زندگی در ملکوت خدا: اسرار و واقعیت‌ها

زندگی در ملکوت خدا

در شهری نه چندان دور از خانه‌ام، رستوران‌های خوبی برای غذا خوردن وجود دارد و هر از گاهی من و دوستی در یکی از آن مکان‌ها برای ناهار ملاقات می‌کنیم. یک پارک زیبا نیز در نزدیکی آن قرار دارد که می‌توانیم با هم در آن قدم بزنیم. همه اینها با هم باعث می‌شود که بازدید بسیار لذت‌بخش باشد.

یک روز در پارک قدم می‌زدم و متوجه شدم که برخی از رویدادهای تاریخی بسیار مهم دقیقاً در همان مکان اتفاق افتاده است. اگرچه این رویدادها حدود ۲۵۰ سال پیش رخ داده‌اند، اما تأثیر آنها هنوز هم بر ایالت و حتی کل کشوری که در آن زندگی می‌کنم، تأثیر می‌گذارد. ناگهان برای من، آن پارک کوچک معنای بسیار بزرگتری از آنچه قبلاً می‌دانستم، پیدا کرد.

این داستان می‌تواند به عنوان یک تصویر کوچک از موضوع ما در مورد ملکوت خدا باشد. این موضوعی است که قدیسان عهد عتیق از آن آگاه بودند، و با این حال در عهد جدید برخی مکاشفات فوق‌العاده وجود دارد که قبلاً هرگز درک نشده بودند. به عنوان خوانندگان کتاب مقدس، ما این امتیاز را داریم که این جزئیات را کنار هم بگذاریم و از تأثیر عظیم این خط حقیقت شگفت‌زده شویم.

خداوند پادشاهی بزرگ است

در عهد عتیق قبلاً اعلام شده بود که یهوه «پادشاهی بزرگ بر تمام زمین» و «پادشاه بزرگ بر همه خدایان» است (مزامیر ۴۷:۲، ۹۵:۳ NKJV). چه در زمین و چه در آسمان، او حاکم مطلق است: «خداوند تخت خود را در آسمان استوار کرده است و ملکوت او بر همه حکمرانی می‌کند» (۱۰۳:۱۹). مزامیر ۴۵:۶ اعلام می‌کند: «تخت تو، ای خدا، تا ابدالاباد است.» ملکوت خدا همیشه در اقتدار و قدرت خود برتر و مطلق بوده است.

به شکلی خاص، ملت اسرائیل نیز ملکوت خداوند محسوب می‌شد، همانطور که داوود اعلام کرد: «[خداوند] پسر من سلیمان را انتخاب کرده است تا بر تخت ملکوت خداوند بر اسرائیل بنشیند» (اول تواریخ ۲۸:۵). این در آینده به شکلی بسیار زیبا و باشکوه دوباره به نمایش گذاشته خواهد شد. در این جنبه آینده ملکوت، مسیح بر تخت داوود خواهد نشست تا صلح، عدالت و راستی را برقرار کند. اشعیا ۹:۶-۷ یکی از آیاتی است که این را توضیح می‌دهد و می‌گوید: «زیرا برای ما کودکی متولد شده، پسری به ما داده شده است؛ و حکومت بر دوش او خواهد بود. و نام او شگفت‌انگیز، مشاور، خدای توانا، پدر ابدی، شاهزاده صلح نامیده خواهد شد. از افزایش حکومت و صلح او پایانی نخواهد بود، بر تخت داوود و بر ملکوت او، تا آن را با داوری و عدالت از آن زمان به بعد، حتی تا ابد، نظم دهد و برقرار سازد. غیرت یهوه صبایوت این را انجام خواهد داد.» عهد جدید نیز موافق است، همانطور که فرشته جبرئیل به مریم اعلام کرد: «او بزرگ خواهد بود و پسر خدای متعال نامیده خواهد شد؛ و خداوند خدا تخت پدرش داوود را به او خواهد داد» (لوقا ۱:۳۲).

اسرار عهد جدید

با مطالعه بیشتر در عهد جدید می‌شنویم که خداوند عیسی به شاگردان خود می‌گوید: «به شما داده شده است که اسرار ملکوت خدا را بدانید» (۸:۱۰). چگونه ملکوت خدا می‌تواند مرموز باشد اگر از ابتدا شناخته شده باشد؟ پاسخ این است که تمام «اسرار» عهد جدید حقایقی هستند که قبلاً توضیح داده نشده بودند و اکنون خدا آنها را آشکار کرده است. وقتی مسیح از اسرار ملکوت خدا صحبت کرد، به این معنی بود که او قصد داشت چیزی بیشتر در مورد آن توضیح دهد که این شاگردان هرگز نمی‌دانستند.

این عبارت در لوقا ۸، همراه با آیات موازی در متی ۱۳:۱۱ و مرقس ۴:۱۱، تنها مراجع کتاب مقدس به «اسرار ملکوت» را ارائه می‌دهد. زمینه این عبارت، مَثَل خداوند در مورد یک بذرکار یا کشاورز است که بذر را بر چهار نوع خاک می‌پاشد. در این مَثَل، بذر نشان‌دهنده کلام خدا است و خاک نشان‌دهنده افراد مختلفی است که آن پیام را می‌شنوند. تنها یک نوع خاک، زمین خوب بود که نشان‌دهنده کسانی است که پیام را دریافت می‌کنند، آن را حفظ می‌کنند و میوه می‌دهند. بنابراین ما می‌آموزیم که این راز به حکومت نادیدنی و در عین حال بسیار واقعی خدا در زندگی ما مربوط می‌شود. ملکوت او صرفاً چیزی زمینی در رابطه با حکومت او بر ملت‌ها نیست؛ بلکه چیزی آسمانی است که ما اکنون با ایمان در قلب خود تجربه می‌کنیم.

انجیل متی بر این جنبه نادیدنی ملکوت با نامیدن آن «ملکوت آسمان» (یا، همانطور که برخی ترجمه‌ها می‌گویند، «ملکوت آسمان‌ها») تأکید می‌کند. در واقع، متی تنها نویسنده انجیل است که از این عبارت استفاده کرده است. به عنوان مثال، روایت مَثَل خداوند در مورد «اسرار ملکوت آسمان» صحبت می‌کند (متی ۱۳:۱۱). عبارت «ملکوت آسمان» حتی با قدرت بیشتری تأکید می‌کند که این ملکوت چیزی منحصر به فرد است و از این جهان نیست. کلمات خود خداوند را در این مورد در یوحنا ۱۸:۳۶ در نظر بگیرید، جایی که می‌خوانیم: «عیسی پاسخ داد: «ملکوت من از این جهان نیست. اگر ملکوت من از این جهان بود، خادمان من می‌جنگیدند تا من به یهودیان تسلیم نشوم؛ اما اکنون ملکوت من از اینجا نیست.»

ما نباید این دو اصطلاح – «ملکوت خدا» و «ملکوت آسمان» – را طوری در نظر بگیریم که گویی دو ملکوت متفاوت هستند. بلکه، آنها جنبه‌های مختلف یک ملکوت را آشکار می‌کنند. این واقعیت توسط متی ۱۹:۲۳-۲۴ تأیید می‌شود، جایی که ما اصطلاحات «ملکوت آسمان» و «ملکوت خدا» را دقیقاً در یک زمینه می‌یابیم. عبارت «ملکوت آسمان» منبع اقتدار را تأیید می‌کند، در حالی که «ملکوت خدا» بر خدا به عنوان آن اقتدار تأکید می‌کند. نویسنده A. E. Booth بیان کرد: «در انجیل لوقا، جایی که ما مَثَل‌هایی مشابه با متی داریم، این صرفاً تغییر از مکان به شخص است. در متی، این مکانی است که حکومت از آن می‌آید؛ در لوقا، این شخصی است که حکومت او به رسمیت شناخته می‌شود.»۱

دروغ و حقیقت

در مَثَل دیگری از ملکوت، خداوند در مورد زنی گفت که خمیرمایه را در مقداری آرد می‌ریزد و به زودی خمیرمایه در تمام آرد پخش می‌شود (لوقا ۱۳:۲۰-۲۱). خمیرمایه یا مایه خمیر، تصویری قطعی از شر است. به عنوان مثال، متی ۱۶:۱۱-۱۲ را در نظر بگیرید که در آن خمیرمایه نمادی از تعلیم بد فریسیان و صدوقیان است. با این حال، ممکن است تعجب کنیم که چگونه هر شری می‌تواند در ملکوت خدا پخش شود. پاسخ این است که ملکوت شامل هر کسی است که صرفاً ادعا می‌کند پیرو خدا است – حتی اگر برخی دروغین باشند.

متی ۱۳ به ویژه چندین مَثَل دیگر در مورد این موضوع ارائه می‌دهد. در مَثَل گندم و علف‌های هرز، علف‌های هرز در کنار گندم رشد می‌کنند. در مَثَل دانه خردل، پرندگان در شاخه‌های یک درخت بزرگ لانه می‌سازند – پرندگان نشان‌دهنده تأثیرات شیطانی هستند (به متی ۱۳:۴،۱۹ مراجعه کنید). مَثَل تور ماهیگیری می‌گوید که انواع ماهی‌ها جمع می‌شوند که برخی خوب و برخی بد هستند. این جنبه زمینی ملکوت است.

با این حال، یک جنبه آسمانی نیز وجود دارد، همانطور که از کلمات خداوند در یوحنا ۳ می‌آموزیم. در آن فصل او به نیکودیموس گفت: «اگر کسی دوباره متولد نشود، نمی‌تواند ملکوت خدا را ببیند» (آیه ۳). در این جنبه، تنها ایمانداران واقعی وارد ملکوت می‌شوند. آیه‌ای در کولسیان ۱ به این موضوع اضافه می‌کند و می‌گوید کسانی که «ایمان به مسیح عیسی» (آیه ۴) دارند، «به ملکوت پسر» محبت پدر آورده شده‌اند (آیه ۱۳). مطمئناً اینها فقط ایمانداران واقعی هستند.

ملکوت امروز

واقعیت این است که هر ایماندار واقعی بخشی از ملکوت خدا است. ما عمیقاً از این حقیقت قدردانی می‌کنیم که مسیحیان کلیسا را تشکیل می‌دهند، موجودیت جهانی که خداوند عیسی در روز پنطیکاست در اعمال رسولان ۲ شروع به بنای آن کرد. این یک راز کامل دیگر در عهد عتیق بود، همانطور که افسسیان ۳:۱-۱۰ توضیح می‌دهد. کلیسا جایگاهی بسیار منحصر به فرد و صمیمی در مشورت‌های خدا و در قلب خداوند عیسی دارد. در عین حال، هر مسیحی نیز یک رعیت در ملکوت خدا است.

تعدادی از کتب مقدس مفید ما را در اینجا راهنمایی می‌کنند. اول، می‌یابیم که موعظه انجیل اغلب با حقایق ملکوت مرتبط است. در سامره، فیلیپ «چیزهایی را در مورد ملکوت خدا و نام عیسی مسیح موعظه کرد» (اعمال رسولان ۸:۱۲). در منطقه غلاطیه، پولس آزار و اذیت زیادی را متحمل شد، اما او به ایمانداران جدید در شهرهای مختلف آموخت که سختی بخشی از ارتباط ما با ملکوت خدا است (۱۴:۲۱-۲۲). در تسالونیکی، همانطور که پولس در مورد مرگ و رستاخیز مسیح موعظه می‌کرد، او همچنین اعلام کرد که «پادشاه دیگری وجود دارد – عیسی» (۱۷:۷). ما همچنین می‌دانیم که او در مورد ملکوت خدا در افسس و در روم صحبت کرد (۱۹:۸، ۲۰:۲۵، ۲۸:۲۳،۳۱).

علاوه بر این، در رساله‌ها اظهارات مفیدتری می‌یابیم. تأکید بسیار مهمی بر رفتار ما به عنوان شهروندان ملکوت خدا گذاشته شده است. ما باید تأثیر این حقیقت را بر شخصیت خود و بر واقعیت شهادت خود تشخیص دهیم. به عنوان کسانی که در ملکوت خدا هستیم، نباید با اختلافات در مورد مسائل وجدان حواس‌مان پرت شود، «زیرا ملکوت خدا خوردن و نوشیدن نیست، بلکه عدالت و صلح و شادی در روح‌القدس است» (رومیان ۱۴:۱۷). ملکوت خدا صرفاً در کلمات ما بیان نمی‌شود، بلکه در واقعیت نحوه زندگی ما – «نه در کلام بلکه در قدرت» (اول قرنتیان ۴:۲۰) – بیان می‌شود. ما تشویق می‌شویم که «شایسته خدایی رفتار کنیم که شما را به ملکوت و جلال خود فرا می‌خواند» (اول تسالونیکیان ۲:۱۲)، یعنی، به عنوان رعایای ملکوت، باید مطابق با شخصیت خدا که ملکوت اوست، زندگی کنیم.

در اینجا مهم است که تمایز روشنی بین کلیسا و ملکوت قائل شویم. آنها یکسان نیستند. هر دو حقیقت دارند، اما خطوط آموزشی متمایز خود را دارند. دوباره از A. E. Booth نقل قول می‌کنیم: «ما در ملکوت پسر عزیز خدا هستیم. او برای کسانی که در ملکوت هستند چه می‌تواند باشد جز حاکم مطلق ما؟ – یعنی پادشاه؛ و ما در ملکوت، رعایای او هستیم. ما این جایگاه را پر می‌کنیم و باید آن را به رسمیت بشناسیم، همانطور که حقیقت کلیسا را ... البته، ما او را پادشاه کلیسا نمی‌نامیم. او سر کلیسا است؛ اما وقتی به ملکوت می‌رسیم، جایگاه واقعی او را به عنوان پادشاه در آنجا به او می‌دهیم.»۲

به عنوان رعایای ملکوت خدا، ما همچنین می‌آموزیم که روز داوری در پیش است. به دلیل وفاداری ما به پادشاه، ممکن است در اینجا بر روی زمین آزار و اذیت ببینیم. اما اگر آن آزمایش‌ها را تحمل کنیم، و امتیاز نمایش عدالت خدا را به عهده بگیریم، «شایسته ملکوت خدا شمرده می‌شویم، که به خاطر آن نیز رنج می‌برید» (دوم تسالونیکیان ۱:۵). علاوه بر این، اگر زندگی ما از نظر روحانی پربار باشد، به ما وعده داده شده است که «ورودی فراوان به ملکوت ابدی خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح به [ما] داده خواهد شد» (دوم پطرس ۱:۱۱).

آیاتی مانند اینها گاهی اوقات به اشتباه استفاده شده‌اند تا نشان دهند که سرنوشت ابدی ما می‌تواند مورد تردید باشد، گویی به ما بستگی دارد. این کاملاً نادرست است! ما مطمئن هستیم که نجات ما کاملاً به مرگ و رستاخیز مسیح بستگی دارد، و هر مسیحی برای ابدیت با اطمینان از آن اوست. اما وقتی صحبت از ملکوت می‌شود، خدا به درخشش شهادت ما توجه می‌کند. کسانی که آزار و اذیت را تحمل کرده‌اند، واقعیت ارتباط خود را با ملکوت خدا ثابت کرده‌اند. کسانی که از نظر روحانی پربار بوده‌اند، در طول سلطنت عادلانه خداوند و نجات‌دهنده ما به خوبی مورد تقدیر قرار خواهند گرفت.

شهری را تصور کنید که پادشاه آن سرزمین قصد بازدید دارد. هر شهروندی به جشن دعوت می‌شود! با این حال، برخی ممکن است در ردیف عقب یا در گوشه‌ای تاریک بنشینند – نه به این دلیل که شهروند نیستند، بلکه به این دلیل که هرگز منافع پادشاه را اولویت خود قرار نداده‌اند، بنابراین دلیل کمی برای جشن گرفتن دارند. اما دیگران با شادی فراوان به رژه می‌پیوندند زیرا همیشه عمیقاً به حقوق و شکوه پادشاه اهمیت می‌دادند. به همین ترتیب، ممکن است از خود بپرسیم: آیا دوست داریم با جشنی غنی و فراوان وارد جلال ملکوت مسیح شویم؟ اگر چنین است، بیایید به خواسته او برای ما پاسخ دهیم تا با در نظر گرفتن حقوق او زندگی کنیم.

خلاصه

اولین اشاره کتاب مقدس به پادشاهان از هر نوعی را می‌توان در پیدایش ۱۴ در زمان ابرام یافت. این دوره‌ای از آشفتگی بزرگ بود. چهار پادشاه با پنج پادشاه دیگر می‌جنگیدند و هرج و مرج حاکم بود. بلافاصله پس از جنگ، ملکی‌صادق، پادشاه سالیم، نان و شراب آورد (پیدایش ۱۴:۱۸). او تصویری از خداوند عیسی، پادشاه عدالت و پادشاه صلح است (عبرانیان ۷:۲). هنگامی که مسیح، پادشاه واقعی، سرانجام وارد هرج و مرج ملکوت‌های این جهان شود، همه چیز را درست خواهد کرد. هم عدالت و هم صلح وجود خواهد داشت، و «از افزایش حکومت و صلح او پایانی نخواهد بود» (اشعیا ۹:۷).

ایمانداران امروز قبلاً با آن ملکوت مرتبط هستند! «اسرار ملکوت» به شخصیت نادیدنی و مبتنی بر ایمان آن ملکوت امروز مربوط می‌شود. هر کسی که ادعای وفاداری به مسیح را دارد، رعیت آن محسوب می‌شود.

درست است که برخی فقط مدعی هستند، و این در روز داوری آشکار خواهد شد، زمانی که ملکوت مسیح به طور عمومی بر روی زمین برقرار شود. با این حال، ما که مسیحی هستیم، شهروندان واقعی ملکوت خدا نیز هستیم. بنابراین، ما این امتیاز و مسئولیت را داریم که روز به روز به عنوان رعایای آن ملکوت زندگی کنیم. باشد که رفتار ما توسط اصول ملکوت تنظیم شود!

پاورقی‌ها

1. A. E. Booth, “خدمت پطرس، یوحنا و پولس.” برای بحثی مفید در مورد جنبه‌های مختلف ملکوت خدا، ملکوت آسمان، کلیسای خدا و خانواده خدا، این کتابچه توصیه می‌شود. این کتابچه را می‌توان به صورت چاپی از Believers Bookshelf USA یا Believers Bookshelf Canada خریداری کرد. همچنین می‌توان آن را به صورت رایگان به صورت آنلاین در Brethren Archive مطالعه کرد.
2. همان.

خداوند عیسی می‌خواهد فشار نگرانی‌ها را برای نیازهای زندگی روزمره از دوش شاگردانش بردارد (متی ۶:۲۵-۳۴). او به آنها مراقبت محبت‌آمیز پدرشان در آسمان و ارزش آنها را در چشمان او نشان می‌دهد. در عین حال، او به قلب‌های آنها التماس می‌کند: «اول ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید؛ و همه این چیزها به شما افزوده خواهد شد» (آیه ۳۳ KJV). —آرند رمرز، «موعظه بر کوه» (اقتباس شده)