هر سال جدید فرصت‌های جدید و چالش‌های جدیدی را به همراه دارد. هر سال برای ما سالی جدید است؛ دقیقاً مانند هیچ سال دیگری نیست. برخی چیزها تغییر می‌کنند و با افزایش سن، وارد فصول مختلف زندگی می‌شویم.
تقویم
از همان اوایل، روزها، ماه‌ها و سال‌ها با مشاهده خورشید و ماه تعیین می‌شدند. میانگین طول یک سال بر اساس حرکت زمین به دور خورشید 365.2422 روز است. تقویم بین‌المللی که بر اساس تقویم گریگوری است، سال را در 1 ژانویه آغاز می‌کند، روزی که سنای روم سالانه به کار خود می‌پرداخت. در طول قرون وسطی، 1 ژانویه «روز سال نو» نام گرفت. قبل از آن زمان، سال در 25 مارس یا 25 دسامبر آغاز می‌شد.
سال مقدس یهودی (در عهد عتیق) نزدیک اعتدال بهاری در نیمکره شمالی آغاز می‌شد و سال مدنی نزدیک اعتدال پاییزی. در روز اول (روش هاشانا) سال مدنی (بر اساس یهودیت امروز) آنها خلقت جهان را جشن می‌گرفتند؛ این عید شیپورها است (لاویان 23:23-25). روز سال نو یهودی در سال 2007 از غروب آفتاب 12 سپتامبر 2007 تا غروب آفتاب 13 سپتامبر 2007 است.
از آنجایی که تقویم اسلامی حدود 11 روز کوتاه‌تر از تقویم گریگوری است، تاریخ آغاز سال هر سال 11 روز تغییر می‌کند و چرخه دوازده ماه قمری در طول حدود 33 سال از فصول عبور می‌کند. این بدان معناست که جشنواره‌های مهم مسلمانان، که همیشه در همان ماه هجری قرار می‌گیرند، ممکن است در طول زمان در فصول مختلف رخ دهند. همچنین، در طول 33 سال، روز سال نو آنها به طور پیوسته در تمام فصول سال حرکت می‌کند.
سال نو چینی در دومین ماه نو پس از انقلاب زمستانی آغاز می‌شود که بین 21 ژانویه و 21 فوریه متغیر است. به عنوان مثال، در سال 2007، سال چینی در 18 فوریه آغاز می‌شود.
تصویر بزرگ
خوب است که بتوانیم تصویر بزرگ آنچه در جهان ما اتفاق می‌افتد را ببینیم. طبق کتاب مقدس، تصویر بزرگ این است:
خلقت
– در آغاز زمان، خدا آسمان‌ها و زمین و هر آنچه در آنهاست را آفرید.
سقوط به گناه
– نافرمانی آدم و حوا باعث شد خلقت نفرین شود. زندگی اکنون شامل مبارزات و رنج است.
عیسی مسیح
– او کسی است که به دنیایی پر از گناه به عنوان نجات‌دهنده ما آمد تا ما را از گناهانمان نجات دهد.
خلقت جدید از طریق عیسی
– خدا از پیروان خود شروع کرده و با آسمان جدید و زمین جدید به پایان می‌رسد، در کار نو کردن چیزهاست.
عهد جدید
وقتی به تاریخ احتمالی نگارش کتاب‌های مقدس نگاه می‌کنیم، شکافی حدود 480 سال بین نحمیا (430 قبل از میلاد) و یعقوب (48 پس از میلاد) می‌بینیم. کتاب‌های قبل از این شکاف عهد عتیق نامیده می‌شوند و کتاب‌های بعد از آن، عهد جدید. عیسی عهد جدید را اعلام کرد؛ او در طول شکاف بین دو عهد به زمین آمد. کلمه «عهد» به معنای پیمان یا توافق است؛ در این مورد توافق بین خدا و بشریت است. در عهد عتیق، پیمان شریعت وجود دارد. در عهد جدید، پیمان فیض را می‌یابیم که از طریق عیسی مسیح آمد.
چیزهای جدید
کلمه «جدید» 192 بار در 174 آیه در نسخه بین‌المللی جدید کتاب مقدس آمده است. در اینجا برخی از چیزهای جدید در عهد جدید آورده شده است.
عیسی گفت: «فرمانی جدید به شما می‌دهم: یکدیگر را دوست بدارید. همانطور که من شما را دوست داشتم، شما نیز باید یکدیگر را دوست بدارید. با این کار همه مردم خواهند دانست که شما شاگردان من هستید، اگر یکدیگر را دوست بدارید» (یوحنا 13:34-35).
مسیحیتی که عیسی به جهان آورد مانند شراب جدید در مقایسه با شراب کهنه شریعت عهد عتیق بود (متی 9:16-17). مشک‌های شراب جدید (سنت‌ها و روش‌های انجام کارها) برای نگهداری این شراب جدید لازم بود؛ آنها با یهودیت متفاوت بودند.
پس از شام آخر، عیسی گفت: «این جام عهد جدید در خون من است که برای شما ریخته می‌شود» (لوقا 22:20). این بدان معناست که عهد جدیدی که در عهد عتیق وعده داده شده بود (ارمیا 31:31-34) بر اساس مرگ مسیح بود. همچنین، پس از مرگ او، عیسی در قبری جدید قرار داده شد (متی 27:60).
انجیل «راهی جدید و زنده» است (عبرانیان 10:20). ایمانداران زندگی جدیدی مانند زندگی رستاخیز مسیح دارند (رومیان 6:4). این به عنوان «خلقت جدید؛ کهنه از بین رفته، جدید آمده است» توصیف می‌شود (2 قرنتیان 5:17). همچنین، آنها خدا را به روش جدید روح (مانند محبت و آزادی) خدمت می‌کنند، و نه به روش کهنه قانون مکتوب (مانند ترس و بندگی) (رومیان 7:6).
در بهشت، ایمانداران سرودی جدید خواهند خواند: «تو شایسته هستی که طومار را بگیری و مهرهای آن را باز کنی، زیرا تو کشته شدی، و با خون خود مردان را برای خدا از هر قبیله و زبان و قوم و ملت خریدی» (مکاشفه 5:9). مسیحیان «منتظر آسمانی جدید و زمینی جدید هستند، خانه عدالت» (2 پطرس 3:13).
رؤیای یوحنا این بود: «سپس آسمانی جدید و زمینی جدید دیدم، زیرا آسمان اول و زمین اول از بین رفته بودند، و دیگر دریایی نبود. شهر مقدس، اورشلیم جدید را دیدم که از آسمان از جانب خدا پایین می‌آمد، آماده شده مانند عروسی که برای شوهرش زیبا آراسته شده است. و صدایی بلند از تخت شنیدم که می‌گفت: «اکنون مسکن خدا با انسان‌هاست، و او با آنها زندگی خواهد کرد. آنها قوم او خواهند بود، و خود خدا با آنها خواهد بود و خدای آنها خواهد بود. او هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد. دیگر نه مرگ خواهد بود، نه ماتم، نه گریه، نه درد، زیرا نظم کهنه چیزها از بین رفته است.» او که بر تخت نشسته بود گفت: «من همه چیز را نو می‌سازم!» (مکاشفه 21:1-5).
چه بینشی!
بیایید این بینش را در سال پیش رو در نظر داشته باشیم. ما بازگشت قریب‌الوقوع خداوند را پیش‌بینی می‌کنیم زیرا این رویداد بعدی در جدول زمانی خدا به سوی آسمان جدید و زمین جدید است.
