این حقیقت دارد! خداوند می‌آید! همانطور که او یک بار با فیض فروتنانه به زمین آمد، دوباره خواهد آمد. برای اسرائیل، آمدن او مانند زیبایی سپیده‌دم پس از قرن‌ها تاریکی غم‌انگیز خواهد بود—تاریکی‌ای که به دلیل رد کردن او که نور جهان بود در زمان اولین آمدنش، ایجاد شد. برای باقیمانده کوچک آن ملت شگفت‌انگیز خواهد بود، زیرا آنگاه یهوه صبایوت این کلمات را می‌گوید: «برای شما که از نام من می‌ترسید، خورشید عدالت با شفا در بال‌هایش طلوع خواهد کرد» (ملاکی ۴:۲)، ایمان را بیدار می‌کند، چشم‌ها را روشن می‌کند، قلب‌ها را احیا می‌کند و دست‌ها را تقویت می‌کند.
علاوه بر آوردن نور و گرمای خورشید دوستانه، او مانند باران‌های تازه و طراوت‌بخش به سرزمینی خواهد آمد که مدت‌ها با خشکسالی خشک شده است. ترکیب گرانبها! او هیچ باران ویرانگر یا گرمای سوزان و بدون تسکین نخواهد آورد. مانند باران‌های ملایم، او زمین تشنه را آبیاری خواهد کرد، و مانند آفتاب همراه، نور و گرمایی خواهد داد که باعث می‌شود میوه‌های گرانبها به بار آیند و زمین را پر کنند.
اما قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، کلیسا به هوا برده خواهد شد تا با خداوند خود ملاقات کند، زیرا او برای او به عنوان «ستاره درخشان صبح» (مکاشفه ۲۲:۱۶) قبل از طلوع خورشید خواهد آمد، تا او را در شادی وصف‌ناپذیر حضور خود برکت دهد. این برکتی بسیار بزرگتر از آن چیزی خواهد بود که اسرائیل از آن لذت می‌برد، با این حال ما از مشاهده عظمت و پاکی برکتی که بر آن ملت بازیافته می‌بارد، و همچنین دیدن سایر ملت‌ها که در تسلیم به این خداوند جلال‌مند خداوندان و پادشاه پادشاهان برکت می‌یابند، لذت عمیقی خواهیم برد. قلب‌های ما به خوبی می‌توانند کلمات این دعای جدی را تکرار کنند: «آمین؛ بیا، خداوند عیسی» (مکاشفه ۲۲:۲۰).
