هفت جنبه انجیل فیض
زیرا خدا جهان را اینقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودانی داشته باشد. —یوحنا 3:16 NKJV
این آیه معروف کتاب مقدس در واقع خلاصهای مختصر از حقیقت انجیل است. ما در اینجا حداقل هفت جنبه از خبر خوش را مییابیم.
1. خود خدا
ابتدا حقیقت مهمی درباره خود خدا میبینیم: او بزرگترین شخص در آسمان و زمین است. خدا در اینجا به عنوان کسی که عمل میکند، میدهد و دوست دارد، معرفی شده است. او در آغاز همه چیز، آغاز خلقت، آغاز جهان انسان قرار دارد. بالاخره، انسان به صورت و شباهت او آفریده شده است (پیدایش 1:26). اما خدا همچنین منشأ نجات ما، رستگاری و خلقت جدید است (افسسیان 2:8-9، 1:7؛ 2 قرنتیان 5:17). او اول و آخر، خدای ابدی جهان، الفا و امگا است (مکاشفه 22:13).
2. محبت خدا
محبت خدا بزرگ و بینظیر است. این بزرگترین فداکاری و از خودگذشتگی قابل تصور در جهان است. محبت خدا را نمیتوان با هیچ چیز مقایسه کرد. این یک محبت و تسلیم کاملاً بیچشمداشت است که در مسیح بر ما آشکار شده است. در او میبینیم که خدا نور است و او محبت است. این همچنین موضوع یوحنا در نامه اول خود است (1 یوحنا 1:5، 4:8،16). نور و محبت همیشه در تعادل با خدا هستند. قدوسیت و عدالت او با محبت، فیض، رحمت و شفقت او در تضاد نیست.
3. هدف محبت
هدف محبت الهی «جهان» است (یوحنا 3:16). یعنی، تمام جهان انسانی برای همیشه – بزرگترین تعداد قابل تصور! محبت خدا شامل همه مردم – تمام بشریت – میشود، اما نه شامل سیستم شیطانی و خصمانه جهان که توسط شیطان کنترل میشود، که «حاکم این جهان» است (یوحنا 12:31، 14:30، 16:11؛ به افسسیان 6:12 مراجعه کنید). این سیستم پس از سیل در زمان نوح و معرفی بتپرستی در ساخت برج بابل به وجود آمد (پیدایش 6-9، 11). از آن زمان تاکنون با خدای واحد واقعی مخالف بوده است.
پیام و خدمت آشتی همیشه شامل افراد انسانی میشود، اگرچه اسرائیل به عنوان قوم خدا جایگاه ویژهای در پیشنهاد فیض خدا دارد. اعلام انجیل ابتدا به یهودی و سپس به یونانی (رومیان 1:16) اعمال میشود. خدا در مسیح به مردم جهان دست یافت – و هنوز هم این کار را میکند. اما او هرگز به جهان به عنوان سیستم شیطان دست نیافت و نخواهد یافت. بنابراین، در این زمینه فرمان «جهان یا چیزهای موجود در جهان را دوست نداشته باشید» برای ما مسیحیان اعمال میشود (1 یوحنا 2:15). خدمت آشتی شامل خدمت رسولان (2 قرنتیان 5) و قرنهای زیادی است که خبر خوش در این جهان طنینانداز شده است.
4. بخشنده الهی
سپس میبینیم که خدا یک بخشنده خداست. او بخشید، و محبت بزرگ خود را در بینظیرترین عمل بیان کرد. هدیه خدا یک عمل محبتآمیز با پیامدهای عظیم برای ما و برای تمام خلقت بود، و این تا آینده دور. خدا بخشنده بزرگ است. «خدا را شکر برای هدیه وصفناپذیر او» (2 قرنتیان 9:15). این اکنون معیار زندگی ما به عنوان مسیحیان است: این درباره بخشش و خدمت محبت است؛ صلیب نهاییترین اثبات آن است.
5. هدیه خدا
خدا به ما چه داده است؟ این بزرگترین هدیه، گرانبهاترین چیزی است که خدا داشت: پسر یگانه او. کلمه «یگانه» به معنای «منحصر به فرد» است (پیدایش 22:2 را در نظر بگیرید). او پسر خودش است، پسر محبت پدر (رومیان 8:3؛ کولسیان 1:13). خدا حتی پسر خود را دریغ نکرد، بلکه او را برای همه ما تسلیم کرد (رومیان 8:32).
6. گیرندگان مورد نظر
برخی ممکن است بپرسند این هدیه محبت برای چه کسی در نظر گرفته شده است و تحت چه شرایطی میتوانیم در آن شریک شویم. این جذابترین شرط است، یعنی ایمانی صادقانه به کار بزرگ نجات خدا. اعمال نیک ما نمیتوانند ما را نجات دهند، اما با نگاه کردن به صلیب مسیح، حیات و نجات وجود دارد. نجات به واسطه ایمان به مصلوب شده، به کار تمام شده او و رستاخیز او از مردگان است.
7. نتیجه باشکوه
نتیجه اعتماد و ایمان ما به نجاتدهنده جهان باشکوه است! این بزرگترین لطف قابل تصور از جانب خدا نسبت به انسان گمشده و گناهکار است: این است که ما هلاک نشویم بلکه حیات جاودانی داشته باشیم! از یک سو، این به معنای نجات یافتن از دریاچه آتش و نابودی بیپایان در تاریکی بیرونی است. از سوی دیگر، این به معنای آیندهای شگفتانگیز و شاد برای همه کسانی است که ایمان دارند.
داشتن حیات جاودانی باشکوهترین نتیجه نجاتی است که میتوانیم به آن فکر کنیم. زیرا این حیات جاودانی است که پدر و پسر را بشناسیم، در حضور خدا باشیم و او را پرستش کنیم (یوحنا 17:3 را در نظر بگیرید). این زندگی در فضای جلال ابدی خداست. حیات ابدی اکنون نیز سهم مؤمن است، که روحالقدس در او ساکن است (1 یوحنا 5:13؛ 1 قرنتیان 6:19). چنین شخصی «از مرگ به زندگی گذشته است» (یوحنا 5:24)!
بزرگترین هدیه محبتآمیز که تا به حال داده شده است، زمانی بود که خدا پسر خود، خداوند عیسی را به جهان فرستاد تا بشریت را که توسط سم گناه گزیده شده بود و از قبل محکوم بود، نجات دهد. او پسر خود را فرستاد تا به جای ما بر روی صلیب «یک بار برای گناهان، عادل برای ناعادل، تا ما را به خدا برساند» (1 پطرس 3:18) رنج ببرد. یوحنا 3 با یادآوری دیگری از هدیه بزرگ خدا به پایان میرسد، که به هر کسی که به پسری که آمده است ایمان آورد، ارائه میشود. در آیه 36 میخوانیم: «هر که به پسر ایمان آورد حیات جاودانی دارد، و هر که به پسر ایمان نیاورد زندگی را نخواهد دید، بلکه خشم خدا بر او باقی میماند.» خدا مقدس است، و او گناه را در جسم محکوم کرد وقتی «پسر خود را به شباهت جسم گناهکار، به خاطر گناه» فرستاد (رومیان 8:3). در همان زمان، او بزرگترین عمل محبت را نشان داد و بزرگترین هدیهای را که هر کسی میتوانست بدهد، داد! آیا هدیه نجات او را دریافت کردهاید؟ —تیموتی پی. هدلی





