حیات پس از مرگ! این همیشه یک سوال بزرگ در ذهن بسیاری و یک موضوع بسیار جالب برای مطالعه است. بیایید ببینیم کلام خدا در مورد آن چه به ما می‌آموزد.
جاودانگی روح انسان
قبل از اینکه شروع کنیم، بیایید یک چیز بسیار مهم را از کلام خدا تثبیت کنیم: جاودانگی روح انسان.
ما به عنوان انسان می‌دانیم که انسان از بدن، نفس و روح تشکیل شده است. اما برای اثبات این موضوع به کجای کلام خدا مراجعه کنیم؟ در پیدایش ۲:۷، بدن، نفس و روح در قسمت سوم آن آیه ذکر شده است. خداوند خدا شکل داد ؛ یعنی شکل‌گیری بدن. کلمه «شکل‌گیری» در عبری هم برای کوزه‌گر و هم برای ظرف کوزه‌گر استفاده می‌شود. در ارمیا ۱۸، به ارمیا گفته شد که به خانه کوزه‌گر برود و او را در حال ساختن ظرفی از گل ببیند.
بنابراین ما کشف می‌کنیم که کلمه‌ای که برای «شکل» در عهد عتیق استفاده می‌شود، همان کلمه‌ای است که برای «کوزه‌گران» نیز استفاده می‌شود. همانطور که کوزه‌گر گل را برمی‌دارد و انگشتانش آن را به شکلی که در ذهن دارد درمی‌آورد، خداوند خدا، کوزه‌گر خالق، نیز همین کار را کرد وقتی که بدن انسان را از خاک زمین شکل داد. همچنین در همان آیه می‌یابیم که از روحسخن می‌گوید، «او نفس حیات را در سوراخ‌های بینی او دمید.» و انسان به یک «نفس زنده.» تبدیل شد. بنابراین می‌توانیم ببینیم که چگونه بدن، نفس و روح انسان آفریده شدند. آیات دیگری نیز این واقعیت را به ما نشان می‌دهند: به اشعیا ۴۲:۵، ایوب ۳۲:۸ و ایوب ۳۳:۴ مراجعه کنید.
در یکی از مواقع زندگی خداوند عیسی، صدوقیان آمدند تا او را در مورد سوال رستاخیز آزمایش کنند. او به آنها پاسخ داد: «شما اشتباه می‌کنید زیرا نه کتب مقدس را می‌شناسید و نه قدرت خدا را. آیا نخوانده‌اید…» سپس خداوند عیسی از خروج ۳ کلمات خدا به موسی را نقل قول کرد،
«من خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب هستم.» (خروج ۳)
اگرچه این سه پدر بزرگ مدت‌ها بود که مرده بودند، خدا نگفت, «من خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب بودم.» اگر به اول تسالونیکیان ۵:۲۳ مراجعه کنیم،
و خدای صلح خود شما را کاملاً تقدیس کند: و تمام روح و نفس و بدن شما در هنگام آمدن خداوند ما عیسی مسیح بی‌عیب و نقص حفظ شود. (اول تسالونیکیان ۵:۲۳)
می‌توانیم از عهد جدید نیز ثابت کنیم که انسان بدن، نفس و روح است. همچنین دیدن این سه چیز در مورد پسر ابدی خدا که انسان کامل، خداوند عیسی شد، شگفت‌انگیز است. در مورد بدن او، می‌خوانیم که یوسف رامی و نیکودیموس بدن خداوند عیسی را برای دفن او خواستند. (یوحنا ۱۹:۳۸-۴۲). در اعمال رسولان ۲ و مزامیر ۱۶ در مورد خداوند گفته شده است،
تو روح مرا در عالم اموات رها نخواهی کرد و اجازه نخواهی داد که قدوس تو فساد را ببیند. (اعمال رسولان ۲، مزامیر ۱۶)
در مورد روح خداوند ما، می‌خوانیم که او گفت،
پدر، روح خود را به دستان تو می‌سپارم. (لوقا ۲۳:۴۶)
از این می‌توان نتیجه گرفت که وقتی مرگ فرا می‌رسد، نفس و روح از بدن جدا می‌شوند. تعریف کتاب مقدس از مرگ در یعقوب ۵ این است که بدن بدون روح مرده است.
شیول؟ هادس؟
اگر مزامیر ۱۶ را که به عبری نوشته شده است، با اعمال رسولان ۲ را که به یونانی نوشته شده است، مقایسه کنیم، می‌یابیم که همان کلمه در هر دو استفاده شده است. در سخنرانی پطرس در اعمال رسولان ۲، کلمه «هادس» (که به «جهنم» ترجمه شده است) کلمه «شیول» را از مزامیر ۱۶ نقل قول می‌کند. این دو کلمه دقیقاً یکسان هستند و یک معنی را دارند. گاهی اوقات کلمه شیول به اشتباه در نسخه کینگ جیمز به جای «جهنم» یا «هادس» به «قبر» ترجمه می‌شود.
اولین بار که این کلمه در کتاب مقدس ذکر شده است در پیدایش ۳۷ است. یعقوب گفت،
من به شیول خواهم رفت. (پیدایش ۳۷:۳۵)
جالب است بدانید که شیول ۶۵ بار در عهد عتیق ذکر شده است.
در عهد جدید فقط ۱۰ بار ذکر شده است و آن ۱۰ بار جالب است. چهار مورد از آنها در انجیل‌ها است که توسط خود خداوند عیسی گفته شده است. دو مورد در کتاب اعمال رسولان ۲ ذکر شده است و چهار مورد باقیمانده در کتاب مکاشفه یافت می‌شود. حتی یک بار هم هادس در رساله‌های عهد جدید ذکر نشده است. آیا تعجب می‌کنید چرا؟
چرا هادس اینقدر بارها در عهد عتیق ذکر شده است؟ چرا از زبان خداوند عیسی قبل از تأسیس کلیسا ذکر شده است، اما حتی یک بار هم در رساله‌ها ذکر نشده است؟ چرا دوباره در کتاب مکاشفه ظاهر می‌شود که در آن آخرین ذکر هادس را در فصل ۲۰ می‌یابیم (وقتی مرگ و هادس مردگان خود را پس می‌دهند).
اکنون بیایید سعی کنیم به برخی از این سوالات پاسخ دهیم.
هادس چیست؟ چه کسی در هادس است؟
من معتقدم که هادس یا شیول، برای مردم عهد عتیق، دنیای نادیده و ناشناخته بود؛ مکانی برای ارواح درگذشته کسانی که مردند، چه خوب و چه بد. یا، همانطور که آقای داربی توصیف می‌کند،
«یک عبارت بسیار مبهم که به طور کلی برای تعیین وضعیت موقت ارواح درگذشته، دنیای نادیده یا نامرئی ارواح استفاده می‌شود.» خود خداوند عیسی نور بیشتری در مورد نوع مکانی که هادس است به ما می‌دهد. او به ما نشان می‌دهد که هادس به دو بخش تقسیم شده است (لوقا ۱۶:۱۹-۳۱): مکانی از عذاب (جهنم) برای بی‌باوران هر دوره، و مکانی از آرامش و آسایش (آغوش ابراهیم) برای باوران عهد عتیق. این دو بخش توسط یک شکاف بزرگ و ثابت از هم جدا شده‌اند؛ هیچ کس از یک بخش نمی‌تواند به بخش دیگر برود.
چرا در رساله‌های عهد جدید از هادس نمی‌خوانیم؟
من معتقدم که خود خداوند عیسی به ما نشان داد که بخش مبارک هادس، مکان آرامش و آسایش یا آغوش ابراهیم، اکنون، در نتیجه رفتن روح او به آنجا پس از مرگش، بهشت (باغ لذت) نامیده می‌شود!
فقط سه بار کلمه بهشت در عهد جدید استفاده شده است. اولین بار در لوقا ۲۳:۴۳ است وقتی خداوند به دزد گفت،
امروز با من در بهشت خواهی بود. (لوقا ۲۳:۴۳)
ارجاع بعدی به بهشت در دوم قرنتیان ۱۲ است که پولس از برده شدن به بهشت سخن می‌گوید. ارجاع سوم، در مکاشفه ۲، وعده به پیروزمندان است که در نامه به کلیسای افسس یافت می‌شود. از مزامیر ۱۶، اعمال رسولان ۲ و لوقا ۲۳ می‌توان نتیجه گرفت که بخش مبارک هادس، آنچه یهودیان آغوش ابراهیم می‌نامیدند، وقتی خداوند عیسی برای سه روزی که بدن مبارکش در قبر بود وارد آن شد، به بهشت تبدیل شد.
ربوده شدن
پس چه اتفاقی خواهد افتاد وقتی خداوند عیسی برای مقدسین خود (ربوده شدن) بیاید.
بیایید به اول تسالونیکیان ۴:۱۵-۱۸ نگاه کنیم که در آن از کسانی که زنده هستند و باقی می‌مانند می‌خوانیم. مهم نیست که خداوند چه زمانی برای خود می‌آید، گروهی از ایمانداران خواهند بود که زنده هستند و باقی می‌مانند. توجه داشته باشید که پولس رسول خود را با آنها قرار داد، زیرا او انتظار داشت که خداوند در طول عمر او بیاید. اگر این در زمان او درست بود، چقدر نزدیکتر است تحقق این حقیقت پس از بیش از ۲۰۰۰ سال!
سپس از کسانی که خوابیده‌اند می‌خوانیم. توجه داشته باشید که ما هرگز (پس از مرگ و رستاخیز خداوند عیسی) نمی‌خوانیم که یک مسیحی مرده است. مسیحیان نمی‌میرند - آنها به خواب می‌روند. مرگ قدرت خود را از دست داده است زیرا خداوند آن را شکست داد،
و مرگ با مردن کشته شد.
خود خداوند (به یوحنا ۱۴ مراجعه کنید) با فریاد خواهد آمد.
فریاد سه‌گانه
اکنون بیایید به این فریاد سه‌گانه با دقت نگاه کنیم:
یک فریاد، صدای یک فرشته اعظم، و شیپور خدا. این چه نوع فریادی است؟
این یک فریاد مقتدرانه است زیرا از او می‌آید؛ همانطور که در یوحنا ۱۱ خداوند با اقتدار صدا زد،
ای لعازر، بیرون بیا. (یوحنا ۱۱:۴۳)
با همان قدرت و اقتدار او در بازگشت خود فریاد خواهد زد. من تعجب می‌کنم که او چه خواهد گفت؟
این یک فریاد مقتدرانه است! این یک فریاد بیدارکننده است و یک فریاد جمع‌کننده است، و پاسخی از روح مقدسین خفته در بهشتخواهد بود. آنها به بدن‌های خود که تغییر خواهند کرد، پایین خواهند آمد، و ما که هنوز زنده هستیم نیز تغییر خواهیم کرد و با هم در هوا با او ربوده خواهیم شد.
در مورد صدای فرشته اعظم چه؟
شاید او مقدسین یهودی عهد عتیق را زنده کند. من اینطور فکر می‌کنم به دلیل ارتباط نزدیک میکائیل فرشته اعظم با مردم یهود. وقتی شیطان بر سر بدن موسی اختلاف کرد، این میکائیل بود که از بدن او دفاع کرد. در دانیال ۱۰ می‌خوانیم،
میکائیل، شاهزاده شما (دانیال ۱۰:۲۱)
در رابطه با اسرائیل، و در فصل ۱۲،
در آن زمان میکائیل، آن شاهزاده بزرگ که برای فرزندان قوم تو (فرزندان اسرائیل) ایستاده است. (دانیال ۱۲:۱)
شیپور خدا
اگر فریاد برای کلیسا و صدای فرشته اعظم برای اسرائیل باشد، شاید شیپور خدا هر ایماندار دیگری را که در قبر خفته است و بخشی از فرزندان اسرائیل نیست، تا زمان هابیل، زنده کند.
ما با هم ربوده خواهیم شد… تا خداوند را در هوا ملاقات کنیم: و بدین ترتیب همیشه با خداوند خواهیم بود. بنابراین یکدیگر را با این کلمات تسلی دهید. (اول تسالونیکیان ۴:۱۷-۱۸)
