افسسیان ۲:۱۰ را بررسی کنید و کشف کنید که چگونه خدا ما را از مرگ به زندگی در مسیح عیسی تبدیل می‌کند و ما را برای اعمال نیکو که او را جلال می‌دهند، می‌آفریند.
هنری مارمولک هفته‌ها روی شانه تامی نشسته بود، همه جا به جز سالون غذاخوری. وقتی بالاخره به جایگاه همیشگی خود روی شانه تامی بازگشت، کمی بداخلاق به نظر می‌رسید. روز به روز، هفته به هفته، هنری همه ما را نادیده گرفت. او از شانه‌اش پرید و چندین فوت دورتر فرود آمد.
پولس رسول در نامه‌اش به افسسیان اشاره کرد که ایمانداران باید انسان قدیم را «از خود دور کرده باشند». کتاب مقدس همچنین از «انسان قدیم ما» سخن می‌گوید (رومیان ۶:۶). «انسان قدیم، انسانی است تحت سرپرستی آدم، انسان سقوط‌کرده»
مغز ما تجربیات ما را با آنچه می‌بینیم، می‌شنویم، بو می‌کنیم، می‌چشیم و احساس می‌کنیم، به افکار تبدیل می‌کند. این طبیعت ماست که تعیین می‌کند چگونه به افکار و تحریکات عاطفی بدنمان واکنش نشان دهیم. کتاب مقدس به ما می‌آموزد که طبیعت جسمانی آدم هنگامی که گناه کرد، فاسد شد.
کتاب مقدس پر از داستان‌های عاشقانه بزرگ درباره خداوند است که به دنبال قوم خود می‌گردد. اولین فصل‌های کتاب مقدس با یک رودخانه (پیدایش ۲:۱۰)، یک درخت (آیه ۹)، یک مرد (آیه ۸) و یک عروس (آیات ۱۸-۲۴) آغاز می‌شوند.
به عنوان یک مسیحی، شما یک خلقت جدید هستید. یاد بگیرید که خود کهنه را کنار بگذارید، ذهن خود را تجدید کنید و خود جدیدی را که در عدالت خدا آفریده شده است، بپذیرید.
صلیب به عنوان معیار گناه انسان در برابر خدا برجسته است، زیرا جهان مقصر قتل پسر خداست، فجیع‌ترین جنایتی که تا به حال برای انسان شناخته شده است. تمام جهان با عنوان «پادشاه یهودیان» نمایندگی شده بود.
