در یوحنا ۸:۵۱ خداوند عیسی میفرماید هر که کلام او را نگاه دارد، مرگ را نخواهد دید. در یوحنا ۱۴:۳ خداوند عیسی میفرماید من دوباره میآیم و شما را نزد خود میبرم. بر اساس این دو آیه، آیا عبارت «مرگ را ندیدن» میتواند به این معنی باشد که وقتی یک مسیحی میمیرد، او مرگ را نخواهد دید، بلکه در عوض خداوند عیسی را خواهد دید؟ اگر چنین است، پس در عبارتی که خداوند استفاده میکند، مرگ شخصانگاری شده است. آیا ممکن است چنین باشد؟
وینستون هت
برادر عزیز،
مایلم پیشنهاد کنم که اساساً دو عبارت در کتاب مقدس برای توصیف رفتن مقدسین به سوی مرگ استفاده شده است:
درک عبارات کتاب مقدس در مورد مرگ
«مرگ را دیدن»
این عبارت در لوقا ۲:۲۶ نیز یافت میشود که ممکن است نشان دهد ما شاهد سلطه نیش آن خواهیم بود. من معتقدم یوحنا ۸:۵۱ به مرگ دوم اشاره دارد (رجوع کنید به مکاشفه ۲۰:۱۴).
«طعم مرگ را چشیدن»
به ویژه، این را در سه انجیل قبل از تجلی خداوند بر کوه مقدس میبینیم (رجوع کنید به ۲ پطرس ۱:۱۸). به نظر من این نشاندهنده ضرورت درک وحشت گناه است (رومیان ۵:۱۲).
در مرگ مسیح نمیخوانیم که او مرگ را دید، بلکه با آن روبرو شد و آن را باطل کرد (۲ تیموتائوس ۱:۱۰) و بدین ترتیب بر آن سلطه کامل دارد (مکاشفه ۱:۱۸). همچنین هیچ اشارهای نداریم که او طعم مرگ را چشید، بلکه او مرگ را برای هر کس چشید (عبرانیان ۲:۹). تنها مسیح میتوانست وحشت گناه و لکه آن را که مرگ را بر تمام خلقت مهر زد، کاملاً درک کند.
تجربه مرگ برای ایماندار
با این حال، جالب است بدانیم که ایماندار در نتیجه مزد گناه نمیمیرد، زیرا مسیح آنها را برای ما پرداخت، بلکه اکنون این موضوع جلال خداست (یوحنا ۲۱:۱۹). در واقع، برای مقدسین دلگرمکننده است که بدانند کتاب مقدس عبارت جدیدی را به ما ارائه میدهد: «آنانی که در عیسی خوابیدهاند» (۱ تسالونیکیان ۴:۱۴) که برخی پیشنهاد کردهاند در اصل به معنای به خواب رفتن است، عملی از یک نجاتدهنده مهربان که ما را از طریق مرگ به سوی خود میآورد. نام او مبارک باد.
مرگ به عنوان جدایی و شخصانگاری
در پایان، مرگ در کلام خدا اغلب به عنوان حالتی از جدایی توصیف میشود، اما در برخی موارد نیز مرگ شخصانگاری شده است. به عنوان مثال در ایوب ۱۸:۱۴، او «پادشاه وحشتها» است و همچنین زمانی که مقدسین مرگ را خطاب قرار خواهند داد وقتی مسیح میآید تا ما را نزد خود ببرد.
ای مرگ، نیش تو کجاست (۱ قرنتیان ۱۵:۵۵)
و قبلاً در همان فصل (آیات ۲۵-۲۶) میفهمیم که او آخرین دشمنی خواهد بود که مسیح نابود خواهد کرد.
جای تعجب نیست که مزمورنویس اعلام کرده است
آری، اگرچه در وادی سایه مرگ گام بردارم، از هیچ شری نخواهم ترسید (مزمور ۲۳:۴)
با محبت فراوان در مسیح
جِی. اِی.






