شموئیل نه تنها یک نبی بود، بلکه آخرین داور نیز بود. او یک کاهن نیز بود: «شموئیل در حضور خداوند خدمت می‌کرد... در حالی که ایفودِ کتان بر تن داشت» (۲:۱۸) او پادشاه نبود، اما خدا او را به کار گرفت تا دو نفر اول را مسح کند.
ارمیا نبی انتخاب شد، جدا شد، منصوب شد و برای کاری که خداوند برای او در نظر گرفته بود تا انجام دهد، آماده شد. او بود: از یک خانواده کاهنی (ارمیا ۱:۱)، به طور خاص توسط خداوند مورد خطاب قرار گرفت (آیه ۲)، تقدیس شد (جدا شد) و برای کارش پیش از تولد منصوب شد.
یک خسیس مورد تحقیر به طور پنهانی آب را برای مارسی فراهم کرد. بیاموزید که چگونه فداکاری او پیش‌درآمد هدیه بزرگ‌تر عیسی یعنی حیات ابدی برای همه ایمانداران است.
کشف کنید که چگونه رؤیای حبقوق از جلال خدا به ما می‌آموزد که در زمان‌های دشوار با ایمان زندگی کنیم. بیاموزید که حتی زمانی که شرایط ناامیدکننده به نظر می‌رسد، شاد باشید.
پدر این را از پیش مقرر کرده است، زیرا در کولسیان ۱ می‌خوانیم: «پدر ما را از قدرت تاریکی رهانیده است و ما را به ملکوت پسر محبت خود منتقل کرده است، که در او فدیه، یعنی آمرزش گناهان را به واسطه خون او داریم. او صورت خدای نادیده است،
هنگامی که مریم از کودک مسیح باردار بود، به دیدار دخترخاله‌اش، الیزابت، رفت که او نیز شش ماهه باردار بود. الیزابت اعلام کرد: «به محض اینکه صدای سلام تو در گوش‌هایم پیچید، نوزاد در رحمم از خوشحالی جهید زیرا نوزادِ شادی واقعاً انسان بود.»
