کتاب مقدس داستان‌های زیادی دربارهٔ افرادی به ما می‌دهد که درست مثل ما بودند. عُثنیئیل پسرِ قناز بود، که برادر کوچک‌ترِ کالب بود (داوران ۱:۱۳). عُثنیئیل یکی از ۱۲ جاسوسی بود که برای بررسی سرزمین کنعان فرستاده شده بودند.
انجیل پاسخ سؤال «چگونه انسان باید در برابر خدا عادل باشد؟» را ارائه می‌دهد. مفهوم عادل شمردن این است که من گناهکار را از هر اتهامی که خدای قدوس می‌تواند به حق علیه من وارد کند، مبرا می‌سازد. حقیقت عادل شمردن دو جنبه دارد: خدا به حق با هر اتهام معتبری برخورد کرده است.
وسوسه تنها زمانی به گناه تبدیل می‌شود که پذیرفته شود. بیاموزید که چگونه خدا پرهیزگاران را از وسوسه رهایی می‌بخشد و راه فراری برای غلبه بر گناه فراهم می‌کند.
این داستان یک تصویر کوچک از موضوع ما در مورد ملکوت خداست. این موضوعی است که مقدسین عهد عتیق آن را می‌دانستند، و با این حال در عهد جدید مکاشفات عظیمی وجود دارد که هرگز پیش از آن درک نشده بود. به عنوان خوانندگان کتاب مقدس، ما امتیاز قرار دادن را داریم.
رومیان ۸:۱ یک بیان مطلق حقیقت است: «اکنون هیچ محکومیتی برای کسانی که در دست راست مسیح عیسی هستند، وجود ندارد. ایمانداران توسط خدا «در مسیح عیسی، آن انسان جلال‌یافته و سرافراز در دست راست خدا» پذیرفته شده‌اند.
وخامت اوضاع اسرائیل، حتی سال‌ها قبل از تولد حَنّا، در کتاب داوران خلاصه شده است. این کتاب فیض خدا را نشان می‌دهد که به روش‌ها و زمینه‌های مختلف، احیای روحانی و بازسازی می‌بخشد. این موضوع کتاب داوران را برای ما امروز مرتبط و حتی دلگرم‌کننده می‌سازد. پس از کتاب داوران، کتاب‌های اول و دوم سموئیل قرار دارند.
پسر خدا به انسانیت آمده است، اما به عنوان پسر، تولد اصلاً مطرح نیست. مسیح از خدا متولد نشده بود آنگونه که ایمانداران هستند، نویسنده می‌گوید. او در انسانیت واقعاً فرزند مریم بود، زیرا «فرزند» مستلزم تولد است، اما «فرزند» مستلزم تولد است.
