بره برای اولین عید فصح باید چهار روز تحت نظر باشد تا مشخص شود که آیا واقعاً کامل است. چرا باید بره قربانی این مدت طولانی مورد بررسی قرار گیرد تا مشخص شود که کامل است؟ خدا قبلاً کمال ذاتی او را اعلام کرده است: «این پسر محبوب من است که از او بسیار خشنودم»
خداوند عیسی به شنوندگانش گفت که «به پرندگان هوا بنگرید... آیا شما بسیار بهتر از آنها نیستید؟» انتخاب اکنون بسیار بیشتر از زمانی است که عیسی بر روی زمین بود. زندگی ما، حتی بیشتر از زندگی آنها، می‌تواند با سوالات روزانه در مورد اینکه چه بخوریم، بنوشیم
گزارش اول شخص یوحنا از رابطۀ صمیمی و عملی او با پسر خدا. آیا می‌توانید هیجان، حس عمیق امتیازی را که رسولان احساس می‌کردند، برای اینکه «شاهدان عینی جلال او» باشند (۲ پطرس ۱:۱۶) حس کنید؟
کلمه «عیدها» در لاویان ۲۳ به معنای واقعی کلمه «وعده‌ها» است. هفت وعده خداوند با قوم زمینی‌اش خودسرانه نیستند، زیرا همه آنها اهمیت روحانی عظیمی دارند. آنها بخشی از آن کلام مطمئن نبوت هستند که در ۲ پطرس ۱:۱۹ ذکر شده است.
مجلهٔ فیض و حقیقت می‌پرسد: کدام گناهان را باید مستقیماً به دیگران یا در حضور جماعت اعتراف کرد؟ از نمونه‌های موجود در کتب مقدس – یوسف و داوود – می‌بینیم که گناه علیه خداست. از دوم سموئیل ۱۱ می‌دانیم که داوود با بت‌شبع زنا کرد و سپس شوهرش، اوریای حتی، را به قتل رساند.
چند سال پیش، یک مرد مسیحی گفت که در این سن یک شخص باید بتواند به سه سوال حیاتی پاسخ دهد. در اینجا پاسخ‌های کتاب مقدس به این سه سوال مهم آمده است: من کیستم؟ در مزمور 90:3، موسی به ما می‌گوید که هر یک از ما یک انسان، یک
در قرن چهارم پیش از میلاد، افلاطون نوشت که بینایی به این دلیل اتفاق می‌افتد که پرتوهای نور از چشمان مردم می‌آیند و اشیایی را که می‌دیدند، در بر می‌گرفتند. بحث در مورد بینایی چیزی بیش از یک کنجکاوی تاریخی است، اما نمادی از دو روشی است که مردم معنای خود زندگی را ارزیابی می‌کنند.
حکومت بر دوش او خواهد بود زیرا برای ما کودکی زاده شد، حکومت بر دوش او خواهد بود. غیرت یهوه صبایوت این را انجام خواهد داد. این تنها زمانی خواهد بود که زمین حکومتی عادلانه را تحت دستان یک حاکم صالح خواهد دید.
درست است که بدن‌های ما، بدن‌های ایمانداران، تغییر خواهند کرد (اول قرنتیان 15:35-49)، با این حال بدن‌های کنونی ما همان چیزی است که خداوند اکنون برای ما ساخته است. ما به درستی نگران روح و جان خود هستیم، اما مهم است که بدانیم بدن‌های فیزیکی ما نیز ارزش دارند.
