پولس در روح به خوانندگان خود اطمینان می‌دهد که «پس چون به ایمان عادل شمرده شدیم، نزد خدا به وساطت خداوند ما عیسی مسیح صلح داریم.» کلام خدا این تصور را رد می‌کند که همه در نهایت نجات خواهند یافت. ما باید درک کنیم که این وعده‌ها به شدت محدود به افرادی است که از گناهان خود توبه کرده و انجیل را باور کرده‌اند.
برخی از محققان صدها نبوت خاص در مورد مسیح را در کتاب مقدس فهرست کرده‌اند که بسیاری از آنها تحقق یافته‌اند. هیچ اشتباهی در این نبوت‌ها وجود ندارد، حتی اگر ما همیشه نتوانیم تمام جنبه‌های آنها را درک و توضیح دهیم. هر کسی می‌تواند پیش‌بینی کند، که انجام آن بسیار ساده است، اما نوشتن جزئیات بسیار دشوار است.
خداوند «پدر یتیمان و مدافع بیوه‌ها» است (مزمور ۶۸:۵ NKJV) «او برای یتیمان و بیوه‌ها عدالت را اجرا می‌کند.» ای بیوه مسیحی عزیز، خداوند در کنار توست و هرگز تو را ترک نخواهد کرد و رها نخواهد ساخت.
مانند گوسفندان، ما موجودات وابسته ای هستیم که سرگردان می‌شویم و اشتباه می‌کنیم. اما عیسی، شبان نیکوی ما، با عشق الهی از ما، گله فروتن خود، مراقبت می‌کند.
نام دبوره اغلب «زنبور عسل» ترجمه می‌شود – کلمه‌ای که ارتباط نزدیکی با فعل عبری «سخن گفتن» دارد. او به نام خود احترام گذاشت، زیرا او یک نبیه شد، به نمایندگی از خدا سخن می‌گفت و افکار او را به قومش ارائه می‌داد.
لیدیه پیام انجیل را باور کرد، همانطور که خداوند قلب او را گشود (اعمال 16:14). سپس او و خانواده‌اش تعمید گرفتند، که به این معنی است که خدمتکاران و کارکنان او نیز ایمان آوردند. این ایمان، ایماندار را با خدا پیوند می‌دهد (افسسیان 4:4) و از طریق تعمید آب، او را به طور علنی با خداوند ما معرفی می‌کند (مرقس.
حنه زن جوانی در اسرائیل بود که تمام انتظارات عادی زندگی را داشت. او می‌خواست خدا را خدمت کند و خانواده‌ای داشته باشد. حنه پریشان شد و نزد خداوند رفت. او نذری به او کرد و به قول خود وفا کرد. کتاب مقدس جزئیاتی در مورد تعامل حنه با فنینه ارائه نمی‌دهد.
خداوند عیسی به خانه مرتا در بیت‌عنیا دعوت شده بود تا با مرتا و خواهرش مریم غذا بخورد. علاقه اصلی مریم این بود که پای او بنشیند و به حرف‌های او گوش دهد. او به عیسی گفت: «آیا تو را باکی نیست که خواهرم مرا تنها گذاشته تا خدمت کنم؟ پس به او بگو مرا یاری کند.»
خبر خوب این است که در عیسی مسیح برای هر قلب دردمندی امید و کمک وجود دارد. غم را می‌توان به عنوان اندوه شدید، پریشانی روحی و درد تعریف کرد. برخی از دلایل غم شامل جراحت، از دست دادن، ناامیدی و پریشانی است. منابع دیگر عبارتند از اعتیاد، سقط جنین، تفرقه، طلاق، گناهان پنهان.
پولس رسول خود را با تیموتائوس در شکرگزاری برای ایمانداران در کولسی همراه کرد. بیایید خدا را برای همه قومش و برای کار او در زندگی آنها شکر کنیم (رومیان ۱:۸). در کولسیان ۱:۱۲-۱۴ رسول پدر را برای آنچه انجام داده است شکر کرد.
کتاب مقدس به ما بینش‌هایی در مورد ارزش نام «عیسی» می‌دهد. این کتاب از اصالت (یا جوهر)، اقتدار و نمایندگی شخص عیسی مسیح سخن می‌گوید. شیطان، که در نوع خود در شاهزاده صور دیده می‌شود، می‌خواست مانند خدا باشد.
کتاب مقدس خدا را آشکار می‌کند، که پر از شفقت است. شفقت خدا کتاب مقدس خدا را نشان می‌دهد، شفقت مسیح در پاسخ به نیازهای مختلف، و مأموریت او به ما برای گفتن و نشان دادن شفقت او به دیگران. شفقت صرفاً موضوعی برای موعظه یا حتی انتشار نیست، بلکه باید به آن عمل شود.
آخرین سخنان یک شخص که در شرف مرگ است، مهم است، به خصوص زمانی که در کتاب مقدس ثبت شده باشد. باید به آنچه گفته شده است توجه دقیق شود، نه اینکه پاسخ دهیم: «چه کسی اهمیت می‌دهد؟» یا «این به ما چه ربطی دارد؟» (متی ۲۷:۴ KJV)
کالب دست دخترش عکساه را به ازدواج با هر کسی که می‌توانست شهر قریه سفر را فتح کند، پیشنهاد داد. زمین در جنوب* خشک و بایر بود و برای کشت نیاز به آبیاری داشت. اعتماد به خدا آن را آزمایشی از ایمان می‌یابد. این داستان قطعاً زمینه فرهنگی متفاوتی دارد نسبت به آنچه بسیاری از
اولین از دو کاری که در یهودا ۲۴ خداوند قادر است برای مقدسین خود انجام دهد، این است که ما را «از سقوط» باز دارد. این نیز بخشی از خدمت کنونی اوست. دومین کاری که در یهودا ذکر شده، این است که شما را بی‌عیب و نقص با شادی فراوان در حضور جلال خود تقدیم کند.
او انسان زنده و جلال‌یافته است؛ پسر خدا که در دست راست خدا نشسته است. او قادر است به کسانی که وسوسه می‌شوند کمک کند، او همچنین قادر است تمام آنچه را که از روز نجاتمان تا لحظه‌ای که وارد حضور او می‌شویم، نیاز داریم، فراهم کند. «قدرت»
کشف کنید که بزرگ داشتن خدا به چه معناست، همانطور که عیسی و ایمانداران نمونه آن هستند. بیاموزید که چگونه زندگی شما می‌تواند خدا را به کسانی که با آنها روبرو می‌شوید نزدیک کند.
