قربانی ناخدا
۲۰ اپریل ۲۰۱۰، روزی وحشتناک بود برای ناخدا رابرت رویِر و سه خدمه‌اش در کشتی «نورثرن بل»، یک قایق ماهیگیری در خلیج آلاسکا. طبق گزارش‌های خبری، این کشتی ۷۵ فوتی در آب‌های یخ‌زده و مواج غرق شد.
یک خبرنگار گفت که رویِر به خدمه‌اش دستور داد کشتی را ترک کنند. خدمه با سلامت از کشتی خارج شدند. وقتی متوجه شدند که چراغ اضطراری (EPIRB) کار نمی‌کند، رویِر به کابین فرماندهی کشتی بازگشت و یک تماس اضطراری رادیویی برقرار کرد.
«ما در حال غرق شدن هستیم!» او به گارد ساحلی ایالات متحده گفت: «چهار نفر در کشتی هستیم. ما در حال سوار شدن به قایق نجات هستیم. ما در حال غرق شدن هستیم.»
به گفته رابرت جک، یکی از خدمه، رویِر در حال ترک کشتی بود که افتاد و ضربه‌ای کشنده به سرش وارد شد. گارد ساحلی به سرعت واکنش نشان داد و جک و همکارانش همگی نجات یافتند. رویِر در عملیات نجات پیدا شد، اما مرگ او اعلام شد.
جک گفت که ناخدا «خودش را قربانی کرد» تا یک تماس اضطراری برقرار کند که جان خدمه‌اش را نجات داد. او افزود: «من کاملاً معتقدم که ناخدا جان ما را نجات داد.» ناخدا به خاطر عمل شجاعانه و فداکاری‌اش یک قهرمان نامیده شد.
آنچه ناخدا رویِر انجام داد، واقعاً شرافتمندانه بود و قابل توجه. اما ناخدای دیگری نیز هست که حتی بیشتر از این انجام داده است. نام او عیسی است، و او «ناخدای» نجات ماست. او با چشیدن مرگ برای همه، برای تمام جهان قربانی شد (عبرانیان ۲:۹). کتاب مقدس می‌گوید: «زیرا شایسته بود که او، که همه چیز از او و به وسیله اوست، در آوردن بسیاری از پسران به جلال، ناخدای نجات آنها را از طریق رنج‌ها کامل سازد» (عبرانیان ۲:۱۰ NKJV).
عیسی گفت: «محبت بزرگتر از این کسی ندارد که جان خود را برای دوستان خود فدا کند» (یوحنا ۱۵:۱۳). هنگامی که او این سخن عمیق را با شاگردانش در میان گذاشت، در آستانه نشان دادن بالاترین عمل محبت انسانی بود. اما او همچنین آن را به سطح بعدی می‌برد: زیرا او نه تنها برای دوستانش می‌مرد، بلکه برای دشمنانش نیز می‌مرد. «زیرا هنگامی که ما هنوز بی‌قوت بودیم، در زمان مقرر مسیح برای بی‌دینان مرد... زیرا خدا محبت خود را نسبت به ما ثابت می‌کند، در این که هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد» (رومیان ۵:۶،۸).
چرا این قربانی؟ ناخدا رویِر به خدمه‌اش اهمیت می‌داد. او به کشتی در حال غرق شدن بازگشت زیرا در تجهیزات نقص فنی وجود داشت و او باید مطمئن می‌شد که تماس اضطراری را به افراد مناسب ارسال می‌کند.
به همین ترتیب، عیسی به دنیای گناهکار ما آمد تا بشریت را نجات دهد. به دلیل گناه، مردم رنج می‌بردند و می‌مردند و از خدا جدا می‌شدند (رومیان ۵:۱۲). کشتی زندگی آنها در حال غرق شدن بود! اما عیسی به اندازه کافی اهمیت می‌داد تا آنها را با مردن بر صلیب برای گناهانشان نجات دهد.
اگرچه او کامل بود و بی‌گناه، او گناهان ما را بر دوش گرفت و به جای ما رنج کشید (۲ قرنتیان ۵:۲۱). سه روز بعد، او از مردگان برخاست و این امکان را برای ما فراهم کرد که با خدا به عنوان پدرمان متحد شویم. «خدا در مسیح جهان را با خود آشتی داد، و گناهان آنها را به حسابشان نیاورد» (۲ قرنتیان ۵:۱۹).
مانند ناخدا رویِر که از روی نگرانی برای خدمه عمل کرد، عیسی نیز از روی نگرانی – از روی محبت الهی خود – برای جهان عمل کرد. «زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودانی داشته باشد» (یوحنا ۳:۱۶).
آیا متوجه هستید که عیسی برای شما چه کرده است؟ آیا به او اعتماد خواهید کرد که شما را از گناهانتان نجات دهد؟ آیا برای حیات جاودانی به او ایمان خواهید آورد؟ ما می‌توانیم به شما بگوییم چگونه.
