق این قربانی، که یک بار برای همیشه تقدیم شد - به این معنی که کاملاً کامل و کافی بود - خدا در ادعاهای مقدس و عادلانه خود بر ما کاملاً راضی شد. در واقع، خدا از طریق زندگی کامل و قربانی خداوند عیسی به عنوان یک انسان، بیشتر از آنچه که اولین انسان، آدم، و تمام نژاد بشر از او ربوده بودند، دریافت کرد.
مسیح خدا را به هر طریق و در تمام زمینه‌هایی که انسان او را بی‌احترامی کرده بود، تکریم کرد. بنابراین، خدا آسمان‌ها را گشود تا رضایت خود را در خداوند عیسی به عنوان یک انسان بر روی زمین اعلام کند - در آغاز و نزدیک به پایان خدمت عمومی او، و پس از کار انجام شده عیسی بر روی صلیب (یوحنا ۱۹:۳۰). خدا رضایت خود را با برخیزاندن عیسی از میان مردگان و دادن «نامی بالاتر از هر نام» به او (فیلیپیان ۲:۹، به معنای واقعی کلمه) بیشتر نشان داد، زیرا او جایگاه افتخار را در دست راست خدا به او داد (افسسیان ۱:۲۰-۲۳). اینگونه بود که انسان مسیح عیسی وارد شد و بالا رفت (۴:۸-۱۰): او چقدر بزرگ است!
قربانی مسیح
بدون قربانی، دسترسی به خدا وجود ندارد، چه در نظم قدیم و چه در نظم جدید. قربانی‌های زیادی طبق دستورات خدا تقدیم می‌شدند، اما نیاز به تکرار داشتند زیرا نمی‌توانستند رضایت پایدار را برای خدا به ارمغان بیاورند. در نهایت، تنها قربانی کافی معرفی شد: «... چقدر بیشتر خون مسیح، که از طریق روح ابدی خود را بدون عیب به خدا تقدیم کرد، وجدان شما را از اعمال مرده پاک خواهد کرد تا خدای زنده را خدمت کنید؟» (عبرانیان ۹:۱۴ NASB).
با مقایسه نمونه‌های عهد عتیق با تحقق آنها در عهد جدید، هم شباهت‌های قابل توجه و هم تضادهای عظیمی را مشاهده می‌کنیم. یکی از شباهت‌ها این است که قربانی قابل قبول برای خدا لازم است، تا مشکل گناهان حل شود و الزامات مقدس و عادلانه خدا برآورده شود. خون قربانی‌های عهد عتیق آنها را برای لحظه‌ای پوشاند: حتی اگر قربانی‌کننده طبق دستور خدا قربانی برای گناه خود می‌آورد و در یک روز مورد قبول او قرار می‌گرفت (ر.ک. لاویان ۴)، ممکن بود مجبور شود روز بعد برگردد و آن را تکرار کند. با این حال، قربانی مسیح مسئله گناه را حل کرد.
علاوه بر این، همه قربانی‌ها نمی‌توانستند یک فرد توبه کننده را به حضور مستقیم خدا بیاورند زیرا ورودی بسته بود. اما از طریق قربانی یک بار برای همیشه مسیح، ایمانداران قبلاً به خدا آورده شده‌اند. اگرچه ما هنوز بر روی زمین هستیم، دسترسی آزاد به حضور او برای خدمت و پرستش او داریم (عبرانیان ۹:۱۴، ۱۰:۱۹-۲۲، ۱۳:۱۵).
تضادها بین کهانت لاوی و کهانت جدیدی که ما به آن تعلق داریم، بسیار زیاد است. کتاب عبرانیان توضیح می‌دهد که چگونه مسیح در جزئیات مسکن و خدمت آن دیده می‌شود، در حالی که در عین حال تفاوت‌های عظیم دو کهانت را شرح می‌دهد. به طور خلاصه، از طریق آن نامه می‌فهمیم که مسیح در آسمان کاهن اعظم است، بزرگتر از هارون، اما بر روی زمین او فقط یک بار اینگونه عمل کرد: بر روی صلیب. او که از قبیله یهودا بود (۷:۱۴)، نمی‌توانست بر روی زمین به عنوان کاهن عمل کند زیرا آن خط از اسرائیل از طریق لاوی بود. بر روی صلیب او این کار را کرد (۲:۱۷-۱۸) و قربانی بود - قربانی گناه، قربانی سوختنی و قربانی صلح (۹:۱۴،۲۸، ۱۰:۱۰،۱۲، ۱۴، ۱۳:۱۰،۱۲،۲۰). بنابراین، او رهبر نجات است که بسیاری از پسران را به جلال می‌رساند (۲:۱۰)، و او رسیدن ایمن آنها را تضمین می‌کند زیرا او شبان بزرگ گوسفندان است (۱۳:۲۰-۲۱). از طریق اوست که ما می‌توانیم قربانی مداوم ستایش را تقدیم کنیم، و او کسی است که ما او را در پرستش و ستایش به خدا تقدیم می‌کنیم (آیه ۱۵)، اکنون و برای همیشه.
انسان داخل می‌شود
این نکته آخر به مسیح مربوط می‌شود که همانطور که دیدیم وارد آسمان شد. «انسان داخل می‌شود» همچنین به این واقعیت اشاره دارد که خداوند عیسی بسیاری از پسران را به جلال می‌آورد (۲:۱۰، ۱۲:۲). هدف ابدی خدا این بود که انسان‌های نجات یافته به عنوان پسران برای خودش پذیرفته شوند و برای همیشه با او باشند (افسسیان ۱:۴؛ مقایسه با عبرانیان ۲:۱۰). در این میان، خدا دسترسی آزاد را برای آنها فراهم می‌کند (افسسیان ۳:۱۲-۲۱) تا نجات یافتگان او اکنون از مشارکت با او لذت ببرند. این لذت پس از ربوده شدن کامل خواهد شد، زمانی که ما با مسیح و مانند او خواهیم بود (اول یوحنا ۳:۱-۳).
بدین ترتیب خدا ما را از طریق پسرش و خداوند ما عیسی، رهبر بزرگی که ما را به خدا می‌آورد و آورده است، به سوی خود آورده است (عبرانیان ۱۲:۱-۲). امتیاز ما این است که ما دسترسی آزاد (رومیان ۵:۲؛ افسسیان ۲:۱۸) برای ورود به حضور خدا به عنوان پرستش‌کنندگان داریم (عبرانیان ۱۰:۱۹؛ ۱۳:۱۵). قبل از اینکه به پایان برسانیم، یک بار دیگر توجه کنیم که مسیح کسی است که از طریق او و با او ما به حضور خدا به عنوان پرستش‌کنندگان وارد می‌شویم. او همان کسی است که ما به خدا تقدیم می‌کنیم به عنوان قربانی ستایش.
«مسیح در خیمه» – عنوان این بررسی اجمالی – یک واقعیت مبارک است زیرا بسیاری از جزئیات خیمه که خدا در عهد عتیق داده است، از عیسی مسیح، خداوند ما عیسی مسیح، چه به صورت موازی و چه در تضاد، سخن می‌گوید. خدا را شکر!
پاورقی‌ها
- ممکن است دیدگاه‌های دیگری در مورد برخی از این نمایش‌ها، بر اساس تمرکز فرد، وجود داشته باشد.
- فعل یونانی یک ترجمه از فعل عبری «ساکن شدن» است، که نشان می‌دهد کلمه جسم شد تا در میان قوم خود ساکن شود – «خیمه بزند». شکینا ابر جلال بر خیمه قرار گرفت و آن را پر کرد، همانطور که خدا در آن زمان در میان قوم زمینی خود ساکن بود. به همین ترتیب، جلال خدا با خداوند عیسی بر روی زمین، با او در آسمان و اکنون نیز با ما شناخته شد.
- رهبر (کاپیتان، نویسنده، رئیس) نجات آنها کسی است که شروع و پایان می‌دهد، در تضاد با کهانت لاوی.
توسط آلفرد بوتر″ }
