خشنود کردن خدا هرگز برای شروع راه رفتن با خدا دیر نیست.
پیام خدا در زمان ملاکی این بود: «من از شما خشنود نیستم» (ملاکی ۱:۱۰ NIV). چه اتهامی به مردمی که ادعا می‌کردند از خدا پیروی می‌کنند! رفتار آنها غیرقابل قبول بود؛ خدا را بی‌احترام می‌کرد. پس، چگونه می‌توانیم امروز خدا را خشنود کنیم؟
خنوخ خدا را خشنود کرد
«هنگامی که خنوخ ۶۵ سال داشت، پدر متوشالح شد. و پس از آنکه پدر متوشالح شد، خنوخ ۳۰۰ سال با خدا راه رفت... در مجموع، خنوخ ۳۶۵ سال زندگی کرد. خنوخ با خدا راه رفت؛ سپس او دیگر نبود، زیرا خدا او را برد» (پیدایش ۵:۲۱-۲۴).
دو بار ذکر شده است که «خنوخ با خدا راه رفت.» این عبارت جایگزین کلمه «زندگی کرد» در آیات دیگر می‌شود و به ما یادآوری می‌کند که بین راه رفتن با خدا و صرفاً زندگی کردن تفاوت وجود دارد. این به صورت مجازی به معنای رفتن در مسیری است که خدا می‌رفت. آنها یک رابطه مداوم داشتند. این به معنای اجازه ندادن به گناه برای حکومت در زندگی ما، حرکت با سرعت خدا و دیدن چیزها همانطور که خدا آنها را می‌بیند است. به نظر می‌رسد خنوخ پس از تولد یک نوزاد شروع به راه رفتن با خدا کرد؛ یک زندگی جدید باعث شد او خالق زندگی را به یاد آورد (پیدایش ۵:۲۲، اعمال ۳:۱۵).
ما در عبرانیان درباره خنوخ بیشتر می‌آموزیم:
به ایمان خنوخ از این زندگی برده شد، به طوری که مرگ را تجربه نکرد؛ او یافت نشد، زیرا خدا او را برده بود... او به عنوان کسی که خدا را خشنود کرد، ستایش شد (عبرانیان ۱۱:۵). مانند ایلیا، او مرگ را تجربه نکرد؛ او به آسمان منتقل شد. دو دلیل ذکر شده است: او وفادار بود، و خدا را خشنود کرد. خنوخ خدا را با ایمان خود که با راه رفتن او با خدا نشان داده شد، خشنود کرد. چه مثالی برای ما!
عیسی خدا را خشنود کرد
به محض اینکه عیسی تعمید یافت... آسمان گشوده شد، و او روح خدا را دید که مانند کبوتری فرود آمد و بر او قرار گرفت. و صدایی از آسمان گفت: «این پسر محبوب من است که از او بسیار خشنودم» (متی ۳:۱۶-۱۷). خدا اعلام کرد که از عیسی بسیار خشنود است. یکی از دلایل این بود که عیسی انتخاب کرد که اراده پدر را انجام دهد و نه اراده خود را (متی ۲۶:۳۹،۴۲؛ یوحنا ۶:۳۸). او خودخواه نبود؛ او از خدا اطاعت کرد به جای اینکه خود را خشنود کند (یوحنا ۵:۳۰). او یک آرزوی مادام‌العمر برای اتمام مأموریت خود داشت و گفت: «من تو را بر روی زمین جلال دادم با به پایان رساندن کاری که به من دادی تا انجام دهم» (یوحنا ۱۷:۴).
این پیام در تجلی تکرار شد، هنگامی که پطرس، یعقوب و یوحنا ظاهر عیسی را دیدند که تغییر کرد به طوری که چهره‌اش مانند خورشید می‌درخشید و لباسش سفید خیره‌کننده شد.
در حالی که او هنوز سخن می‌گفت، ابری درخشان آنها را فرا گرفت، و صدایی از ابر گفت: «این پسر محبوب من است که از او بسیار خشنودم. به او گوش دهید!» (متی ۱۷:۵).
پیام خدا به شاگردان این بود که به عیسی گوش دهند. در یک موقعیت او به آنها گفت که کار خدا را در حالی که فرصت هست انجام دهند (یوحنا ۹:۴). در موقعیت دیگر او بر اطاعت از خود تأکید کرد (یوحنا ۱۴:۱۵،۲۱،۲۳؛ ۱۵:۱۰). او بهترین مثال ماست زیرا او دستورات پدرش را «دقیقاً» دنبال کرد (یوحنا ۱۴:۳۱).
ما می‌توانیم خدا را خشنود کنیم
پس چگونه می‌توانیم خدا را خشنود کنیم؟ اول، می‌توانیم مانند پطرس، یعقوب و یوحنا شاگرد شویم و از دستورالعمل‌های او در عهد جدید پیروی کنیم. کتاب مقدس می‌گوید
بدون ایمان خشنود کردن خدا غیرممکن است و کسانی که تحت کنترل طبیعت گناهکار هستند نمی‌توانند خدا را خشنود کنند (عبرانیان ۱۱:۶؛ رومیان ۸:۸). دوم، می‌توانیم بدن‌های خود را به خدا تقدیم کنیم. من از شما می‌خواهم... بدن‌های خود را به عنوان قربانی‌های زنده، مقدس و خشنودکننده به خدا تقدیم کنید (رومیان ۱۲:۱). قربانی یک پیشکش به خداست. بزرگترین مثال، تقدیم زندگی مسیح بر روی صلیب است. سوم، می‌توانیم خدا را ستایش کنیم. از طریق عیسی... بیایید پیوسته به خدا قربانی ستایش تقدیم کنیم – ثمره لب‌هایی که نام او را اعتراف می‌کنند. و انجام کارهای نیک و سهیم شدن با دیگران را فراموش نکنید، زیرا با چنین قربانی‌هایی خدا خشنود می‌شود (عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶). خدا پرستش را از کسانی که «نام او را اعتراف می‌کنند» دوست دارد. چهارم، می‌توانیم دارایی‌های خود را به خدا تقدیم کنیم (عبرانیان ۱۳:۱۶) با سهیم شدن منابع خود با نیازمندان – برعکس انباشت چیزها برای خودمان.
بیایید مانند خنوخ با خدا راه برویم، مانند عیسی اراده خدا را انجام دهیم، و بدن‌ها، ستایش و دارایی‌های خود را به خدا تقدیم کنیم.
