در زمان اسرائیل، خدا شریعت را به مردمی خودباور داد تا ناتوانی خود را تجربه کنند و کشف کنند که شریعت نمی‌تواند در جستجوی زندگی ابدی به آنها کمکی کند. پولس دو رساله – رومیان و غلاطیان – نوشت که بیش از سایر رساله‌هایش به دو جنبه از
وقتی در نیروی دریایی بودم، برخی خانم‌ها در یک کلیسای نزدیک از من پرسیدند که آیا می‌توانم یک خانم مسن را صبح‌های یکشنبه برای مراسم شکستن نان برسانم. من به راحتی موافقت کردم، اما نمی‌توانستم تصور کنم که چگونه این گفتگوی «تصادفی» به این همه یادگیری و چالش منجر خواهد شد.
در روزهای آخر عصر کلیسا، بسیاری از کسانی که می‌گویند مسیحی هستند، از تعلیم صحیح پیروی نخواهند کرد. برخی می‌گویند که همجنس‌گرایی فقط توسط قانون عهد عتیق محکوم شده بود و اکنون در عهد جدید تحت فیض مجاز است. در کتاب مقدس جدید، خداوند عیسی تأیید کرد که این طرح خدا برای ازدواج بود.
ملکه الیزابت دوم در دوران سختی اقتصادی و رکود از بانک انگلستان بازدید کرد. او از مقامات بانک پرسید که آیا تمام شمش‌های طلا واقعاً متعلق به ملت است. ما ایمانداران قرن بیست و یکم در بخش پایانی عصر کلیسا زندگی می‌کنیم، که با توصیف کلیسا در لائودیکیه نمادین شده است.
فیلیپ مبشر فیلیپ مردی بود که خدا او را بسیار به کار گرفت. او «ظرفی برای شرافت، تقدیس‌شده و مفید برای استاد، آماده برای هر کار نیکو» بود (۲ تیموتائوس). فیلیپ و همسرش چهار دختر داشتند (اعمال رسولان ۲۱:۸-۹)
نویسنده می‌گوید: زمانی شما قومی نبودید، اما اکنون قوم خدا هستید. در میان بت‌پرستان چنان زندگی‌های خوبی داشته باشید که، اگرچه شما را به بدکاری متهم می‌کنند، اعمال نیکوی شما را ببینند و خدا را در روزی که او از ما دیدن می‌کند، جلال دهند. به خاطر خداوند، خود را به هر قدرتی که در میان انسان‌ها برقرار شده است، تسلیم کنید.
کولسیان ۴:۱۲ KJV اپافراس ظاهراً از کلیسای کولسی بود، اما زمانی که پولس آیه بالا را درباره او نوشت، در روم بود. وقتی برای آنها دعا می‌کرد، مانند دانیال، در همذات‌پنداری با آنها مشکلی نداشت، اگرچه بدون شک خودش ایمانداری بالغ و خداترس بود.
اولین از این سه، حبقوق ۱:۵، می‌خواند: «به بت‌پرستان بنگرید و توجه کنید و از تعجب حیران شوید، زیرا در ایام شما کاری می‌کنم که اگر برایتان بازگو شود، باور نخواهید کرد.»
کلمه «عیدها» در لاویان ۲۳ به معنای واقعی کلمه «وعده‌ها» است. هفت وعده خداوند با قوم زمینی‌اش خودسرانه نیستند، زیرا همه آنها اهمیت روحانی عظیمی دارند. آنها بخشی از آن کلام مطمئن نبوت هستند که در ۲ پطرس ۱:۱۹ ذکر شده است.
کتاب مقدس به ما می‌گوید که در روزی که می‌آید حتی «آسمان‌ها با صدای مهیب از بین خواهند رفت و عناصر با حرارت شدید ذوب خواهند شد و هم زمین و هم کارهایی که در آن است سوخته خواهند شد.» این داوری عادلانه خدا علیه بی‌دینی است (آیه.
کسی که توبه می‌کند، گناهان خود را اعتراف می‌کند، به خدا اعتماد می‌کند و پیام مژده نیکوی خدا را باور می‌کند، نجات می‌یابد. کسی که این هدیه را دریافت کرده است، پیامی از امید را برای مردان، زنان و کودکان به ارمغان می‌آورد، زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند.
