مجله فیض و حقیقت گفتوگوی الکترونیکی روی جلد کتاب جدید مجله، مجله فیض و حقیقت است. سردبیر مجله میگوید بهتر است به شخص دیگر اجازه دهیم موضوعات گفتگو را انتخاب کند، با علاقه واقعی به او، نه اینکه او را صرفاً کسی ببینیم که باید به او موعظه کرد.
والدین باید همیشه به یاد داشته باشند که فرزندان ما هدایایی از جانب خداوند هستند – در واقع به ما امانت داده شدهاند. یوحنا اعلام کرد: «مرا هیچ خوشی بزرگتر از این نیست که بشنوم فرزندانم در راستی رفتار میکنند» (۳ یوحنا ۴ NKJV). بسیاری از نوجوانان، با تجربه تغییرات درونی و بیرونی، از رابطهای که قبلاً داشتند، دور میشوند.
داستان داوود و جالوت (اول سموئیل ۱۷) احتمالاً یکی از شناختهشدهترین داستانها در کتاب مقدس است. این داستان دو نکته اصلی را برای ایمانداران روشن میکند. اول، ما کار مسیح را میبینیم که بر دشمن خدا: شیطان پیروز میشود. دوم، ما کشف میکنیم که چگونه هر مسیحی تولد تازه یافته میتواند ایمان پیروزمندانه را به نمایش بگذارد –
یعقوب گفت: «خداوند بسیار مهربان و رحیم است.» اگر این نویسنده تنها کسی بود که این را میگفت، ما آن را باور میکردیم. بیایید ببینیم آیا کتب مقدس دیگری برای تأیید سخن یعقوب وجود دارد یا خیر. خداوند عیسی کسی است که میتواند یک روح خسته را کاملاً سیراب کند، و من هر
نویسنده میگوید: کسانی هستند که صرفاً به دنبال خشنود کردن خود هستند. این نگرش در تضاد با خداوند عیسی است که «خود را خشنود نساخت» (رومیان ۱۵:۳). در مقابل، «نه برای خشنود ساختن انسانها» راهی بود که پولس رسول شور و شوقی را که زندگی او را برانگیخته بود، توصیف کرد.
تفکر پستمدرن بسیاری را به شدت تحت تأثیر قرار داده است تا تعالیم کتاب مقدس را در مورد اینکه کلیسا چیست و هدف آن چه باید باشد، رد کنند. کلیسای واقعی یک واقعیت آسمانی با اهمیت زمینی است. کلیسا «بدن» مسیح است و از کسانی تشکیل شده است که به مسیح به عنوان نجاتدهنده اعتماد کردهاند (افسسیان.
فرهنگ لغت به ما معنای (تعریف) کلمه «دوست» را میدهد در حالی که عیسی به ما مفهوم (کاربرد) آن را میدهد. عیسی ثابت کرده است که بهترین دوست برای ما که دشمنان او بودیم، است. اگر لیستی از ویژگیهای یک دوست واقعی را تهیه کنیم، میتوانیم گزینههای زیادی را پیدا کنیم، اما همه ما بر این ویژگیهای اساسی توافق خواهیم کرد.
بسیاری از فرزندان خانواده کلیسا و مکان عبادت آن را ترک کردهاند زیرا رانده شدهاند. برخی از بزرگسالان ممکن است از دلیل توقف حضور آنها در گردهماییهای کلیسای محلی بیخبر باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است والدین را به خاطر دردهای فرزندانشان سرزنش کنند. نگرش ما نسبت به این فرزندان و والدینشان چیست؟
مبشران هدیهای از جانب خداوند عیسی، سرِ برخاسته ما در آسمان هستند. تمایل به مبشر شدن قطعاً یک آرزوی خوب است. مبشر نه تنها انجیل را موعظه میکند و جانها را برای خداوند به دست میآورد، بلکه دیگران را نیز برای انجام کارهای مشابه جهت بنا یا ساختن بدن مسیح تجهیز و تشویق میکند.
داوود، نویسنده مزمور، این رهنمایی را در زندگی خود تجربه کرد، زمانی که او مورد آزار و حمله قرار گرفت. با وجود اینکه داوود در خود ضعیف و ناتوان بود، خداوند او را محافظت و کمک کرد. این شکل خاص فعل «بلند میکنم» یا «برمیدارم» هفت بار در متن عبری آمده است.
اولین مقاله منتشر شده در مجله فیض و حقیقت، سپتمبر ۱۹۳۳، در سپتمبر ۱۹۳۳ منتشر شد. این کاری است که مسیحی باید انجام دهد – با تمام دل به خداوند بچسبد. در مسیح قدرت و کفایت برای هر کاری که او میخواهد شما انجام دهید یا باشید، وجود دارد. به برخی در اولین ایمان آوردن، فصل طولانی از شادی اجازه داده میشود
خواهری در مسیح در کلیسای محلی که ما میشناسیم، منبع بزرگی از ناامیدی برای برخی از مسیحیان آنجاست. او واقعاً میخواهد کارها به روش خودش انجام شود، و به نظر میرسد که اگر چیزی به روش او انجام نشود. تقریباً هر کاری که سایر ایمانداران انجام میدهند، به نظر او اشتباه میآید، و او بسیار مایل بوده که این را بگوید.
کلمهای که در کتاب مقدس «اعتراف کردن» ترجمه شده است، علاوه بر اقرار به گناه، معانی متعددی دارد. اعتراف به اینکه عیسی خداوند است. اعتراف باید بیش از یک امر عادی یا بیاهمیت باشد، همانطور که مَثَل ده باکره که توسط خداوند ما گفته شد، نشان میدهد.
قیمت غیرقابل محاسبهای که مسیح برای ما پرداخت، فراتر از هر تصوری است. خداوند عیسی در متی ۱۶:۲۶ دو سؤال پرسید: «زیرا اگر کسی تمام دنیا را به دست آورد و جان خود را از دست بدهد، چه سودی برای او دارد؟ یا انسان چه چیزی را در ازای جان خود خواهد داد؟»
این کلمات در ارتباط با شام خداوند نوشته شدهاند، که پولس در اول قرنتیان 11:23-36 به آن اشاره کرد. این جشن عشق و یادبود محبتآمیز اوست که مدتها پیش، در شبی که به او خیانت شد، نان و جام را گرفت، نمادهای بدنی که او داد و
زیرا اگرچه از همه آزاد هستم، خود را غلام همه ساختم تا عده بیشتری را به دست آورم، تا او کمتر را به دست آورد. آیا نمیدانید کسانی که در مسابقه میدوند، همه میدوند، اما یک نفر جایزه را دریافت میکند؟ طوری بدوید که آن را به دست آورید.
شعار در اول قرنتیان 15 پادزهر الهی برای هر دو این بدیها را فراهم میکند. این شعار یک اساس محکم را فراهم میآورد که بر آن باید بایستیم، نویسنده میگوید. برخی از ما آنقدر به آنچه «خدمت» مینامیم متمرکزیم که برای رسیدن به اهداف مطلوب و دستیابی به نتایج قابل توجه، دریغ نمیکنیم