برکت عخسه
این داستان قطعاً زمینه فرهنگی متفاوتی نسبت به آنچه بسیاری از ما در زمان حال می‌شناسیم، دارد. کالیب دست دخترش را به ازدواج با هر کسی که می‌توانست شهر قریت سفر را فتح کند، پیشنهاد داد. در روایت می‌یابیم که عتنئیل، برادرزاده کالیب، جنگجوی موفق بود. با خواندن بین خطوط و دانستن در مورد شخصیت مثبت او، فکر می‌کنم کالیب دخترش عخسه را بسیار دوست داشت. نام او به معنای «خلخال» است و او برایش بسیار گرانبها بود. او می‌خواست که دخترش شوهری شجاع داشته باشد که او را تأمین و محافظت کند. او حتی به عنوان هدیه عروسی، زمینی در جنوب به او داد. این مهربانانه بود، اما آزمایشی از ایمان نیز بود. زمین در جنوب خشک و بایر بود و برای کشت نیاز به آبیاری داشت.
وقتی عخسه یک مزرعه اضافی با چشمه‌های آب درخواست کرد، حریص نبود. او نیازی مشروع داشت که با تمایل پدرش برای برکت دادن او همسو بود. اعتماد به خدا در دعا بیان می‌شود:
و این است اطمینانی که ما به او داریم، که اگر چیزی را مطابق با اراده او بخواهیم، او ما را می‌شنود. و اگر می‌دانیم که او ما را می‌شنود، هر چه را که بخواهیم، می‌دانیم که درخواست‌هایی را که از او کرده‌ایم، داریم (اول یوحنا ۵:۱۴-۱۵).
در اینجا ما اطمینان از دعای مستجاب شده را به عنوان یک دارایی حاضر داریم. اما باید به یاد داشته باشیم که دو شرط برای این وعده وجود دارد:
درخواست‌های ما باید مطابق با اراده او باشد. خدا پاسخ‌ها را در زمان و روش خود اداره می‌کند.
عخسه، مطمئن از محبت پدرش و با اعتماد به مراقبت او، با فروتنی به او نزدیک شد و با انتظار، با سپاسگزاری برای برکات گذشته، درخواست کرد.
در هر چیز با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید (فیلیپیان ۴:۶).
او همان ایمان جاه‌طلبانه کالیب را منعکس کرد (یوشع ۱۴:۱۲)، و در پاسخ، او چشمه‌های بالا و پایین را به او داد.
زیرا خداوند، خدای شما، شما را به سرزمینی نیکو می‌آورد، سرزمینی از نهرهای آب، از چشمه‌ها و چاه‌ها، که از دره‌ها و تپه‌ها جاری می‌شوند (تثنیه ۸:۷)
– کالیب به عخسه یک مزرعه اضافی داد که مانند سرزمینی بود که تثنیه توصیف می‌کند – سرزمینی که هم دره‌ها و هم تپه‌هایی داشت که با چشمه‌ها و چاه‌ها جاری بودند.
خدای ما دوست دارد ما را برکت دهد و «قادر است که بیش از حد و فراوان، بالاتر از هر آنچه ما بخواهیم یا فکر کنیم، انجام دهد» (افسسیان ۳:۲۰)! او تمام نیاز ما را «مطابق با غنای خود در جلال به وسیله مسیح عیسی» تأمین خواهد کرد (فیلیپیان ۴:۱۹). او به ما هم چشمه‌های بالا و هم چشمه‌های پایین برکت را می‌دهد – آسمانی و زمینی؛ روحانی و زمانی. از طریق تپه‌ها و دره‌ها، فراز و نشیب‌های زندگی، او ما را تأمین خواهد کرد. با ایمان، ما می‌توانیم حتی دره باکا («دره گریه») را به چشمه‌ای تبدیل کنیم (مزمور ۸۴:۶). خدا وعده داده است که هرگز ما را ترک نخواهد کرد، و فیض او می‌تواند در بزرگترین نیازهای ما به ما خدمت کند. در واقع، اگر دره گریه می‌تواند به چشمه‌ای تبدیل شود، فقط به چشمه‌های بالای شادی فکر کنید، زمانی که، در مورد قوم خود در زمانی که هنوز نیامده است، «بره که در میان تخت است، آنها را شبانی خواهد کرد و آنها را به چشمه‌های زنده آب‌ها هدایت خواهد کرد. و خدا هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد» (مکاشفه ۷:۱۷). ما از این برکت برای خودمان نیز لذت می‌بریم!
همانطور که قبلاً ذکر شد، کالیب به عخسه زمینی در جنوب داد که برای بارور شدن نیاز به آبیاری داشت. او با جسارت از او چشمه‌های آب خواست و از او برای آنچه قبلاً به او داده بود، تشکر کرد. خداوند نیز به همین ترتیب برکات خود را بر ما می‌ریزد.
او که پسر خود را دریغ نکرد، بلکه او را برای همه ما تسلیم کرد، چگونه با او همه چیز را نیز به رایگان به ما نخواهد داد؟ (رومیان ۸:۳۲).
او به هر یک از ما هدایا و فرصت‌هایی برای خدمت به او داده است. اما بدون فیض او، بدون آب زنده روح او، مزارع فرصت‌های ما مانند زمین در جنوب بایر خواهند ماند.
«چه می‌خواهی؟» کالیب پرسید وقتی عخسه به نزد او آمد. در اول پادشاهان ۳:۵، دعوت خود خداوند به سلیمان این بود: «بخواه! چه چیزی به تو بدهم؟» در آخرین مکالمه الیاس با الیشع، او گفت: «بخواه! چه کاری می‌توانم برای تو انجام دهم؟» (دوم پادشاهان ۲:۹). کالیب از اینکه دخترش با درخواست اضافی به نزد او بازگشت، ناراحت نشد. او او را دوست داشت و می‌خواست به هر طریقی که می‌توانست به او کمک کند. پدر آسمانی ما نیز آرزو دارد ما را برکت دهد! او دوست دارد وقتی ما با درخواست‌های خود به نزد او می‌آییم و با مهربانی هر آنچه را که برای بارور و مولد بودن برای او نیاز داریم، به ما می‌دهد. او می‌پرسد: «چه می‌خواهی؟ چه چیزی به تو بدهم؛ چه کاری می‌توانم برای تو انجام دهم؟»
مانند عخسه، بیایید با جسارت به تخت فیض نزدیک شویم (عبرانیان ۴:۱۶)، و برکت خداوند را در هر زمینه از زندگی خود بخواهیم! خداوند به ما بسیار داده است، اما نیازی نیست که از درخواست بیشتر شرمنده باشیم.
بخواهید، و به شما داده خواهد شد؛ بجویید، و خواهید یافت؛ بکوبید، و به روی شما گشوده خواهد شد (لوقا ۱۱:۹).
مانند عخسه، باشد که دعا کنیم: «خداوندا، به من برکتی بده؛ از تو برای هر آنچه به من داده‌ای سپاسگزارم، اما چشمه‌های آب نیز به من بده. روح مرا با نهرهای زنده تأمین کن تا میوه روح تو در من شکوفا شود.» با پیروی از الگوی درخواست عخسه، در اینجا چند نمونه از شکرگزاری و سپس درخواست برای برکات خاصی که میوه روح را منعکس می‌کنند، آورده شده است که ممکن است در زندگی شما قابل اجرا باشد:
«خداوندا، از تو برای همسرم سپاسگزارم: به ما محبت و شادی در ازدواجمان بده.» «خداوندا، از تو برای فرزندانم سپاسگزارم: به ما آرامش و صبر در خانه‌مان بده.» «خداوندا، از تو برای دوستانم سپاسگزارم: به من مهربانی و نیکی در روابطم بده.» «خداوندا، از تو برای کار یا خدمتم سپاسگزارم: به من وفاداری و فروتنی بده تا همه چیز را برای جلال تو انجام دهم.» «خداوندا، از تو برای کلامت سپاسگزارم: به من خویشتن‌داری بده تا از حواس‌پرتی‌ها و وسوسه‌های گناه‌آلود اطرافم چشم‌پوشی کنم تا بتوانم از مشارکت با تو لذت ببرم.»
اما میوه روح محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکی، وفاداری، ملایمت [فروتنی]، خویشتن‌داری است. —غلاطیان ۵:۲۲-۲۳
پاورقی
- نگب: یک بیابان بزرگ و منطقه نیمه‌خشک در جنوب اسرائیل.
