باور کنید: خداوند زنده است!
«خداوند زنده است! صخره من مبارک باد! خدای نجات من متعال باد.» — مزمور 18:46 NKJV
خدای داوود پادشاه شخصی، زنده و واقعی بود. او با خداوند سخن می‌گفت و خداوند با او سخن می‌گفت. در زندگی و تصمیماتش، خداوند به اندازه دوستان و خانواده‌اش واقعی بود. او نیازی نداشت که کسی به او ثابت کند که خدا وجود دارد، زیرا او می‌دانست که خدا هست. او باید در حالی که در مزارع گوسفندداری می‌کرد و خلقت اطرافش را مطالعه می‌کرد، به طور کامل از حضور و جلال خداوند آگاه شده باشد. او باور داشت که آسمان‌ها کار دست خدا هستند و جلال او را منعکس می‌کنند (مزمور 19:1). خدا انتزاعی نبود؛ او حضوری واقعی و زنده در زندگی داوود بود.
داوود هرگز خداوند عیسی را ندید، و پشت یهوه را نیز ندید، همانطور که موسی دیده بود (خروج 33:18-23). با این حال، او از حضور خداوند در زندگی خود لذت می‌برد. ما نیز خداوند عیسی را ندیده‌ایم، اما در چهار انجیل تصویری کلامی فوق‌العاده از او داریم. ما نیز می‌توانیم و باید از همان نوع رابطه‌ای با خداوند لذت ببریم که داوود لذت می‌برد. پطرس به ما یادآوری می‌کند: «او را که ندیده‌اید، دوست دارید. اگرچه اکنون او را نمی‌بینید، اما با ایمان آوردن، با شادی وصف‌ناپذیر و پر از جلال شادمان می‌شوید» (اول پطرس 1:8).
چه چیزی مردم را از لذت بردن از این نوع رابطه باز می‌دارد؟ بی‌اعتقادی گناه بزرگ است. عبرانیان 11:6 می‌گوید: «بدون ایمان، خشنود ساختن او غیرممکن است، زیرا هر که به خدا نزدیک می‌شود، باید باور کند که او هست، و پاداش‌دهنده کسانی است که او را با جدیت می‌جویند.» بارها و بارها خدا می‌گوید که «او هست.» او نه تنها هست، بلکه فراهم‌کننده زندگی نیز هست؛ او زندگی است (یوحنا 11:25). چرا مردمی که نفسی به آنها داده شده است، به دهنده آن نفس ایمان نمی‌آورند (پیدایش 2:6-7)؟ با این حال، بسیاری از مردم باور دارند که آنها فقط اتفاق افتاده‌اند، که از هیچ کجا نیامده‌اند و به هیچ کجا نمی‌روند. آنها باور ندارند که خداوند زنده است!
گذراندن زندگی جدا شده از خدایی که ما را آفریده است، مانند تلاش برای شنا کردن خلاف جریان رودخانه است. این کار شدنی است، اما شنا کردن با جریان بسیار آسان‌تر است. دانشمندانی که بر اساس این فرض که خدایی وجود ندارد، که نمی‌توانند آن را ثابت کنند، بنا می‌کنند، بر روی یک پایه شنی بنا می‌کنند (متی 7:24-27). آنها ممکن است چیزهایی درباره خلقت خدا کشف کنند، اما هرگز اسرار آن را به طور کامل درک نخواهند کرد. افرادی که زندگی خود را با انکار وجود خدا می‌گذرانند، اغلب طوری زندگی می‌کنند که گویی مقید به اصول اخلاقی «قدیمی» کتاب مقدس نیستند. با این حال، این اصول اخلاقی اساس نظم در هر جامعه موفقی بوده‌اند، چه به دلیل وجدان اطاعت شده باشند و چه به دلیل اینکه نوشته شده و بخشی از قوانین کشور شده‌اند.
ارزش واقعی زندگی کردن به شیوه داوود این است که به زندگی معنا می‌بخشد و همچنین در زمان مرگ اعتماد واقعی می‌دهد. مردن و فهمیدن اینکه خدا واقعی است و بهشت و جهنم واقعی هستند، شوک بزرگی برای بی‌اعتقاد خواهد بود.
دانستن یوحنا 3:16 در زندگی و باور کردن آن، به ما یک نجات‌دهنده می‌دهد تا اکنون از او لذت ببریم و ما را برای خانه‌ای با او در بهشت برای همیشه آماده می‌کند: «زیرا خدا جهان را اینقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد، هلاک نشود بلکه حیات جاودانی داشته باشد.» دانستن یوحنا 3:16 و رد کردن محبت خدا، همه کسانی را که در آتش جهنم برای ابدیت به سر می‌برند، آزار خواهد داد. کسانی که این کار را می‌کنند، خواهند دانست که می‌توانستند نجات یابند، اما به جای آن، به طور احمقانه دهنده و نگهدارنده زندگی را رد کردند.
من خوشحالم که من، مانند داوود، می‌دانم که خداوند زنده است. در یوحنا 14:19، عیسی به شاگردانش اطمینان می‌دهد که «چون من زنده هستم، شما نیز زنده خواهید بود.» من باور دارم که این وعده برای ما که امروز نجات یافته‌ایم نیز صدق می‌کند. من باور دارم که شامل من می‌شود، و امیدوارم که شامل شما نیز بشود. خدای نجات ما متعال باد!
