یک معلم شریعت عیسی را دید که چالشی را از سوی برخی صدوقیان بدبین شکست داد. امیدواریم انگیزه او شریف‌تر از صدوقیانی بوده باشد که فقط می‌خواستند عیسی را به دام بیندازند یا شرمنده کنند. معلم شریعت پرسید: «از میان تمام فرمان‌ها (در آن زمان صدها فرمان در کتب ربانی وجود داشت
کلمات این سرود ستایش حقیقت اساسی اینکه چرا بهشت مکانی شگفت‌انگیز است را به تصویر می‌کشند – زیرا ما نجات‌دهنده خود را رو در رو خواهیم دید و برای همیشه با او خواهیم بود! این امید مطمئن هر ایماندار است. بهشت مکانی عالی است، پر از جلال و فیض. من می‌خواهم نجات‌دهنده‌ام را ببینم.
او که از آرتروز شدید رنج می‌برد، روز به روز در کنار پنجره جلویی خانه‌اش روی یک چوکی می‌نشست. او خیاطی می‌کرد، قلاب‌بافی می‌کرد، می‌بافت و قالی‌های بافته‌شده می‌ساخت تا بفروشد و پول آن را به مأموریت‌های مختلف بدهد. او آرزو داشت که مبلغان به سرزمین‌های خارجی بروند و جان‌ها را برای مسیح به دست آورند.
کولسیان 2:4 NIV: «مواظب باشید که کسی شما را با فلسفه‌های پوچ و فریبنده اسیر نکند» «نگذارید کسی شما را در مورد خوردن یا نوشیدن، یا در مورد جشن مذهبی، جشن ماه نو یا روز سبت داوری کند»
رساله به کولسیان توسط پولس رسول در دوران حبس او در روم نوشته شده است. این یک نمونه برجسته از آنچه او قبلاً نوشته بود که رنج‌هایش در خدمت خداوند نه تنها جسمی، بلکه نگرانی‌های روحانی نیز بود، می‌باشد. بیشتر رساله‌های پولس به کلیساهایی نوشته شده بود که او در تأسیس آنها نقش داشت.
در بخش ۲ این سلسله، ما افسسیان را بررسی می‌کنیم که حاوی برخی از عالی‌ترین حقایق در مورد مسیحیان است. در آن می‌یابیم که باید «در محبت... همچون فرزندان نور... با دقت» گام برداریم (افسسیان ۵:۲،۸،۱۵ NKJV)
ایده پشت «نان آسمانی، اکنون و همیشه مرا سیر کن» از کتاب مقدس است. آواز خواندن به آنها روحیه می‌دهد و این تنها چیزی است که برایشان مهم است. این یک تراژدی است که جهان انگلیسی‌زبان تا حد زیادی صخره‌ای را که آن را به وجود آورد، فراموش کرده است (تثنیه ۳۲:۱۸؛ اشعیا.
هر ایماندار حقیقی به خداوند عیسی مسیح شریک دعوت آسمانی است. این جوهر مسیحیت و چیزی است که او را به عنوان یک مسیحی متمایز می‌کند. این را نمی‌توان در مورد هیچ ایماندار عهد عتیق، صرف نظر از اینکه چقدر فداکار یا وفادار بوده باشد، گفت. این زمانی است که هنوز در آینده است و جهان
اولین پیروان مسیح نجات‌دهنده ما کار زندگی خود را با فراخواندن مردم به پیروی از خود آغاز کرد. شاگردان پیروان کسی یا چیزی هستند. شاگردان تا آنجا که می‌توانند درباره قهرمانان خود اطلاعات کسب می‌کنند. آنها مانند آنها لباس می‌پوشند، به آنها گوش می‌دهند و شروع به فکر کردن مانند آنها می‌کنند.
خدای پدر و خدای پسر، خداوند عیسی مسیح، خدا و اولین انسان، آدم، پدر و ایمانداران امروز، و پدران و پسران و دخترانشان. ما تمایل داریم که پدرمان در آسمان را بر اساس تجربه یا مشاهداتمان از پدران انسانی تصور کنیم. اما مهم نیست که درک ما چیست، واقعیت این است که خدای ما
کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که زندگی مسیحی باید زندگی رشد مداوم باشد. برای اینکه یک ایماندار به درستی رشد کند، باید مراحل خاصی برای سلامت روحانی خوب رعایت شود. به مرور سریع یک فصل فقط برای ارضای وجدان خود راضی نباشید. کلام خدا را در قلب خود پنهان کنید.
این اصل بحث خانوادگی در خروج ۱۲ در مورد جشن فصح دیده می‌شود. این اصل در خروج ۱۲ در مورد جشن فصح دیده می‌شود. خداوند آیات و عجایب بزرگ و سخت بر مصر، بر فرعون و بر تمام خاندان او، در برابر چشمان ما نشان داد.
کتاب مقدس نمی‌گوید که خدا تاریکی را آفرید، اما صرفاً نور را. آیا این آیات با سایر آموزه‌های کتاب مقدس در تضاد هستند؟ آیا رنگ خاکستری را دوست دارید؟ آیا رنگ خاکستری را دوست دارید؟ آیا رنگ خاکستری را دوست دارید؟ در روز اول خلقت، خدا نور را آفرید (پیدایش ۱:۳)
یکی از دوستان چندین ساله فوت کرد و در وصیت‌نامه‌اش دستور داد که مبلغ قابل توجهی پول به جو اسمیت برسد. او دقیقاً همان کاری را کرد که اکثر مردم در این وضعیت انتظار داشتند: او در مورد کارهایی که می‌توانست با پول انجام دهد، رؤیاپردازی کرد. متأسفانه، ملاحظات او عموماً بر روی کارهایی متمرکز بود که او برنامه‌ریزی کرده بود.
