کشف کنید که عدالت به چه معناست: خداوند ایمانداران را از طریق ایمان به عیسی مسیح عادل میشمارد. این صلح با خدا را به ارمغان میآورد و به اعمال نیکو منجر میشود.
نام یعقوب، از عبری یعقوب (Ya’aqov)، از ریشه کلمه «دنبال کردن، پشت سر بودن» میآید. همچنین به معنای «جایگزین کردن، دور زدن، فریب دادن، از حد خود تجاوز کردن» یا «پاشنه» است.
در سال ۱۸۰۷، پادشاه جورج سوم به قانونی که تجارت برده را لغو میکرد، تأیید سلطنتی خود را داد. خود بردگی تا سال ۱۸۳۳ در سراسر امپراتوری لغو نشد. در سال ۱۷۹۳، در کانادای علیا، ستوان ژنرال سیمکو قانون لغو را تصویب کرد و بدین ترتیب این مستعمره اولین مستعمرهای شد که به بردگان خود آزادی داد.
داستان «واقعی» کریسمس درباره زنجیرهای از وقایع در کتاب مقدس است که آنچه مردم درباره لقاح، تولد و کودکی عیسی مسیح ناصری به یاد داشتند را ثبت میکند. این داستان تخیلی نیست. این بزرگترین داستان واقعی تمام دوران است. کلمه جسم شد و در میان ما ساکن شد... یگانه
یک معلم شریعت عیسی را دید که چالشی را از سوی برخی صدوقیان بدبین شکست داد. امیدواریم انگیزه او شریفتر از صدوقیانی بوده باشد که فقط میخواستند عیسی را به دام بیندازند یا شرمنده کنند. معلم شریعت پرسید: «از میان تمام فرمانها (در آن زمان صدها فرمان در کتب ربانی وجود داشت
کلمات این سرود ستایش حقیقت اساسی اینکه چرا بهشت مکانی شگفتانگیز است را به تصویر میکشند – زیرا ما نجاتدهنده خود را رو در رو خواهیم دید و برای همیشه با او خواهیم بود! این امید مطمئن هر ایماندار است. بهشت مکانی عالی است، پر از جلال و فیض. من میخواهم نجاتدهندهام را ببینم.
او که از آرتروز شدید رنج میبرد، روز به روز در کنار پنجره جلویی خانهاش روی یک چوکی مینشست. او خیاطی میکرد، قلاببافی میکرد، میبافت و قالیهای بافتهشده میساخت تا بفروشد و پول آن را به مأموریتهای مختلف بدهد. او آرزو داشت که مبلغان به سرزمینهای خارجی بروند و جانها را برای مسیح به دست آورند.
کولسیان 2:4 NIV: «مواظب باشید که کسی شما را با فلسفههای پوچ و فریبنده اسیر نکند» «نگذارید کسی شما را در مورد خوردن یا نوشیدن، یا در مورد جشن مذهبی، جشن ماه نو یا روز سبت داوری کند»
مغز ما تجربیات ما را با آنچه میبینیم، میشنویم، بو میکنیم، میچشیم و احساس میکنیم، به افکار تبدیل میکند. این طبیعت ماست که تعیین میکند چگونه به افکار و تحریکات عاطفی بدنمان واکنش نشان دهیم. کتاب مقدس به ما میآموزد که طبیعت جسمانی آدم هنگامی که گناه کرد، فاسد شد.
دو واقعه خاص در عهد عتیق وجود دارد که هر بار که آنها را میخوانم، اشک از چشمانم سرازیر میشود. گمان میکنم این به این دلیل است که من موسی را، کسی که موضوع آیات ثبت شده است، دوست داشتهام. اولین دلیل این اشکها هنگام خواندن تثنیه ۳:۲۳-۲۶ رخ میدهد.
رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار میبرد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشدهاند، اما مقدر شدهاند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
در بخش ۲ این سلسله، ما افسسیان را بررسی میکنیم که حاوی برخی از عالیترین حقایق در مورد مسیحیان است. در آن مییابیم که باید «در محبت... همچون فرزندان نور... با دقت» گام برداریم (افسسیان ۵:۲،۸،۱۵ NKJV)
نویسنده، لکومته دو نوی، با تمثیل پیشنهاد میکند که عیسی یک جهش روحانی است که از طریق نوعی انتخاب طبیعی روحانی، در نهایت انسانهای برتر روحانی تولید خواهد کرد. این ممکن است یک سناریوی جذاب باشد، اما کاملاً غیرکتابمقدسی و نادرست است! در ابتدا انسان، که به صورت خدا آفریده شده بود،
هر ایماندار حقیقی به خداوند عیسی مسیح شریک دعوت آسمانی است. این جوهر مسیحیت و چیزی است که او را به عنوان یک مسیحی متمایز میکند. این را نمیتوان در مورد هیچ ایماندار عهد عتیق، صرف نظر از اینکه چقدر فداکار یا وفادار بوده باشد، گفت. این زمانی است که هنوز در آینده است و جهان