مریم مجدلیه مریم با اندوه وصف‌ناپذیر از دست دادن خداوندش مشغول بود. او آماده نبود که خداوندش را در رستاخیز بشناسد و در غم خود حتی از او نیز روی برگرداند. اما یک کلمه از لبان او همه چیز را تغییر داد، «مریم.» او گوسفندان خود را به نام می‌خواند و آنها صدای او را می‌شناسند
