ثروتهای فیض
پولس در رساله خود به افسسیان، «ثروتهای بیکران مسیح» (افسسیان ۳:۸) را ذکر کرد و اظهار داشت که او توسط خدا منصوب شده است تا این حقیقت عمیق را در میان امتها اعلام کند. خدا با نشان دادن لطفی به ما که هرگز شایسته آن نبودیم، پسر عزیز خود را به عنوان جایگزینی فراهم کرد که به جای ما بمیرد. از طریق ریختن خون گرانبهای او، رستگاری در دسترس است و آمرزش گناهان ممکن است. به ما گفته شده است که همه اینها «بر اساس ثروتهای فیض او» (افسسیان ۱:۷) است. این یک موضوع بزرگ ستایش است – موضوعی که مقدسین را در سراسر ابدیت مشغول خواهد کرد. در واقع، در اعصار آینده خدا «ثروتهای بیحد و حصر فیض خود را در مهربانی خود نسبت به ما از طریق مسیح عیسی» (افسسیان ۲:۷) نشان خواهد داد. زمانی ما در گناهان خود مرده بودیم، دور از خدا و بدون امید، اما با مداخله فیضآمیز او، ما را در وضعیت گمشدهمان یافته و به مکانهای آسمانی بالا برده است، جایی که اکنون با مسیح نشستهایم. این ثروتهای بیحد و حصر فیض اوست که گناهکار آمرزیده شده را به جلال میرساند!
ثروتهای جلال
در همان رساله و رسالههای دیگر، پولس درباره ثروتهای جلال خدا نوشت. این کار بزرگ نجات در «ظروف رحمت» که برای جلال آماده شدهاند، «ثروتهای جلال او» (رومیان ۹:۲۳) را نشان میدهد. ما باید این را به وضوح ببینیم، و پولس در دعا به خدا روی آورد تا مقدسین در افسس روشن شوند تا امید دعوت خدا را درک کنند و «ثروتهای جلال میراث او در مقدسین» (افسسیان ۱:۱۸) را قدر بدانند. توجه کنید که پولس به میراث ایماندار فکر نمیکرد، بلکه به میراث خود خدا در قوم نجاتیافتهاش فکر میکرد. خدا به طور ابدی با صلیب غنی شده است. فیض او به جلال تبدیل شده است.
ما نباید فکر کنیم که آن «ثروتهای جلال» فقط اهمیت آینده دارند. در دعای دوم خود در افسسیان، پولس از خدا التماس کرد که توسط روح خود، قوم خود را با قدرت «بر اساس ثروتهای جلال او» (افسسیان ۳:۱۶) تقویت کند. بنابراین، یک منبع فراوان در دسترس است، زیرا «بر اساس» آن ثروتها خدا به قوم خود قدرتی را میدهد که برای دریافت حقیقت او و زندگی برای او نیاز دارند. بخشش او «بر اساس نیازهای ما» نیست، بلکه «بر اساس ثروتهای جلال او» است. چقدر شگفتانگیز! بر اساس همان «ثروتهای در جلال» که در اختیار اوست، خدا قادر است تمام نیازهای قوم خود را اکنون برآورده کند (فیلیپیان ۴:۱۹). چقدر آن نیازها متفاوت هستند – اما تمام منابع برای تمام قوم او در دسترس هستند. او «از» آن ثروتها نمیدهد – زیرا اگر چنین میکرد، ممکن بود فکر کنیم که منبع میتواند کاهش یابد. بلکه، «بر اساس» آن ثروتهاست که او از طریق مسیح، تنها واسطه، میبخشد.
ثروتهای نیکویی
پولس در رساله خود به رومیان درباره «نیکویی و بردباری و صبر» خدا نوشت (رومیان ۲:۴). چنین «نیکویی» باید ما را به توبه سوق دهد، زیرا ما قدر میدانیم که چقدر در برابر او گناهکاریم و چقدر شایسته داوری عادلانه او به خاطر گناهانمان هستیم. «ثروتهای نیکویی او» هرگز نباید توسط گناهکار تحقیر شود. در این رساله، پولس نیکویی قابل توجه خدا را در آوردن امتها به برکات انجیل نشان میدهد. در جای دیگر او اعلام میکند که این یک «راز» بود – چیزی که در زمانهای گذشته آشکار نشده بود. کلیسا بدن مسیح است، و او سر آن است. امتها، و همچنین یهودیان، در آن بدن گنجانده شدهاند، مسیح در قلبهای ما «امید جلال» است. خدا اکنون «ثروتهای جلال این راز» (کولسیان ۱:۲۷) را آشکار کرده است.
همانطور که فیض او ما را به جلال رسانده است، نیکویی او نیز همین کار را کرده است. این نجات برای امتها، پولس نوشت، از طریق «سقوط» اسرائیل اتفاق افتاده است. این «ثروتها» را برای ما به ارمغان آورده است (رومیان ۱۱:۱۲). چنین ثروتهایی از انبار نامحدود خدا به ما رسیده است. به خوبی میتوانیم فریاد بزنیم: «ای عمق ثروتهای حکمت و معرفت خدا! داوریهای او چقدر غیرقابل جستجو هستند، و راههای او غیرقابل کشف!» (رومیان ۱۱:۳۳). نگرانی پولس این بود که ایمانداران بتوانند وارد «ثروتهای اطمینان کامل از درک» این حقایق شگفتانگیز شوند (کولسیان ۲:۲). باشد که ما این را آرزو کنیم، زیرا آنچه خدا برای ما در مسیح انجام داده است را تصدیق میکنیم.
ثروتهای ابدی
دو کتاب مقدس عهد جدید نهایی درباره ثروتها صحبت میکنند. به ما گفته شده است که موسی مرد ایمان بود. ثروت مصر او را جذب نکرد. در عوض او انتخاب کرد که سرنوشت خود را با قوم خدا پیوند دهد و به خاطر مسیح که آمدنش را پیشبینی میکرد، «سرزنش» را تحمل کند. فقط به این فکر کنید! او چیزها را ارزیابی کرد و «سرزنش مسیح را ثروتهای بزرگتر از گنجینههای مصر» (عبرانیان ۱۱:۲۶) دانست. دیدگاه او صحیح بود، زیرا توجه او به چیزهای ابدی معطوف بود. مسیح برای او از هر چیز دیگری مهمتر بود. اگر «سرزنش مسیح» بیشتر از گنجینههای مصر ارزش داشت، چه ارزشی میتوان برای جلالهای مسیح قائل شد؟
مانند موسی ما به یک دیدگاه ابدی نیاز داریم. رنج کشیدن برای او اکنون باید انتظار رود، اما با جلال دنبال خواهد شد. و چه جلالی خواهد بود! با پایان یافتن عهد جدید، ما با یک گروه فرشتهای آشنا میشویم که ستایش خداوند را اعلام میکنند و میگویند: «بره ذبح شده شایسته است که قدرت، و ثروت، و حکمت، و قوت، و عزت، و جلال، و برکت را دریافت کند» (مکاشفه ۵:۱۲). آیا به صفت دوم توجه کردید؟ او شایسته ثروتهای ابدی برای تمام کارهایی است که انجام داده است.
در سرود ۹۴۶ از کتاب سرودهای مقدس و انفرادی ایرا سانکی، هتی ای. بوئل نوشت:
پدر من در خانهها و زمینها ثروتمند است،
او ثروت جهان را در دستان خود دارد!
از یاقوت و الماس، از نقره و طلا،
صندوقهای او پر است – او ثروتهای بیشماری دارد.
من فرزند یک پادشاهم! فرزند یک پادشاهم!
با عیسی نجاتدهندهام، من فرزند یک پادشاهم!
همه چیز در جهان از آن اوست، اما او ثروتهای روحانی شگفتانگیزی دارد که میخواهد با فرزندان خود به اشتراک بگذارد. به عنوان قوم او، بیایید به ثروتهای واقعی اهمیت دهیم.





