تفکر پست‌مدرن بسیاری را به شدت تحت تأثیر قرار داده است تا تعالیم کتاب مقدس را در مورد اینکه کلیسا چیست و هدف آن چه باید باشد، رد کنند. برای برخی، انجام «کلیسا» می‌تواند صحبت کردن در مورد هر چیزی در مورد قهوه در صبح یکشنبه در یک کافی‌شاپ محلی باشد. دیگران به دنبال سرگرمی و/یا حمایت عاطفی از سوی «کلیسا» هستند. برای بسیاری، «کلیسا» صرفاً به یک امر اجتماعی تبدیل شده است. آیا این طرح خدا برای کلیسا بود؟
کلیسای واقعی یک واقعیت آسمانی با اهمیت زمینی است (فیلیپیان 3:20؛ کولسیان 3:1-3). کلیسا «بدن» مسیح است و از کسانی تشکیل شده است که به مسیح به عنوان نجات‌دهنده اعتماد کرده‌اند (افسسیان 1:19-23). طبق کتاب مقدس، سه خدمت خاص وجود دارد که کلیسا باید در حال حاضر درگیر آنها باشد.
خدمات کلیسا
- خدمت صعودی کلیسا تقدیم پرستش به خداوند است (اول قرنتیان 11:17-34). هر مسیحی واقعی یک کاهن مؤمن است (اول پطرس 2:5،9) و باید خدا را در پرستش ستایش کند (مکاشفه 1:5-6).
- خدمت درونی کلیسا بنا کردن بدن مسیح است. هر مسیحی واقعی کاری از خدمت برای بنا کردن بدن مسیح، که کلیسا است، دارد (افسسیان 4:11-12).
- خدمت بیرونی کلیسا رسیدگی به گمشدگان است (متی 28:19-20). هر مسیحی واقعی مأمور شده است تا گمشدگان را بشارت دهد و کسانی را که به مسیح اعتماد می‌کنند، شاگرد سازد (مرقس 16:15).
اگر یک کلیسای محلی فاقد هر یک از این سه فعالیت باشد، دچار زوال روحانی شده و به مرور زمان از تعداد اعضای آن کاسته خواهد شد. در حالی که هیچ یک از این سه خدمت کمتر از دیگری اهمیت ندارد و هر یک دارای سابقه کتاب مقدسی است و نباید نادیده گرفته شود، خدمت بیرونی کلیسا تمرکز این مقاله است و می‌توان آن را با سه فرمان مشخص کرد.
سه فرمان برای بشارت
خداوند عیسی سه فرمان بشارتی به شاگردان خود داد، و هر یک از آنها فعالیتی حیاتی برای خدمت بشارتی مؤثر است:
- «حقا که محصول فراوان است، اما کارگران کم‌اند: پس از خداوند محصول بخواهید که کارگران را به محصول خود بفرستد» (لوقا 10:2).
دعا نشان‌دهنده وابستگی و تسلیم در برابر خداوند است. مسیحیانی که خودکفا هستند یا در برابر کتاب مقدس سرسخت هستند، نیازی به دعا نمی‌بینند و در نتیجه فاقد نشاط روحانی خواهند بود. تاریخ نشان داده است که احیای کلیسا همیشه پیش از احیای گمشدگان است. به شاگردان گفته شد که دعا کنند و به زودی دریافتند که آنها پاسخ دعا بودند – آنها کارگرانی بودند که باید فرستاده می‌شدند (اعمال 1:14). برای کارگران بشارتی جسور دعا کنید (اعمال 4:29)، و تعجب نکنید اگر شما پاسخ دعاهای خود هستید. برای گمشدگان نیز دعا کنید؛ بدون کار خدا در قلب آنها، آنها به مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود ایمان نخواهند آورد (یوحنا 6:44، 16:7-11؛ اول قرنتیان 2:14).
- «چشمان خود را بلند کنید و به مزارع نگاه کنید؛ زیرا آنها از قبل برای درو سفید شده‌اند» (یوحنا 4:35).
مسیحیان باید از نیازهای دیگران آگاه باشند تا به درستی به آنها خدمت کنند. خداوند عیسی برآورنده تمام نیازها، روحانی و جسمانی است. او بارها نیازهای گمشدگان را قبل از پرداختن به وضعیت روحانی آنها برآورده می‌کرد، اغلب از نیاز جسمانی (و راه‌حل) به عنوان تصویری از نیاز روحانی استفاده می‌کرد. اگر ما مایل نباشیم چشمان خود را بلند کنیم تا نیاز شخصی را درک کنیم، یا بیش از حد مشغول باشیم تا آن نیازها را برآورده کنیم، چرا باید تعجب کنیم که شهادت ما برای مسیح فاقد ثمر است.
- «پس بروید و همه ملت‌ها را شاگرد سازید، و آنها را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید. و به آنها تعلیم دهید که هر آنچه را به شما فرمان دادم، نگاه دارند: و اینک، من همیشه با شما هستم، حتی تا پایان جهان» (متی 28:19-20).
دعا برای گمشدگان و درک نیازهای آنها باید به طور طبیعی منجر به «رفتن» برای به اشتراک گذاشتن مسیح با آنها شود. سی. اچ. مکینتاش این سه فرمان بشارتی را اینگونه به طور خلاصه بیان کرد: «دعا کنید. نگاه کنید. بروید.» همانند سه هدف کلیسا، هر سه ضروری هستند و هیچ یک را نمی‌توان نادیده گرفت.
دو گام برای شاهد بودن
- «بگذارید نور شما در برابر مردم بدرخشد، تا کارهای نیکوی شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، جلال دهند» (متی 5:16).
به طور کلی، مردم ابتدا به آنچه می‌بینند و سپس به آنچه می‌شنوند پاسخ می‌دهند. در نتیجه، مؤمن باید انجیل را زندگی کند تا امتیاز به اشتراک گذاشتن مؤثر آن را داشته باشد. کلمات در بشارت ضروری هستند، زیرا «ایمان از شنیدن می‌آید و شنیدن از کلام خدا» (رومیان 10:17)، اما همانطور که یعقوب اعلام می‌کند «ایمان بدون اعمال مرده است» (یعقوب 2:20).
- «بلکه خداوند خدا را در دل‌های خود تقدیس کنید، و همیشه آماده باشید تا به هر کسی که از شما دلیل امید شما را می‌پرسد، با فروتنی و ترس پاسخ دهید» (اول پطرس 3:15).
همانطور که ایمانداران برای فرصت‌ها دعا می‌کنند، به دنبال فرصت‌ها می‌گردند و وقتی درها باز می‌شوند می‌روند، گمشدگان با مسیح آشنا خواهند شد. بشارت یک فعالیت آخر هفته نیست بلکه یک سبک زندگی است! شخصاً، من متوجه می‌شوم که اگر برای فرصت‌ها دعا کنم و با جزوات انجیل در جیبم از خانه خارج شوم، بیشتر به اشتراک گذاشتن مسیح در طول روز توجه می‌کنم و معمولاً فرصتی برای انجام این کار پیدا می‌کنم.
کلیسای محلی و بشارت
دعا کردن، نگاه کردن و رفتن اغلب زمانی آسان‌تر است که با سایر مسیحیان همکاری می‌کنیم. این به معنای کم‌اهمیت جلوه دادن بشارت شخصی نیست، اما برخی از فعالیت‌های بشارتی زمانی که به صورت گروهی انجام می‌شوند مؤثرتر هستند. پس اعضای کلیسای محلی چگونه می‌توانند در کاشت بذر انجیل با هم کار کنند؟ در اینجا فقط چند ایده آورده شده است.
خانه به خانه بروید و جزوات، تقویم‌ها و غیره را توزیع کنید. هنگام صحبت با مردم، از آنها درخواست دعا کنید. این ممکن است به اشتراک گذاشتن انجیل منجر شود.
- در رویدادهایی مانند کنسرت‌ها، مسابقات، نمایشگاه‌ها، جشنواره‌ها، فیلم‌ها جزوات پخش کنید.
- یک غرفه انجیل در نمایشگاه‌های شهرستان/ایالت یا بازارهای دست‌فروشی برپا کنید.
- فعالیت‌های بشارتی را در پارک‌های عمومی، با استفاده از جزوات بزرگسالان و کودکان انجام دهید.
- مقالات انجیلی را به صفحه دین در روزنامه محلی خود ارسال کنید.
- بخشی از یک برنامه منظم خانه سالمندان و مراسم کلیسا شوید.
- در مراسم کلیسای مأموریت نجات محلی داوطلب شوید.
- در وزارت زندان محلی داوطلب شوید.
- باشگاه‌های کتاب مقدس بعد از مدرسه را توسعه دهید. دیوان عالی در سال 2001 حکم داد که اینها می‌توانند در مدارس دولتی برگزار شوند.
- خانه به خانه برای کریسمس سرود بخوانید و جزوات فصلی توزیع کنید.
- یک پیک‌نیک یا کباب‌پزی محله‌ای داشته باشید و پس از غذا انجیل را به اشتراک بگذارید.
- منتظر چه هستید؟ جان وسلی یک بار گفت: «صد واعظ به من بدهید که از هیچ چیز جز گناه نمی‌ترسند و هیچ چیز جز خدا را نمی‌خواهند، و تنها چنین کسانی دروازه‌های جهنم را به لرزه درخواهند آورد.» بشارت یک برنامه فروش پرفشار نیست و نباید باشد. اگر خداوند در این فعالیت نباشد، بی‌اثر خواهد بود، اما اگر او در آن باشد، مراقب باشید (اعمال 5:38-39). بشارت صرفاً در دسترس بودن برای به اشتراک گذاشتن آنچه در مورد نجات حقیقت می‌دانید با دیگران است.
دی. ال. مودی جوان یک بار شنید که واعظی می‌گفت: «جهان هنوز ندیده است که خدا با و برای و از طریق و در مردی که کاملاً و تماماً وقف مسیح شده است، چه کاری می‌تواند انجام دهد.» پس از شنیدن این جمله، مودی به آسمان نگاه کرد و گفت: «به لطف خدا من آن مرد خواهم بود!» جهان هنوز از برکات خدمت مودی که ده‌ها هزار نفر را به مسیح هدایت کرد، بهره‌مند است.
باشد که هر یک از ما نیز به همین ترتیب به ندای زندگی با ایمان به انجیل پاسخ دهیم و در صورت امکان، آن را با کلمات منتقل کنیم. بیایید دعا کنیم، نگاه کنیم و برویم!
