«و این کلمات که من امروز به تو امر می‌کنم، در دل تو باشد: و آنها را به فرزندان خود با جدیت تعلیم دهی، و درباره آنها سخن گویی هنگامی که در خانه خود نشسته باشی، و هنگامی که در راه می‌روی، و هنگامی که دراز می‌کشی، و هنگامی که برمی‌خیزی... و هنگامی که پسرت در آینده از تو بپرسد و بگوید: معنی شهادات و فرایض و احکامی که خداوند خدای ما به شما امر کرده است چیست؟ آنگاه به پسرت بگویی: ما بندگان فرعون در مصر بودیم؛ و خداوند ما را با دست قوی از مصر بیرون آورد: و خداوند آیات و عجایب بزرگ و سخت را بر مصر، بر فرعون، و بر تمام خاندان او، در برابر چشمان ما نشان داد... و خداوند به ما امر کرد که تمام این فرایض را انجام دهیم، تا از خداوند خدای خود بترسیم، برای خیریت همیشگی ما.» —تثنیه ۶:۶-۷،۲۰-۲۲،۲۴ KJV
این اصل گفتگوی خانوادگی در خروج ۱۲ در مورد جشن فصح دیده می‌شود. می‌توانیم تصور کنیم که این گفتگوها در خانواده، به ویژه در نتیجه شام فصح، مناسبت‌های دلپذیری پر از شادی، خنده و تفکر جدی بوده‌اند. افراد واقعی با افراد واقعی صحبت می‌کردند، و بزرگترها جوانان را راهنمایی می‌کردند و به سؤالات آنها پاسخ می‌دادند. تعجب می‌کنم که امروز این الگو برای خانواده در خانه‌های مسیحی چقدر رعایت می‌شود؟
چنین تعاملی مهم است زیرا این روشی است که خدا ما را طراحی کرده است، و در مورد آن دستورالعمل‌هایی را در کلام خود به ما داده است تا دنبال کنیم. اینکه عهد جدید از این الگو پیروی می‌کند، در نحوه صحبت خداوند با شاگردانش و نحوه ستایش پولس از زندگی خانوادگی تیموتائوس آشکار است. اگرچه پدرش یونانی بود، اما واضح است که مادر و مادربزرگ تیموتائوس زنانی خداپرست بودند که کلام خدا را در رفتار تجویز شده برای خانواده دنبال می‌کردند (دوم تیموتائوس ۱:۵).
در جامعه، معادل اساتید دانشگاه امروزی به نیازها و آموزش جوانان توجه می‌کردند. حتی خداوند عیسی «به سخنان آنها گوش می‌داد و از آنها سؤال می‌پرسید» (لوقا ۲:۴۶).
یک انتخاب
واضح است که خدا قصد دارد ما با هم صحبت کنیم، به ویژه در رابطه با خودش! با این حال، ممکن است قصد خدا را خنثی کنیم زیرا او به ما قدرت انتخاب داده است. بنابراین، باید مراقب باشیم که وقتی با خانواده، دوستان، جماعت و همسایگان خود صحبت می‌کنیم، اراده خدا را انتخاب کنیم. خدا وقتی ما انتخاب کنیم که کار درست را انجام دهیم، کمک خواهد کرد.
او نیازی به همراهی و رفاقت با سایر انسان‌ها را در ما نهادینه کرده است. این نیاز در محیط خانواده در دوران جوانی ما رشد می‌کند. چند بار کودکان خردسال با کنجکاوی بی‌پایان و لیست مداوم سؤالات ما را آزار داده‌اند؟ با این حال، ما باید به بهترین شکل ممکن پاسخ دهیم تا آنها بتوانند رشد کنند. خدا این الگو را در کلمات موسی و مثال خداوند عیسی به ما داده است.
برخی نتایج
هنگامی که خانواده از گفتگو بین جوان و پیر لذت می‌برد، با پاسخ دادن به سؤالات و تشویق به سؤالات بیشتر، کودکان از نظر ذهنی هوشیار رشد می‌کنند. اگر چنین تعاملی صورت نگیرد، کودکان از نظر ذهنی، عاطفی و روحی رشد نمی‌کنند. ما برای قدردانی از تبادل نظر رو در رو ساخته شده‌ایم، و خدا محیط خانواده را به عنوان پناهگاهی امن برای پرورش کودکان و غریبه‌ها طراحی کرده است.
آفریننده به ما ذهن‌هایی با موهبت کنجکاوی داده است – ما واقعاً می‌خواهیم یاد بگیریم. او همچنین ظرفیت تخیل را فراهم کرده است، که از آن همدلی برای درک افکار دیگران رشد می‌کند. ما توانایی همدردی داریم – برای دیگران در دردشان احساس کنیم و با آنها رنج ببریم.
یک رقیب
در یک تضاد وحشتناک، جوانان را تماشا کنید که روی دستگاه‌های خود ضربه می‌زنند. آنها در سایه‌ای از آنچه واقعی است تنها هستند. بدون تعامل واقعی انسانی، دنیای رسانه‌های الکترونیکی مکانی از فانتزی است. ساخته شده توسط انسان‌ها برای کسب درآمد، اعتیادآور و مخرب است.
بله، ممکن است حسی وجود داشته باشد که بتوانیم با پیامی از یک دوست یا حتی با شخصیتی در یک بازی الکترونیکی همدلی کنیم، اما احساسات واقعی نیستند مانند کلمات غم‌انگیز گفته شده یا اشک‌های یک دوست عزیز، خواهر و برادر یا فرزند. چقدر غم‌انگیز است تلاش برای تعامل و ارتباط با یک تصویر؛ این تمسخر گرمای واقعی تعامل انسانی است.
ما برای تنها بودن مداوم طراحی نشده‌ایم. به همین دلیل حبس انفرادی یک مجازات وحشتناک است. اگر تماس انسانی را نادیده بگیریم و فقط تصویری را روی صفحه نمایش تماشا کنیم، مناظر و صداها را دریافت می‌کنیم اما تخیل خود را که با عقل، احساسات و عمیق‌ترین عواطف ما مرتبط است، درگیر نمی‌کنیم. ممکن است خود را در مکانی تنها بیابیم. به جای تماشای بی‌فایده چیزی روی صفحه نمایش، خواندن یک کتاب خوب پر از تجربه انسانی – به ویژه کتاب مقدس – می‌تواند برای ما بسیار مفید باشد.
حتی بدتر
بسیاری از بازی‌های امروزی پر از خشونت هستند. جوانان ما همچنین تصاویر غیراخلاقی بی‌شماری را می‌بینند. ما در معرض خطر داشتن کودکانی هستیم که به بزرگسالانی تبدیل می‌شوند و دیگران را به عنوان اشیایی برای استفاده، سوءاستفاده و دور انداختن می‌بینند. ما نمی‌خواهیم جوانان ما در معرض بسیاری از چیزهایی که می‌بینند قرار گیرند، اما پیشگیری در دنیای منحرف، فاسد و نادان ما دشوار است. رسانه‌های الکترونیکی برای ماندن اینجا هستند، و برای استفاده‌های حتی نفرت‌انگیزتر برای کنترل تفکر جمعیت بی‌فکر به کار گرفته خواهند شد. رمان‌نویس انگلیسی، جورج اورول، طعمی از این را ارائه داد، اما حتی او نمی‌توانست قدرت و جذابیت تصاویر الکترونیکی امروزی را تصور کند.
نیل پستمن، جامعه‌شناس برجسته آمریکایی، در سال ۱۹۸۵ نتیجه گرفت که جامعه با تلویزیون «خود را تا حد مرگ سرگرم می‌کند»، بینندگان را به یک خلسه خفیف می‌برد و آگاهی و قوای فکری آنها را از بین می‌برد. احتمالاً بازی‌های الکترونیکی تقریباً به یک سرگرمی جهانی تبدیل خواهند شد، همانطور که تلویزیون متأسفانه در اکثر خانه‌ها به یک دوست آشنا تبدیل شده است. آیا ما مسیحیان واقعاً می‌خواهیم ساعت‌ها تقریباً هر روز را در مقابل تصاویر سوسوزننده ارائه شده توسط جهان بگذرانیم؟ امیدوارم نه.
یک رئیس
افرادی که شرکت‌های رسانه‌ای را اداره می‌کنند، انسان‌های عادی هستند. با این حال، بیشتر آنها، همراه با روزنامه‌نگاران، بازیگران و مجریان رسانه، در استخدام شریر هستند، که تمام جهان تحت او قرار دارد (اول یوحنا ۵:۱۹). هنگامی که شیطان خداوند عیسی را در بیابان قبل از شروع خدمت عمومی‌اش آزمایش کرد، به او «تمام پادشاهی‌های جهان» را پیشنهاد داد (متی ۴:۸-۱۰). خداوند ادعای او را انکار نکرد.
ما باید هشدار پولس را به یاد داشته باشیم: «خدای این جهان ذهن کسانی را که ایمان ندارند کور کرده است، مبادا نور انجیل پرجلال مسیح، که صورت خداست، بر آنها بتابد» (دوم قرنتیان ۴:۴). علاوه بر این، به ما در مورد وسایلی که شیطان از طریق آنها می‌تواند حتی برگزیدگان را فریب دهد، هشدار داده شده است: «زیرا چنین کسانی رسولان دروغین، کارگران فریبکار هستند که خود را به رسولان مسیح تبدیل می‌کنند. و جای تعجب نیست؛ زیرا خود شیطان به فرشته نور تبدیل می‌شود. بنابراین، اگر خادمان او نیز به عنوان خادمان عدالت تبدیل شوند، چیز بزرگی نیست» (دوم قرنتیان ۱۱:۱۳-۱۵).
پاسخ ما
به خاطر نسل‌های آینده، خانواده‌های مسیحی باید اطمینان حاصل کنند که وعده‌های غذایی با هم سر میز خورده می‌شوند. بحث‌ها باید صورت گیرد، با سؤالاتی که بر اساس کتاب مقدس پرسیده و پاسخ داده می‌شوند. به ویژه برای جوانان و توانمندان، زمانی که اکنون صرف تلویزیون، اینترنت و بازی‌های الکترونیکی می‌شود، باید با مقدار زیادی ورزش سالم در فضای باز جایگزین شود. هیچ کس در هیچ سنی نباید وقت خود را با آنچه امروز در رسانه‌های الکترونیکی موجود است تلف کند – به ویژه مسیحیان.
این ابزارهای جهان ممکن است با دقت توسط سفیران پادشاهی خدا استفاده شوند. وبلاگ‌ها و رسانه‌های اجتماعی فرصتی را برای بیان دیدگاه مسیحی در مورد موضوعات و ارائه انجیل فراهم می‌کنند. پیام‌های کتاب‌مقدسی صحیح از طریق منابع مختلف تلویزیونی و اینترنتی برای همه در دسترس هستند. باشد که ما خداوند و نجات‌دهنده خود را در هر آنچه می‌بینیم و انجام می‌دهیم – برای جلال ابدی او – تکریم کنیم. GT
