پیام خدا در زمان ملاکی این بود: «من از شما راضی نیستم» (ملاکی ۱:۱۰ NIV) «خنوخ با خدا راه رفت؛ سپس او دیگر نبود، زیرا خدا او را برد.» این عبارت جایگزین کلمه «زندگی کرد» میشود.
آخرین کتاب عهد عتیق توسط پیامبر مقدس خدا از طریق الهام او نوشته شده است. مشاهدات ثبت شده توسط پیامبر تأیید میکند که خدا همچنان فعالیتهای همه را بر روی زمین مشاهده میکند. این برای ما به عنوان پیامی جدی و مقدس برای آموزه، توبیخ، اصلاح و آموزش در پارسایی سودمند است.
قلب داوود پادشاه برای خدا و میراث ستایش او را از طریق مزامیر کشف کنید. بیاموزید که چگونه مثال او مسیحیان را تشویق میکند تا روزانه خداوند را پرستش کنند.
ایده پشت «نان آسمانی، اکنون و همیشه مرا سیر کن» از کتاب مقدس است. آواز خواندن به آنها روحیه میدهد و این تنها چیزی است که برایشان مهم است. این یک تراژدی است که جهان انگلیسیزبان تا حد زیادی صخرهای را که آن را به وجود آورد، فراموش کرده است (تثنیه ۳۲:۱۸؛ اشعیا.
هر ایماندار حقیقی به خداوند عیسی مسیح شریک دعوت آسمانی است. این جوهر مسیحیت و چیزی است که او را به عنوان یک مسیحی متمایز میکند. این را نمیتوان در مورد هیچ ایماندار عهد عتیق، صرف نظر از اینکه چقدر فداکار یا وفادار بوده باشد، گفت. این زمانی است که هنوز در آینده است و جهان
خدای پدر و خدای پسر، خداوند عیسی مسیح، خدا و اولین انسان، آدم، پدر و ایمانداران امروز، و پدران و پسران و دخترانشان. ما تمایل داریم که پدرمان در آسمان را بر اساس تجربه یا مشاهداتمان از پدران انسانی تصور کنیم. اما مهم نیست که درک ما چیست، واقعیت این است که خدای ما
مسیحی به عنوان یک نگهبان، شب را چه شده است، از اعماق است. چشمانداز – جولای-آگوست ۲۰۲۱ — مجله فیض و حقیقت، نگهبان. مسیحی به عنوان یک نگهبان در اعماق عمیقترین اعماق قلب خود است. او مینویسد: «نزد تو آمرزش هست، تا تو را بترسند»
اگر حتی یک پدر ناکامل روی زمین میداند که چگونه به فرزندانش چیزهای خوب بدهد، آیا پدر آسمانی آنها دقیقاً آنچه را که لازم است نمیدهد؟ ما ممکن بود در نامیدن خدا به عنوان پدرمان تردید داشته باشیم، اگر کتب مقدس چنین نکرده بودند. این یک رابطه محافظتی، پرورشی و صمیمی است، این رابطهای است که همه پسران و
پیامبری که یهوه او را برانگیخت، سفری به درون یک روح. معمولاً اولین اشاره به یک موضوع در کتاب مقدس، سرنخی از معنای آن میدهد، مانند «پیامبر». ابراهیم، اگرچه در انکار شرمآور همسرش گرفتار شد، اما نماینده خدا بود و باقی ماند.
خداوند حق دارد در امور زندگی روزمره ما دخالت کند، زیرا ما به او تعلق داریم. «زندگی روزمره ما» باید چیزی باشد که هر روز انجام دهیم، نه هفتگی، ماهانه یا سالانه. «اولویتبندی» به معنای قرار دادن موارد در یک ترتیب خاص بر اساس اهمیت آنهاست.