انتخاب شده، مقرر شده و مجهز شده
ارمیا نبی از سنین جوانی، حتی در زمان‌های دشوار، وفادار بود و درس‌هایی می‌توان از مثال او آموخت. با این حال، برخی ممکن است بگویند: «برای ارمیا آسان بود زیرا او لمس و انتصاب ویژه‌ای از سوی خداوند دریافت کرده بود.» در واقع، نُه آیه اول ارمیا تعدادی نکته را ارائه می‌دهد که ممکن است نشان دهد او برای کاری که خداوند برای او داشت و سوءاستفاده و رنجی که باید تحمل می‌کرد، بیشتر از اکثر ما احساس کرده‌ایم، به طور ویژه انتخاب، جدا، مقرر و مجهز شده بود. او بود:
از یک خانواده کاهنی (ارمیا ۱:۱)، به طور خاص توسط خداوند خطاب شد (آیه ۲)، قبل از اینکه در رحم شکل گیرد شناخته شده بود (آیه ۵)، تقدیس (جدا) و برای کارش قبل از تولد مقرر شده بود (آیه ۵)، با کار خداوند مأمور شد (آیه ۷)، حضور خداوند به او وعده داده شد (آیه ۸)، و برای کارش مجهز شد (آیه ۹).
اکنون، بسیار ممکن است که اکثر ما احساس نکنیم که چنین فراخوان خاص یا واضحی برای انجام کار خداوند داشته‌ایم. ما ممکن است نه تنها احساس کنیم که به خوبی توانمند نیستیم، همانطور که ارمیا احساس می‌کرد (آیه ۶)، بلکه به خوبی مجهز نیستیم. برای مقابله با این تصور، ممکن است بررسی چندین مثال از برخی افراد مانند ما در کتب مقدس مفید باشد.
یوکابد مادری بی‌نام در زمان‌های خطرناک بود که ایمان و خدمت او رهبری را برای اسرائیل فراهم و تربیت کرد (رجوع کنید به خروج ۲). وفاداری در خانه و خانواده جایی است که باید شروع کرد.
- حنا (۱ سموئیل ۱) زنی وفادار در یک خانواده ناکارآمد بود. از طریق رفتار آرام، رفتار خدایی و وابستگی به خداوند، او شاهدی برای عیلی، کاهن اعظم بود. حنا برای خدمت خداوند به گونه‌ای آماده شد که عیلی بتواند والدین کودک را برکت دهد. خداوند به آنها پنج فرزند دیگر عطا کرد (۲:۲۱). وفاداری و خدمت ممکن است در مکان عمومی عبادت و همچنین در خانه نمونه باشد.
- یک کنیز کوچک، یک اسیر اسرائیلی در سوریه، می‌توانست به بانوی خود برای نجات نعمان قدرتمند شهادت دهد (۲ پادشاهان ۵:۳). خداوند می‌تواند از یک کودک خردسال برای تشویق دیگران و انجام کارهای خوب استفاده کند.
- عبدملک حبشی، مردی شجاع و دلسوز بود که ارمیا را از مرگ حتمی در سیاهچال لجن نجات داد (ارمیا ۳۸:۶-۱۳). او با پادشاه صحبت کرد و اجازه یافت تا نبی را از چاه بیرون بکشد. ممکن است به ما یادآوری شود: «هر که نبی را به نام نبی بپذیرد، پاداش نبی را خواهد گرفت» (متی ۱۰:۴۱ KJV). در همین حال، ما پادشاهی بزرگتر از آن داریم که این خواجه خدمت می‌کرد.
- سامری نیکوکار مثالی است که می‌تواند صفحاتی از درس‌های دلپذیر را ارائه دهد (لوقا ۱۰:۲۵-۳۷). آیا ما قبل از اینکه این همسایه بی‌نام شفقت مناسبی را برای نجات مرد زخمی نشان دهد و او را وادار کند تا توجه مناسب، مراقبت کافی و منابع کافی را برای رفاه غریبه فراهم کند، هیچ فراخوان، انتصاب یا تجهیز خاصی را می‌بینیم؟
- «و دیگر چه بگویم؟» (عبرانیان ۱۱:۳۲). زیرا وقت ما برای گفتن از دیگران با ایمان، از جمله «زنانی که مردگان خود را زنده دریافت کردند… دیگران [که] شکنجه شدند… دیگران مورد تمسخر و شلاق بی‌رحمانه قرار گرفتند… بندها و زندان: سنگسار شدند… اره شدند، وسوسه شدند، با شمشیر کشته شدند: در پوست گوسفند و بز سرگردان بودند؛ فقیر، رنج‌دیده، آزاردیده؛… در بیابان‌ها و کوه‌ها و غارها و شکاف‌های زمین سرگردان بودند» (آیات ۳۵-۳۸).
- هیچ یک از این افراد در کتاب مقدس به طور خاص به عنوان انتخاب شده، جدا شده، مقرر شده یا مجهز شده برای کاری که خداوند از آنها خواسته بود، ذکر نشده‌اند. با این حال، آنها قطعاً در زمان‌های دشوار وفادار بودند!
بیایید به آن هفت نکته قبلی برگردیم که نشان می‌دهد ارمیا ممکن است با من و شما متفاوت بوده باشد.
او از یک خانواده کاهنی بود؛ ما نیز همینطور. همه مسیحیان بخشی از «نسل برگزیده، کاهنان سلطنتی» هستند (۱ پطرس ۲:۹). «عیسی مسیح… ما را… کاهنان خدا و پدرش ساخته است» (مکاشفه ۱:۵-۶).
- او به طور خاص توسط خداوند خطاب شد. خداوند همچنان از طریق کلام خدا و کاربرد آن توسط روح‌القدس با ما سخن می‌گوید. «مسحی که از او یافته‌اید، در شما ساکن است و نیازی ندارید که کسی به شما تعلیم دهد: بلکه همان مسح به شما همه چیز را تعلیم می‌دهد و حقیقت است و دروغ نیست، و همانطور که به شما تعلیم داده است، در او ساکن خواهید ماند» (۱ یوحنا ۲:۲۷).
- ارمیا قبل از اینکه در رحم شکل گیرد شناخته شده بود. ما به قبل از آن برمی‌گردیم: «او ما را در او قبل از بنیاد جهان برگزید» (افسسیان ۱:۴).
- نبی تقدیس شد، یا جدا شد، و برای کارش قبل از تولد مقرر شد. نقشه خدا و اراده کامل او نیز در زندگی ما در حال انجام است. «ما صنعت او هستیم، در مسیح عیسی برای کارهای نیکو آفریده شده‌ایم، که خدا از قبل مقرر کرده است که ما در آنها راه برویم» (۲:۱۰).
- ارمیا با کار خداوند مأمور شد. آیا خداوند به همه ما، در مأموریت خود به یازده شاگرد، نگفت: «پس بروید و همه امت‌ها را شاگرد سازید و آنها را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید: و به آنها تعلیم دهید که هر آنچه را که به شما فرمان داده‌ام، رعایت کنند» (متی ۲۸:۱۹-۲۰)؟
- حضور خداوند به نبی وعده داده شد. ما نیز همین را ادعا می‌کنیم، و حتی بیشتر! «اینک، من همیشه با شما هستم، حتی تا پایان جهان. آمین» (آیه ۲۰).
- او برای کارش مجهز شد. ما نیز همینطور، زیرا «مسحی [روغنی] از قدوس دریافت کرده‌ایم و همه چیز را می‌دانیم» (۱ یوحنا ۲:۲۰). علاوه بر این، «ما، که بسیاریم، یک بدن در مسیح هستیم، و هر یک از اعضای یکدیگریم. با داشتن… عطایایی که بر حسب فیض به ما داده شده است…» (رومیان ۱۲:۵-۶).
- آن دسته از ما که خود را فقط عادی می‌دانستیم، واقعاً اینطور نیستیم. خداوند واقعاً و به طور خاص هر مسیحی را – و این شامل من و شما به عنوان ایمانداران می‌شود – برای کاری که خداوند به ما داده است، انتخاب، جدا، مقرر و مجهز کرده است. بنابراین، ما نیز می‌توانیم در زمان‌های دشوار وفادار باشیم، زیرا تسلیم اراده و قدرت او می‌شویم.
پایان‌نوشت
