شایسته خداوند راه رفتن یک هدف فوق‌العاده برای زندگی مسیحی است. در سایر قسمت‌های عهد جدید، راه رفتن ما «شایسته مقدسین» بودن را می‌طلبد. آیا ما در کلیساهای محلی خود، سایر ایمانداران را برای مشارکت عملی مسیحی به شیوه‌ای شایسته «مقدسین» می‌پذیریم؟
آخرین کلمات بسیاری در کلام خدا ثبت شده‌اند و بسیار مهم هستند. این مثال‌ها را در نظر بگیرید: برکت یعقوب بر پسرانش در پیدایش ۴۹ (به برکت گسترده‌ای که در آیه ۱۰ به مسیح اشاره داشت توجه کنید) درک زمینه یا بافت نویسندگان (یا کتاب‌های) کلام خدا مهم است
پولس رسول به عنوان یک اصل بیان می‌کند: «بله، و همه کسانی که در مسیح عیسی با تقوا زندگی کنند، آزار خواهند دید» (2 تیموتائوس 3:12 KJV). آزار و اذیت عموماً به صورت عمومی انجام می‌شود تا همه از پیروی خداوند بترسند. اما جایی که ایمان مقدسین غالب است، این ممکن است باعث شود
خنوخ صد و شصت و دو سال زندگی کرد و متوشالح را به دنیا آورد. او می‌گوید روزهای خنوخ سیصد و شصت و پنج سال بود. خنوخ با خدا راه رفت؛ و او نبود، زیرا خدا او را برگرفت. او می‌گوید خنوخ از شرارت‌های خاصی دوری کرد، اما در میان
برخی از محققان صدها نبوت خاص در مورد مسیح را در کتاب مقدس فهرست کرده‌اند که بسیاری از آنها تحقق یافته‌اند. هیچ اشتباهی در این نبوت‌ها وجود ندارد، حتی اگر ما همیشه نتوانیم تمام جنبه‌های آنها را درک و توضیح دهیم. هر کسی می‌تواند پیش‌بینی کند، که انجام آن بسیار ساده است، اما نوشتن جزئیات بسیار دشوار است.
ترسی، یا بهتر بگوییم وحشتی وجود دارد که باعث می‌شود شخص بخواهد از خدا پنهان شود، به این امید که خدا او را نبیند. این ترس در روزی که می‌آید، مردم را وادار می‌کند که به کوه‌ها بگویند: «بر ما بیفتید و ما را از روی او که بر تخت نشسته است و از خشم ح. ح. پنهان کنید.»
نام دبوره اغلب «زنبور عسل» ترجمه می‌شود – کلمه‌ای که ارتباط نزدیکی با فعل عبری «سخن گفتن» دارد. او به نام خود احترام گذاشت، زیرا او یک نبیه شد، به نمایندگی از خدا سخن می‌گفت و افکار او را به قومش ارائه می‌داد.
خبر خوب این است که در عیسی مسیح برای هر قلب دردمندی امید و کمک وجود دارد. غم را می‌توان به عنوان اندوه شدید، پریشانی روحی و درد تعریف کرد. برخی از دلایل غم شامل جراحت، از دست دادن، ناامیدی و پریشانی است. منابع دیگر عبارتند از اعتیاد، سقط جنین، تفرقه، طلاق، گناهان پنهان.
پیام خدا در زمان ملاکی این بود: «من از شما راضی نیستم» (ملاکی ۱:۱۰ NIV) «خنوخ با خدا راه رفت؛ سپس او دیگر نبود، زیرا خدا او را برد.» این عبارت جایگزین کلمه «زندگی کرد» می‌شود.
ج. ن. داربی عهد عتیق به ما می‌گوید که در همان ابتدا خدا گفت: «انسان را به صورت خود، شبیه خود بسازیم» (پیدایش ۱:۲۶) حتی پس از سقوط، خدا به بیان این واقعیت ادامه داد (پیدایش ۹:۶)
در عهد جدید، می‌بینیم که در حالی که شهر اغلب به عنوان مکانی برای گناه شناخته می‌شود، همچنین به عنوان مکانی برای گسترش انجیل نیز شناخته می‌شود. خدا آنقدر شهر را دوست داشت که نُه رساله از رساله‌های عهد جدید را به مسیحیان ساکن در هفت شهر بزرگ خطاب کرد.
