کتاب مقدس پر از داستان‌های عاشقانه بزرگ درباره خداوند است که به دنبال قوم خود می‌گردد. اولین فصل‌های کتاب مقدس با یک رودخانه (پیدایش ۲:۱۰)، یک درخت (آیه ۹)، یک مرد (آیه ۸) و یک عروس (آیات ۱۸-۲۴) آغاز می‌شوند.
داستان اسحاق غیرمعمول است زیرا ۲۵ سال قبل از اینکه او به دنیا بیاید، آغاز شد. پدرش ابرام ۷۵ ساله و بدون فرزند بود که به ندای عجیب یهوه پاسخ داد تا زادگاه خود، اور در کلده (امروز جنوب عراق) را ترک کند و پدر ملتی بی‌شمار در سرزمینی شود که هیچ چیز در مورد آن نمی‌دانست
خداوند حبابی کوچک و شکننده آفرید که آن را زمان نامید و آن را در وسعت ابدیت به جریان انداخت. او مرد و زنی را در آن حباب آفرید و آنها از اوقات عالی و گفتگوهای هیجان‌انگیز لذت بردند. درون حباب کوچکشان، خداوند محیطی ایده‌آل آفرید، بهشتی که با هر لذت و آسایش قابل تصوری فراهم شده بود.
آدم و حوا در اوایل سفر پیدایش، از طریق فریب زن و نافرمانی مرد، جهان در گناه فرو رفت. خدا انسان را در محیطی شگفت‌انگیز، باغ عدن، قرار داده بود و تمام نیازهای او را برآورده می‌کرد. او همنشینی تمام حیواناتی را داشت که افتخار نام‌گذاری آنها را داشت
سفر پیدایش اغلب به عنوان بذرنامه کتاب مقدس توصیف شده است. بسیاری از به اصطلاح محققان امروزه آن را به عنوان کتابی از اسطوره‌ها رد می‌کنند. اگر ما نتوانیم سفر پیدایش را به معنای واقعی کلمه بخوانیم، در عهد جدید با انواع مشکلات روبرو می‌شویم. خداوند ما عیسی مسیح به وضوح سفر پیدایش را به عنوان تاریخ واقعی درک می‌کرد، و گفتار طولانی پولس در مورد پیام انجیل در رومیان نیز به خواندن واقعی سفر پیدایش بستگی دارد.
روایت کتاب مقدس از ساخت کشتی توسط نوح (پیدایش ۶-۹) اوج بیش از یک قرن کار سخت بود. نوح و خانواده‌اش آشکارا توسط همسایگانشان مورد تمسخر قرار گرفتند. خدا جهان را آفرید و سیاره ما را در آن قرار داد. سپس آدم و حوا را آفرید و به آنها باغ عدن را برای لذتشان داد.
اولین ذکر یک موضوع در کتاب مقدس اغلب نشانگر مهمی از معنایی است که در قسمت‌های بعدی خواهد داشت. این دومین باری است که از خون در کتاب مقدس یاد می‌شود. خدا گفت که خون انسان را از دست هر کسی که آن را بریزد، مطالبه خواهد کرد. او هرگز آن را لغو نکرده است.
کتاب مقدس از پیدایش ۱ تا مکاشفه ۲۲ در مورد فراهم کردن غذا برای عزیزانش صحبت می‌کند. پس از اینکه خداوند آدم را آفرید و همسرش حوا را شکل داد، او آنها را برکت داد و انواع زیادی از غذا را فراهم کرد. تنها یک استثنا در این فراوانی وجود داشت: آنها اجازه نداشتند از درخت معرفت نیک و بد بخورند (۲:۱۷).
آموزه رستاخیز در طول اعصار مایه تسلی مقدسین بوده است. مسیحیان اطمینان دارند که کسانی که به جلال فراخوانده شده‌اند، قبل از بازگشت مسیح «برای خود او» (معروف به ربایش – اول تسالونیکیان ۴:۱۳-۱۸) می‌میرند
خداوند بیشتر نگران این است که ما چگونه به وظایف روزانه خود نزدیک می‌شویم تا وضعیت ما در دنیای اشتغال. در یک اردوگاه مسیحی برای جوانان به کمک‌کنندگان نیاز بود. برخی برای سخنرانی در جلسات اردو دعوت شدند در حالی که برخی دیگر برای رهبری «اوقات آرام» در چادرها درخواست دادند. یک مسیحی باید با بالاترین استانداردها زندگی کند.
جمله آخر، «می‌گویم، منتظر خُداوند باش!» تأکیدی است! داوود قلب انسان – قلب خودش را می‌شناخت. برای بسیاری از مسیحیان دشوار است که منتظر عمل خداوند به نفع خود باشند – تا «آرام بایستند و نجات خداوند را ببینند»
نوح نوح عنوان فیلمی «مذهبی» است که چندین ماه پیش از هالیوود اکران شد. انگیزه‌های پشت آن ممکن است قابل سؤال باشد، اما خدا در رحمت خود ممکن است از این فیلم استفاده کند تا شکاکان را به پذیرش این واقعیت که یک سیل جهانی رخ داده است، سوق دهد. ما برای حقیقت به هالیوود نگاه نمی‌کنیم، بلکه به کلام خدا نگاه می‌کنیم.
